Konuşma · KRİPTOZOOLOG MORELL

"Ah, merhaba memur bey." Bir öksürük krizini bastırmaya çalışarak ağzını kapıyor.

"Geçti, geçti canım." Kocasının koluna nazikçe dokunuyor. "Fazla konuşma. Biraz daha çay iç."

Kayıp çekirgelerle ilgili alternatif bir teori geliştir.

Burada bir gizem yok. Çekirge Şehri ile spiral çamur kulelerini gördün. Yapılacak tek şey şehrin babasıyla yüzleşmek...

"Çekirgeleri alanın Cuno olduğuna epey eminim. Barakasında onlar için bir şehir inşa etmiş."

"Cuno da neyin nesi? Ve neden bir böcek şehri inşa ediyor?"

Kadının suratında endişe beliriyor. "Ah, canım Morell'im... Çok uzun süredir genç olmadın. Çocuklar böceklere işkence etmeye bayılır, hem de neredeyse yaşlılara işkence etmeye bayıldıkları kadar..."

"Etrafı dolanıp Martinaise'deki çocuklar bir şey biliyor mu öğreneceğim."

"Kabahat suçu işleyen çocuklar... Çok severim." Hiç de seviyormuş gibi değil.

"Ah, bize çok iyi davranıyorsun. Lütfen haberdar et bizi. Çok yaklaştığımızı hissediyorum!"

"İhtiyacınız olan tüm yardım burada bakıyorum." Adam arkadaşlarına dönüyor. "Bu gece benim evde görüşürüz. 'Suzerainty' oynarız... Ama ben artık saha gezisine çıkmayacağım."

Bu, kaypağın teki... Kanuna saygısı olabilir ama genel olarak fark edilmemeye çalışıyor. Buradan çıktıktan sonra bir daha konuşma fırsatı elde edemeyeceksin.

Önceden pek de açık sözlü değildi. Hâlâ bir şeyler gizliyor olabilir. Gittikten sonra çok geç olacak.

"Deme öyle Gary..." Kadının sesi aniden titrekleşiyor. "Gelişme kaydetmek üzereyiz. 'Suzerainty' oynamayı çok isterdim ama..."

"Lena, üzgünüm ama hiçbir gelişme kaydettiğiniz yok. Çocuklar kurcalamış. Buradaki minik canavarları tanırım, açıkta kalan her şeyi çalarlar. Böcekleri bile..." Çayına bakıyor.

"Morell, bu süreçte epey eğlendim ama artık banyo yapmam gerek ve tamamlamam gereken teslimatlar var. Çayım bittikten sonra gitmeliyim."

"Hayır, hayır... Özür dilemene gerek yok Gary. Çok yardımcı oldun ama bugün 'Suzerainty' oynayamayacağız, sonra bakarız. Biz bu işi sonuna kadar götüreceğiz."

Duygusunu bastırarak konuşmaya çalışıyor ama sesinde... hayal kırıklığı var.

İlk kayıp, lideri her zaman kötü etkiler. Belli ettiğinden fazla etkilendi.

Bu, Gary ile konuşmak için son şansın olacak.

Boş tuzağın nasıl hasar aldığını düşün, sallanmış gibiydi. Büyük ihtimalle genç biri yaptı, elleri tuzağa sığacak kadar küçük biri...

Kızıl saçlı çocuğa sormalısın. Cuno'ya.

"Çekirgeleri buralı çocukların çalmış olabileceğini düşünüyorum."

"Çocuk mu? Bir çocuk böceklerden ne istesin ki?"

Ama kimin elleri?

Ellerine bakıyorsun ama sana hiçbir şey söylemiyorlar.

"Böcekleri alan, farklı bir kriptit olamaz mı?"

"Farklı bir kriptit mi?" Kriptozoolog sarkık kaşlarını çatıyor.

"Ah canım... Belki de insan dedektifliğinin dışına çıkmasan daha iyi olur."

"Aklıma şu geldi: Çekirgeler kendi kendilerini yemiş olamaz mı?"

