Konuşma · ASILMIŞ ADAM

"Dur biraz... tekrar düşünelim." (Önce diğer seçenekleri düşün.)

Ama hangi diğer seçenekler? Ceset aynı şişte dönen bir kuzu gibi kayışta dönüp duruyor...

"O zaman onu indirebilirler de."

İç çekiyor. "Peki, kötü ve tehlikeli yoldan halledelim madem."

"Benim aklıma başka bir şey gelmiyor. Ona bir kez daha bir göz atalım."

"Hmmm..." Teğmen derin düşüncelere dalıyor.

"Yetti artık. Limandan yardım istememiz şart." (İşe koyul.)

"Kadavra rahat 120 santim yukarıda. İkimiz de destek almadan kayışa uzanamayız. Uzansak bile bu malzemeyi nasıl keseceğimizi bilmiyorum..."

Geri çekil ve bir kere daha bak.

Yük kayışına asılı kadavra yavaşça dönüyor. Göğsü dövmelerle dolu, uzuvları yer yer pembeye ve maviye çalıyor.

"Onu indirmeyi düşünmeden önce kayışı bir incelemeliyiz. Endişe verici görünüyor." (Boynundaki kayışa işaret ediyor.)

Öğrenmem gereken bir şey var, ceset adam.

Tabii ya! Soracak soruların var, değil mi? Hayal gücün hizmetinde.

Otopsi sırasında kadim sırlar bildiğini söylemiştin.

Aynen öyle, çakal polisita! Hediye edilen atın ağzında, içinde, ardında ve su kanallarında kadim malzemeler gömülü...

İyi de nereye gömülü bunlar, kardeş?

Bir yutkunma uzağında, canım polisitam. Bir yutkunma uzağında.

Pekâlâ.

Âlâ tabii.

Hangisi öldürdü seni o zaman... Aşk mı, yoksa komünizm mi?

Ha?

Aşk öldürdü demiştin ama düşünce de komünizm öldürdü dedin.

Lafımı çarpıtıyorsun, Sandro. Beni komünizm öldürdü dedim. Aşk ise <i>İŞİMİ BİTİRDİ</İ>.

Aradaki farkı öğrenmen lazım, abi. Kendini rezil ediyorsun.

Seni kim öldürdü?

İşimi aşk bitirdi, poliço kardeş. Ne olduysa aşktan oldu...

Sen bana bir soru sorabilir misin?

Tabii ki, çakal. Sana şu soruyu sorabilirim: Bunu neden yapıyorsun?

Neyi?

Hareketsiz bir şekilde suratıma bakmayı. Gözlerimin içine bakıyorsun. Burada dikiliyorsun. Neden cinayetimi araştırıyorsun?

Yapacak başka işim yok ki. Elimde bir tek bu vaka var.

Elindeki tek şey ben miyim? Sen bitmişsin, kardeşim. Dünyanın elindeki her şeyi almasına izin verdin, geride kalanları da kızdırıp kaçırdın... Şimdi de buradayız işte.

Belki de bunun ucu bir yere çıkar? Açıklanamayan, umulmayan ve mucizevi bir yere belki...

Haha! Cesedin palyaço dudakları gülümsüyormuş gibi görünüyor.

Bir şey geliyor. Gizli bir şey. Geliyor. Kuzeybatıdan... gelen bir mucize... ve çok yaklaştı. Ellerini yalayıp geçen rüzgârda bunu hissedebiliyorsun. Serin bahar rüzgârı ellerinin üstünden geçiyor.

Haha! Cesedin palyaço dudakları gülümsüyormuş gibi görünüyor. Yüzü yavaşça sana doğru dönüyor...

Çünkü o yapmamı söyledi. (Kim'e doğru başını salla.)

Yalancı piçin tekisin, poliço. Bunu yapıyorsun çünkü yapacak başka hiçbir şeyin yok. Her şey bitti. Sadece ben kaldım.

Nereye gittin?

Vahşi pus yollarına düştüm.

Orası neresi?

Geçmişte. Batının çok ilerisinde.

O "vahşi pus" da neyin nesi? Pusun ne olduğunu biliyor musun?

Göçüp gittiğini biliyorum ama sen kimsin?

Şaka gibi bir şeyim. Baksana bir bana.

Komik bir yanın yok.

Şakaların da komik bir yanı yok.

Hayattayken kimdin sen?

Katildim. Yavşak bir herif ve katildim.

Kişi kendinden bilir işi.

Sana başka bir sorum var.

Buyur, polisita.

Şimdi busun ama hayattayken kimdin sen?

Pus nedir?

Ben pustan... çok tırsıyorum, poliço.

Peki, başka bir sorum var.

Vardır tabii, soru manyağı.

Neden seni korkutuyor?

Ceset sessiz kalıyor. Yüzünün ortasındaki burnu ve yanakları şişmiş. Dudakları hareketsiz.

Ölürken niçin zevk aldın?