Konuşma · ASILMIŞ ADAM

"Peki," bir an için bir şeyler mırıldanıyor ve sonra elini indiriyor. "Belki de 41. Karakol'da Çak Bi' Beşlik âdeti yoktur. 57. Karakol'da Devrim'den çıkan bu âdeti devam ettirdik. Belki de kötü şans falan getiriyordur... Neyse."

Çak Bi' Beşlik'te Kim'in elini havada mı bıraktın?! Derdin ne senin, isabetli nişancı göt?

Çak ve "Bir De Alttan" bekle.

Çak Bi' Beşlik sert bir yanıt buluyor. Arkanı dönerken bir anlığına tereddüt ediyorsun... Sanki Bir De Alttan tam denk gelmeyecekmiş gibi...

Sakin ol. Denk gelecek.

Gerçekten denk geldi... Hem de müthiş bir isabetlilikle! Teğmen gerçekten de Bir De Alttan'ı havada bırakacak bir adam değil.

"Polislendin."

"Ben bunu nasıl yaptım?"

"Muhteşem bir nişancı olduğunuz için! Çak bi' beşlik!" Teğmen sağ elini havaya kaldırıyor ve çakmanı bekliyor.

"N'oldu, göt gibi kaldın mı, bücür?"

"Siktir git lan kyrpäle!" Sözlerine rağmen ses tonu seni kutluyor gibi.

Başka yere dön.

Namludan bir duman bulutu çıkıyor. Patlamanın etkisiyle elin uyuşuyor. Kulakların hâlâ çınlarken ne olduğunu görmek için silahını indiriyorsun.

Kayışı ıskalamışsın ama cesedi tam göğsünden vurmuşsun. Kaburgalarının birazı derisinden fırlamış. Kan yok, sadece karnına akan çamur renginde balçık gibi bir sıvı var. Kokunun aniden burnuna dolmasıyla gözlerin yaşarıyor.

"Oha, ağlayacak lan. Ben demiştim! Tam bir mulkku..."

Ağlayacak mısın? Sanki ağlayacakmış gibi bir hâlin var. Lütfen ağlama.

Bir daha ateş etmek istediğini söyle. İkincide başaracaksın. Kesin bir pencereden yansıyan ışık falan gözünü aldı...

(Silahı Kim'e geri ver.) "Şimdi ne yapıyoruz?"

"Başka bir şey deneyeceğiz."

"Hay sıçayım, şu polis ne sıkıcı."

"İyi sıktın ama. Adamı bir sikmediğin kaldı..."

Söylediğinde zerre samimiyet yok. Acımasız bir hareketten ibaret. Daha sözü bitmedi bile, biraz bekle bak:

"Aslında tam bir ib*e gibi sıktın. Cuno sırf sana acıdığı için öyle dedi, pol‑it. Ateş edememen senin suçun değil, it ellerinin suçu."

"İtin eli olmaz yalnız. Pati gibi bir şeyleri var onların."

"Cuno'nun elleri beceriklidir." Küçük parmaklarını gösteriyor. Parmakları pembe. "Cuno senin için ateş edip o herifi indirebilir."

"Çok absürt olur. Sana silah falan vermiyoruz, çocuk."

"Çok absürt olur," derken abartılı bir şekilde mızmızlanıyor. "İmparatorun sol taşağından mı düştün sen?"

"Adamı hâlâ bir şekilde indirmemiz gerekiyor." Artık sesi kulağına giderek daha yorgun geliyor. Leş kokusundan dolayı cesede arkasını dönüyor.

"Ama nasıl?"

"En kötü ihtimale geldik... Bu durumda kalmak istemiyordum." İç çekiyor. "Limandan yardım isteyeceğiz. Araç gereçleri de adamları da var. Adamı oraya astılarsa... aşağıya da indirebilirler."

"Ama... tehlikeli olmaz mı?"

"Kurbanın bedeni için şüphelilerden mi yardım isteyeceğiz? Evrart Claire'e borçlu mu kalacağız? Kesinlikle tehlikeli olur... Zaten bu yüzden bunu kendimiz halledelim demiştim."

"Tabii ki yapamayız."

"Yarağımı yiyin, kaltaklar!"

"Yola koyulalım o zaman." (Bitir.)

"Limana girmenin yolunu daha önce bulmamız iyi oldu."

"Helal bize."

"Evrart Claire kim?"

"Sendikanın lideri. Duyduğum kadarıyla tehlikeli ve yozlaşmış bir adam... Çok borçlanılmaması gereken biri."

"He ya, gidip başkasının kaltağı olmanıza gerek yok. Siz Cuno'nun kaltaklarısınız."

"Limanın içine nasıl gireceğiz?"

"Kapıdan... Anlaşarak veya dövüşerek." Doğuya doğru bakıyor. "Ya da bulduğumuz gizli geçitten gitmeyi deneyebiliriz. Paltonun olduğu yer. Gidilebilir gibi görünüyordu."

Kapıya gidelim! Ben dövüşelim derim!

Kapıya gidelim! Ama adamlarla konuşup anlaşalım!

Gizli geçit, gizli geçit, gizli geçit!

Kapıya gidelim! Konuşup anlaşalım!

"Kapıdan... anlaşarak veya dövüşerek. Dövüşmeye çok hevesli değilim..." Etrafına bakınıyor. "Ya da gizli bir üçüncü yol bulabiliriz... Sanmıyorum ama."

"Evrart Claire'e borçlanmanın sakıncası ne?"

"Tehlikeli ve yozlaşmış bir adam. Karşılığında bizden ne isteyeceğini bilemeyiz."

"Hayır, Cuno. Ben vuramadıysam kimse vuramaz."

"Cesedin ağzına sıçtığı için polisin tadı kaçtı, Cuno. Mal kyrpelö."

"Teğmen, silahını Cuno'ya verelim. Kayışı vurabileceğini söylüyor."

Teğmen buna yanıt vermeye tenezzül bile etmiyor. Silah kılıfındaki tokayı kilitledikten sonra konuşmaya başlıyor...

"Artık bu işle uğraşmak falan istemiyorum, çok sıkıldım."

"Katılıyorum. Polislik göründüğü gibi değil. Denemeyi gerektiriyor ve stresli bir iş. Yine de bu cesedi ağaçtan indirmek hâlâ bizim işimiz." Silahını senden alıyor ve silah kılıfına koyuyor.

"Silaha suç bulma, ateş edemiyorsun, kabul et. Pol‑itsin işte. İtin eli tutar mı ki..."

"Mulkku, vittupää? O ne?! Bunlar ne biçim kelime lan?!"

"O benim atalarımın dili lan, yavşak!"

"Kışkırtmayın kızı." Teğmen silahı senden alıyor ve kılıfına koyuyor.

"Göğsünden vurdu ya." Canavariçe olanlara hâlâ inanamıyor. "SİKTİĞİMİN SALAĞI seni."