"Kendi kendini yiyen çekirgeler mi? Alışılmadık düşünme tarzını takdir ediyorum memur bey ancak kriptitler uzmanlık alanın değil."

"Sorun yok canım. Çoğu hipotez yanlış çıkar."

"Tamam. Düşündüm de, çekirgeleri alanın fazmit olduğundan emin değilim."

"Memur bey cidden, bundan sonrasını biz halledebiliriz." Kriptozoolog, sarkık kaşlarını çatıyor.

"Evet canım, zaten yeterince zamanını aldık."

Şüphelerin var ama hiçbirini geçerli bir açıklamaya çeviremiyorsun.

"Bir şüpheliyi arıyorum. Kaçar hâlde birini gördün mü?"

"Korkarım görmedim memur bey. Günlerdir sazlıklarda arama yapmakla meşgulüm, böcek etkinliği izleri arıyorum. Açıkçası, memeli hayvanlarla pek ilgilenmiyorum."

Teğmen defterine kısaca not alıyor, ardından devam et diye işaret ediyor.

"Bana aradığın şu fazmitten bahset."

"Hmm! İlk olarak, bulması oldukça zor. Zaten bu yüzden dizime kadar sazlığa batmış hâlde tuzak kuruyorum."

"Fazmit kendini saklamak için ne tür özel teknikler kullanıyor?"

"Hipotezime göre, örüntü tanımayı önleyip görsel korteksi bulandırarak hayvanların algısıyla oynayabileceği belirli elektrokimyasal savunmalar geliştirmiş."

"Ama canlı bir örneği incelemeden bu savunmaların nasıl geliştiğini bırak, nasıl çalıştığını bile açıklayamam."

Evet, çok makul. Bu fazmitte doğaüstü bir şeyler olduğundan şüpheleniyorsun.

Bir hayalet böcek mi dedi? Bir hayalet arıyorlar.

"Bu sopa böceğiyle neden bu kadar ilgileniyorsun? Daha heyecan verici hayvanlar yok mu?"

"Tipik acemi varsayımı..." Yandan yandan gülüyor. "Böcekler, zooloji tecrübesi olmayanların sandığından çok daha karmaşık yaratıklardır."

"Insulinde fazmitini bir kez bile görürsem kendi kariyerimin... hatta herhangi bir kriptozooloğun kariyerinin zirvesine ulaşmış olurum ama onu ve savunma yöntemlerini incelemek, nasıl bu kadar uzun süredir gizli kaldığını öğrenmek..." Kafasını sağa sola sallıyor.

Gerçek şan demek...

"Şimdiye kadar onunla ilgili ne keşfettin?" (Devam et.)

"Ne yazık ki çok az şey. Hiç kimse canlı bir örneğini yakalamadı, yani tüm bilgilerimiz birinci ve üçüncü ağızdan geliyor."

"Yani hiç kimse bulamadı mı?"

"Henüz bulamadı." İşaret parmağını kaldırıyor. "Onu bir kriptit yapan da bu."

"Öhöm..." Teğmen lafınızı bölüyor. "Meraktan soruyorum... Var olduğuna dair bir kanıt yoksa gerçek olduğunu nereden biliyorsunuz?"

"Gerçek olduğunu biliyorum," diyor kriptozoolog. Bunu o kadar kaba söylüyor ki kendisi bile şaşıyor.

Fazmite olan takıntısının, saf bilimsel ilerleme tutkusunun ötesinde olduğu bariz.

Kendini toparlayarak devam ediyor: "Yani, Insulinde fazmitinin yalnızca bir batıl inançtan fazlası olduğuna katiyetle inanmama yetecek kadar ilk elden duyum aldım."

Çocukken bir bahar sabahı nefes verdiğinde çıkan buharın kalıntısını düşün. Bu buharın hemen yanında ya da tam arkanda olduğunu düşünsen ve uzanıp tutmaya çalışsan nasıl olur? İşte aradığı şey bu. Bir hayal...

"Fazmitin burada, Martinaise'de olduğunu düşündüren ne?"