Konuşma · KRİPTOZOOLOG MORELL

"Tüm alternatif açıklamaları elediğinize emin misin?"

Kriptozooloğun suratı öfkeli bir ifade alıyor. "Tabii ki eledik!"

"Bir dakika Morell..." Yaşlı kadın elini kaldırıyor. "Doğru bir noktaya değiniyor olabilir. Diğer hipotezleri elemekle yükümlüyüz."

"Haklısın canım." Suratı rahatlıyor. "Doğru bir nokta ama başka nasıl bir açıklama olabilir ki?" Sana dönüyor.

"Affedersin, bizim için önemli bir konu. Bize iki kez yardımcı oldun, harika haberler de getirdin. Hem bendeniz hem de Société Cryptozoologique de Revachol sana minnettar."

Yaşlı kadının yüzü aydınlanıyor. "Yani Insulinde fazmiti sandığımızdan da zekiymiş!"

"Yok. Bir şey yok. Belki hepsini kontrol etmemişimdir..."

"Canım, Morell'e kalp krizi geçirteceksin. Bizim için şaka yapılacak bir konu değil bu."

"İyiyim Lena." Öksürüyor. "Ayrıca kalp krizi falan geçirmeyeceğim. Öksürük krizi gibi..."

"Gideyim artık." (Bitir.)

"Bana bu tuzaklardan bahset."

"Şey..." Yerdeki ağ ve kablolardan oluşan kafesi gösteriyor. "Pek etkileyici görünmeyebilirler ama Lena onları gayet akıllıca tasarladı, o yüzden işe yarayacaklarına eminim."

"Sana başka bir şey sorayım."

"Tamam. Nedir?"

"Tuzaklar nasıl çalışıyor?"

"Basit... Çekirgelerin çektiği fazmit huniden içeri girecek ve tıka basa doyduktan sonra çıkamayacak."

"En azından amacımız bu. Ağ mükemmel bir çözüm değil ancak yakaladığımız örneğin hassas dış kabuğuna zarar verecek bir şey kullanmak istemedik."

"Bu tuzaklar işe yaramazsa ne yapacaksın?"

"Seni temin ederim işe yarayacaklar. Avcı tür hipotezi, yani yem olarak çekirge kullanmak, bitki kullanan diğer ekiplerin başarısız olmasını da açıklayacak. Bunu epey düşündük."

Tuzaklar ustalıkla ve düşünceli bir şekilde yapılmış gibi görünüyor. Kriptozooloğun karısının işini bildiği kesin.

"Tuzakları Lena mı tasarladı?"

"Evet," diyor biraz gururla.

"Biraz" az kalır. Bu konuda ona hayran.

"Et yiyen bir sopa böceği mi? Pek olası değil."

"Fikrin için teşekkürler. Tuzaklara bitki materyalleri de koyduk, şüphen kalmasın."

Şüphecilikten pek hoşlanmıyor.

"Yem olarak ne kullanıyorsun?"

"Çekirge." Tuzağı işaret ediyor. "Bilinen neredeyse tüm fazmitler otçuldur tabii ama biz, Insulinde fazmitinin arada sırada başka böceklerle de besleniyor olabileceği hipotezine vardık."

Tuzakların içinde çok sayıda çekirge minik, cıvıldayan bir sürü hâlinde birbirinin üzerine çıkıp yuvarlanıyor.

Et yiyen bir sopa böceği mi? Pusuya yatma davranışının bir parçası olarak sazlıkların bir parçası gibi mi davranıyor? Pek olası değil.

"Sen, zırhı Gary'nin sakladığını biliyor muydun?"

"Hayır, hiçbir fikrim yoktu. Dürüst olmak gerekirse hâlâ bozuğum. Onun yapacağı türden bir şey değil. Gariplikleri var evet ama yalancılık ya da ihanet onlardan biri değil."

"Sağ ol ya..." diye mırıldanıyor adam uzaktan. Daha fazlasını söylemekten çekiniyor.

Yine de arkadaşı onu koruduğu için memnun.

"Ne düşünüyordu bilmiyorum memur bey. Çok üstüne gitmediğin için teşekkürler. Bunu unutmayacak, unutmamasını sağlayacağız."

"Cuno adındaki bir çocukla konuştum. Çekirgeleri çalmayı bırakacağına söz verdi."

"Demek yalnızca bir çocukmuş..." Yılgın bir şekilde dudaklarını büzüyor.

"Haber verdiğin için teşekkürler canım." Dönüp nazikçe kocasına gülümsüyor. "İyi haber, değil mi? Yani tekrar deneyebiliriz."

Neşeli davranıyor ama ses tonunda bir şeyler değişti. İçinde endişe gizli.

Güvenini azaltan gizli bir şey var. Cuno veledi ya da kayıp çekirgeler değil, başka bir şey...

"Evet, haklısın. Yalnızca boş tuzağı yeniden doldurmamız gerek. Ardından tuzakları bir kez daha incelememiz gerekecek, sonra da belki... biz..."

Yaşlı kriptozoolog feci bir öksürük krizine giriyor.

Ateşi 38 derece. Direnci kalmamış.

Narin bir endişeyle kocasına bakıyor. "Tatlım, kendini zorlamamanı söylemiştim. Hastalanıyorsun. Eve gitme vakti gelmiştir belki, ne dersin?"

"Haklısın, haklısın..." Dikkatle nefes alıyor, tekrar öksürmemeye çalışıyor. "Sonra, havalar ısındığında geri geliriz..."

İnsanlar başarısız olduklarında kendilerine böyle söyler.

Sonrası monrası yok. Bu iş bu kadar. Ya fazmiti bulun ya da yenilgiyi kabullenin millet.

Daha fazla kardiyo mu? Hadi iş başına.

"Ah şu yufka yüreğim... Sizin için tuzağı tekrar doldurabilirim." (Kabul et.)

"Doldurabilir misiniz?" Teğmen bir iç çekişi bastırdığını belli ediyor. "Peki. Bu insanların sahilde zatürre olmasından iyidir ama sonra..."

Bu hikâyenin sonunu görmeyi sizin kadar istiyor. Yoksa çoktan durdururdu ama bundan sonra daha da uzamasına izin veremez.

"Cidden, bu kadarı çok fazla memur bey..." Tekrar öksürmeye başlıyor.

"Morell, yardımın için minnettarız demek istiyor." Kocasına karşı başını aşağı yukarı sallıyor.

"İşte yeni çekirgeler. Huniden içeri koyabilirsin. Ayrıca tekrar teşekkürler, bir keşif olursa senden kesinlikle bahsedeceğiz. Keşfe ortak demiyorum tabii ki ama..."

Vay canına! Keşfe ortak olmak mı? Ünlü olursun. Herkese gösterirsin. Zevk merkezin gıdıklanıyor.

Herkes görecek... Seni o kâşifler listesine ekletmeliyiz, lamı cimi yok.

"Yardım edebilirdim ama benim de yapacak işlerim var." (Reddet.)

"Tabii ki canım. Zaten yaptığından daha fazlasını isteyemeyiz. Hadi Morell, bu kadar bekledik, bir mevsim daha ne ki?"

Kendini kandırıyor beyim.

"Haklısın canım. Fırsatımız olacak, eminim..."