Konuşma · ASILMIŞ ADAM

"Bir iki kadeh bir şey içmem lazım."

"Hayır. Bir iki kadeh bir şey içemezsiniz. Kurbanın cesedi üzerinde ilk incelemeleri yapmanız lazım... Şu anda halatı inceliyoruz."

"Bir iki kadeh içmek için kötü bir zaman galiba, değil mi?"

"Kesinlikle."

(Bitir.)

Botları incele.

Seramikten yapılmış. Temiz beyaz rengi, dizinin hemen üstündeki çürümeye yüz tutmuş deriyle çarpıcı bir tezat oluşturuyor. Adam kalın polimerden çoraplar giyiyormuş, muhtemelen bot ayağını vurmasın diye. Botların üstünü birbirine geçmiş bir dizi plaka kaplıyor.

Narinlikleriyle şu an bulunduğun dünyaya çok yabancı duruyorlar. Sanki buraya ait değillermiş gibi.

Bunlar bot değil, besbelli zırh işte. Muhtemelen daha büyük bir setin parçasıydılar.

"Bunlar sıradan bot değil, bunlar... zırh."

"Öyle..." Not defterini bir kolunun altına sıkıştıran teğmen ayakkabıları incelemek için çömeliyor, "Teknik olarak bunlar sabaton yani, bot değil."

Aa! Teğmen Mnemotechnique A6 kullanıyor. O öyle alelade bir defter değil, gerçek bir klasiktir!

Defteri boş ver şimdi, bana zırhtan bahset!

Bir tür süper zırh olduğu bariz. Ya da fütürist zırh? Süper fütürist zırh mı yoksa? Benden bir halt olmaz.

"Bu ne tür bir zırh peki?"

"Seramik plakalı. Zirkonyum dioksit olması kuvvetle muhtemel. Üreticinin adı da burada..."

"Nerede?"

"Topuğunun altında. Fairweather'mış..." Botu hafif döndürüyor. "Fairweather'ın T‑500 / VE modeli. Kaplamasının da camsı emaye olduğunu düşünüyorum. Epey kaliteli bir şey."

(Geri çekilip cesede bak.)

"Bu adam böyle pahalı bir zırhı nasıl alabilmiş ki?"

"Krenel için çalışıyormuş... Yani, Joyce öyle demişti. Bu askerî ekipman zengin bir güvenlik şirketi tarafından sağlanmış. Hükûmet bağlantıları sağ olsun. Bizim imkânlarımızın çok üstünde."

"Özel bir şirket için çalışıyormuş belli ki... Evrart da öyle demişti. Şirket zengin. Hükûmetle bağlantıları var. Bizim imkânlarımızın çok üstünde."

"Bunu bulmak da bize düşüyor." Notlarına bakıyor. "Bay... Garte, liman şirketinin güvenlik görevlisi olduğunu ima etmişti. Bu da benim varsayımlarımı doğruluyor."

"Evet. Mantıklı."

"Hayır." Kafasını sallıyor. "İlk varsayımınız doğruydu. Bu ekipman bir güvenlik görevlisinin alabileceğinin çok ötesinde."

"Bunlar bir güvenlik görevlisi için biraz fazla gibi geldi bana."

"Katılıyorum. Bu ekipman bir güvenlik görevlisinin bütçesini epey aşıyor gibi."

"Ön rapor mu?"

"Bizim polis merkezinden topladığım notlar bunlar. Martinaise ile ilgili bir bölge raporu çıkartmıştım. Eminim siz de aynı şeyi yapmışsınızdır..."

Bundan o kadar da emin değil. Sadece kibarlık ediyor.

"Bunu bulmak da bize düşüyor. Bölgeyle ilgili hazırladığım ön rapora göre liman şirketinin güvenlik görevlisiymiş... ama bu kulaktan dolma bir bilgi tabii."

Botu tıklat.

Çan benzeri bir ses çıkıyor. Porselen bir kupayı tıklattığında duyduğun ses gibi.

Elindeki levye heyecanla kullanılmayı bekliyor.

Daha sert yumruk at.

Yumruğun bota temas ettiğinde aynı tınk sesi çıkıyor. Sesin şiddeti öncekinden daha fazla değil gibi.

İki ses arasındaki tek fark belli belirsiz duyulan tık sesi. Bu tık sesi, atılan bir zarın durduğunda çıkardığı sese benziyor.

Teğmen kulak kabartıyor. "Sesi duydunuz mu? Tık sesini?"

"Zar atma sesi gibiydi."

"Bu, kinetik yeniden dağıtıcı görevi görüyor. Gelen enerjiyi plakalar arasında yatay düzlemde dağıtıyor. Plakalar birbirine çapınca tık sesi çıkıyor. Duyduğunuz ses de oydu." Botun parmak ucunu gösteriyor. "Şu çizgileri görüyor musunuz?"

Plakaların üzerinde küçük parçalara ayrıldığını gösteren belli belirsiz organik çizgiler var. Bu plakalar daha küçük plakalara bölünüyor ve böylece yüzlerce plaka bir arada duruyor...

...sarmal hâlinde birbirine geçmiş parkeler gibi görünüyorlar. Tasarımında pelesenk veya abanoz ağacı gibi çok dayanıklı ahşap malzemelerden ilham alınmışçasına organik bir görünümü var.

Bu bana neyi hatırlatıyor?

Ağaçlar porselenden yapılmış olsaydı kesit yüzeyi aynı böyle görünürdü.

Parmağını çizgilerde gezdir.

Pürüzsüz ve parlak yüzeyi çok daha narin bağlantı noktalarına ayrılıyor. Sağdaki sabatona bakarken bir şey fark ediyorsun...

Sarmal şekiller bir dizi harf ve sayı kombinasyonu oluşturuyor: E50.100.1000.

(Kodu işaret et.) "Sağ sabatonda seri numarası var galiba."

"Güzel. Okur musunuz lütfen?" Tükenmez kaleminin kuruyan ucunu diliyle ıslatıyor.

X54156745678222! Gelin yalan söyleyelim.

"E50.100.1000."

"Üretici firmayı ve seri numarasını bulduk. Bu da bir şeydir. İşimiz bitince Kineema'mdaki telsizi kullanabiliriz. Herhangi bir karakol bizim için bunu araştırabilir."

"X54156745678222."

"Bu seri numarasına benzemiyor. Seri üretimden çıkan ürünlerin seri numarası sisteminden ve mantığından uzak..." Durup düşünüyor. "Neyse. Yine de soruşturmalıyız."

Doğru. Gerçekten seri üretimden çıkan bir ürünün kodu olmaktan ve sistem mantığından uzak.

"Açıkçası neden yalan söylediğimi ben de bilmiyorum ama numara aslında E50.100.1000."

"Çürümeye yüz tutmuş bir cesedin yanında durmak mizah anlayışıma epey ket vurdu. Ciddiyeti çok elden bırakmadan devam edelim." Düşünmek için duraksıyor. "Neyse..."

"Evet. Dediğim gibi aratalım."

"Üretici firmayı ve seri numarasını bulduk. Bu da bir şeydir. Daha sonra Kineema'mdaki telsizi kullanarak soruşturabiliriz. Herhangi bir karakol bizim için bunu araştırabilir."

İlgimi çekmedi.