Konuşma · ASILMIŞ ADAM

Görüş alanın daralıyor. Dal yavaş yavaş hareket ederken tamamen iki boyutlu hâle geliyor. Ceset yavaşça dönerken öğlen güneşini yansıtan metal kemer tokası parıldıyor.

Silahı Cunoesse'e yönelt.

"Yapmazsan şerefsizsin lan, ib*e! SIK DA KURTULAYIM!"

Bu canavariçeyi kurtarıp ruhunu kozmosta dolaşmak üzere özgür bırakmanın tehlikeli bir hamle olacağını seziyorsun.

"Yapmayın." Teğmen'in elini omzunda hissediyorsun.

"İB*E!" Blazer ceketini yırtarak çıplak göğsünü açığa çıkarıyor. "YAP LAN!"

Tetiği çek.

Silahının patlama sesi tüm Martinaise'de yankılandı. Mermi çocuğun kalbine isabet etti.

Elindeki silahın patladığını duyuyorsun. Kızın arkasındaki çam ağacının dalları hafifçe sallanıyor. Kulakların hâlâ çınlıyor...

Namludan bir duman çıkıyor. Küçük canavar dumanın tam ortasında duruyor. Yüzü korkudan bembeyaz kesilmiş. Sonra yüzü şeytani bir ifadeye bürünüyor.

Bu dünyada mahsur kaldığı için hayal kırıklığına uğradı... Hepsi de emniyet görevlilerinin rezalet nişancılığı yüzünden.

"KODUMUN İB*ESİ!" diye ciyaklıyor. "ATEŞ ETMEYİ ÖĞREN."

"Oha, C..." Cuno'nun sesi kısık çıkıyor. "Pol‑it seni vurmaya çalıştı. Hayattasın."

"Evet, Cuno, BİLİYORUM."

Efendimiz, bu olayı... eee... pedagojik bir alıştırmaya dönüştürmek mümkün olabilir.

Ama ona bir ders vermeye çalışmıyordum. Onu öldürmeye çalışıyordum.

O zaman belki de ıskalamamalıydınız. Bu naçizane bir tavsiye sadece. Eğer başarısız bir çocuk katili olmak istiyorsanız, böyle devam edin.

"Geber amına koyayım!" (Boş silahı ona fırlat.)

Sol tarafında naylon bir şeyin hareket ettiğini seziyorsun. Görüş açına bir hareketlilik giriyor ama bir şey yapmak için çok geç kalıyorsun...

Silah elinden alınıyor, elinde hâlâ geri tepmenin uyuşukluğu var. Teğmen silahı kolunun altına saklıyor.

"Bu işin ciddiyetini hafife alıyorsunuz, dedektif. Olay yerinden biraz uzaklaşıp nefes almamız lazım." Seni işaret ediyor. "Hemen."

"Evrart Claire kim?"

"Sendika'nın lideri. Tehlikeli ve yozlaşmış bir adam. Borçlu olmak istemeyeceğiniz biri."

"Evrart Claire'e borçlanmanın sakıncası ne?"

"Tehlikeli ve yozlaşmış bir adam. Karşılığında bizden ne isteyeceğini bilemeyiz."

"Ceset ne olacak?"

"Limana ulaşıp sendika liderinden cesedi aşağıya indirmelerini isteyeceğiz. Araçları da, adamları da var."

"Peki." (Bitir.)

"Bence limana gidip Sendika liderinden cesetle ilgili bize yardım etmesini isteyelim... Sendika'ya borçlu olmamamızı yeğlerdim, ama bunu kendi başımıza yapamayacağımız çok belli. Hadi gidelim."

"Bunu neden en başında yapmadık?"

"Evrart Claire'e borçlu kalmamızı istemedim. Kendimiz halledelim istedim. Ama bu kesinlikle mümkün değil. Yardıma ihtiyacımız var."

"Gel de YARAĞIMI YALA! Neden ölmedim amına koyayım?"

"Kim, şu mermi doldurma şeyini yapmanı istiyorum, canavar hâlâ hayatta."

"Tabii ki amacım sadece ona bir ders vermekti."

Sol tarafında naylon bir şeyin hareket ettiğini seziyorsun. Görüş açına bir hareketlilik giriyor ama bir şey yapmak için çok geç kalıyorsun...

"Nasıl ders bu?" Ve böylece silah elinden gidiyor. Teğmen silahı kılıfına yerleştiriyor.

"Bir siki vuramayan ib*enin teki olduğunu öğretiyor işte."

"Sadece şakaydı. Arkadaşça bir dürtüklemeydi!"

"Evet, kanunlara saygı duyma dersi verdim."

"Sen ne ayaksın, Kim? Dövüş sanatları ustası falan mısın? Silah nereye gitti?"

"Şu an bunun bir önemi yok."

"Of, ben neden bir çocuğu vurmaya çalıştım ki şimdi?"

Sol tarafında naylon bir şeyin hareket ettiğini seziyorsun. Görüş açına bir hareketlilik giriyor ama bir şey yapmak için çok geç kalıyorsun...

Silah elinden alınıyor, elinde hâlâ geri tepmenin uyuşukluğu var. Teğmen silahı kolunun altına saklıyor.

"En azından işin ciddiyetini anlıyorsunuz, dedektif. Olay yerinden biraz uzaklaşıp nefes almamız lazım." Seni işaret ediyor. "Hemen."

Evet, tabii ki... Çocuk cinayetine teşebbüs benlik bir iş değil.

Aynen öyle. Hiç değil, hiç!

Silahı kayışa yönelt.

"Gerilim had safhada, polisçik."

"İb*e silahını düzgün tutamıyor." Heyecandan nefes nefese kalıyor. "Gerilimli falan değildi, rezillikti."

"Siktir git, piç kurusu!"

"Tam buraya sıkacaksın mulkku." Kalbini işaret ediyor. "TAM BURAYA!"

Silahı Teğmen Kitsuragi'ye geri ver. (Ateş etme.)

Teğmen silahı senden dikkatlice alıyor ve kılıfına koyuyor. Gözleri kısık, soytarılığına yorum yapmıyor.

"Ödlek yavşağın bir bok vurduğu yok değil mi? Beni vurmadı, kendi kafasına da sıkmadı..."

"Beni vurmadı." Suratında gerçek bir hayal kırıklığı var. Çocuk fâni ruhuna veda edip ahirete ulaşmak istiyordu.

"Katılıyorum." Teğmen silahı hızlı bir hareketle kılıfına koyuyor. "Bugünlük bu kadar kovboyculuk yeter."

Tetiği çek.

Kemer patlayarak küçük parçalara ayrıldıktan sonra serbest kalan kayış vırrr sesi çıkarıyor.

Elin geri tepen silah yüzünden uyuşurken sen aşağı düşen bedene bakıyorsun. Adam bir an için önünde diz çökmüş gibi görünüyor.