Konuşma · KRİPTOZOOLOG MORELL

"Bırakmak mı? Buraya kadar geldikten sonra mı? Mümkün değil!"

"Gerçekten mi? Fazmiti gördü mü?"

"Ona dönmeyi cidden ben de istiyorum ama... bu tuzaklarla işimiz bitmeden gidemem."

"Peki tuzakları senin için ben kontrol etsem olmaz mı?"

"Burada yaptıklarımızla bu kadar ilgilenmeni beklemiyordum memur bey." Sana bariz bir şaşkınlıkla bakıyor.

"Benim yolum kaostur. Ben kaosun çocuğuyum."

"Peki..." Ne diyeceğini bilemiyor. "Öyle de olsa yardımın için minnettarım!"

"Tuzaklar nerede?"

"Toplamda dört tane var. Biri güneyde, bu küçük yarımadada, şuradaki kayıkhanelerin orada." Güneyi işaret ediyor. "Çok yakında."

"Birini de kuzeydoğuda Yolun Sonu'na yerleştirdik. Orada, eski radyo kulesine giderken ufak bir kum tepesinin ardında. Kilisenin arkasında."

"Üçüncüsü de geçtiğin kanalın yakınlarındaki bir beton plakanın orada. Tepeye doğru çıkan sazlıklar var, onların arasında..." Önündeki tuzağı işaret ediyor.

"Buna dönmeden önce diğerlerinden en azından birini kontrol etsen iyi olur, bunu daha yeni koydum. Bu daha teknik bir detay ama yine de... eşeğimizi sağlam kazığa bağlayalım."

Sazlıklarda nereye bastığına dikkat et. Pek dikkatli olmayan bazı araştırmacılar tuzaklarını orada kurulu ve gizli bir hâlde bırakmış olabilir.

"Çok iş olacak gibi. Bu 'program dışı' maceraya ayıracak vaktimiz cidden var mı?"

"Ne? Sen eğlenmiyor musun?"

"Bir haftalık bir cesedi izlemeyle kıyasladığımda bile sazlıklarda dolanmanın eğlenceli olduğunu düşünmüyorum ama... siz nasıl isterseniz öyle yapalım dedektif."

Eğer önemli olduğunu düşünüyorsan tamam. Daha önce haklı çıktığın oldu.

"Bilgi arayışı başlı başına yeterli bir sebep."

"Öyle mi?" Pek ikna olmuşa benzemiyor ama ufak omuz silkişi "neden olmasın" diye düşündüğünü gösteriyor.

"Kim, şüphelimiz de tuzaklar gibi sazlıklarda saklanıyor olamaz mı?"

Soğuk sahilde göz gezdiriyor. "Bence vakitlerini sazlıkların arasında dolanarak geçirecek kadar aptal olan tek kişiler bu zavallılar... Bir de biz ama... tamam. Yığınla ipucumuz yok sonuçta."

"Hazırım. Hadi başlayalım." (Sonuçlandır.)

"Tamam. O zaman siz ikiniz toplanıp Whirling'e dönebilirsiniz."

Bu değişiklik hakkında ne düşünürse düşünsün, adamların bitkin olduğu ve yardıma ihtiyaçları olduğu kesin.

"SONUNDA! Biri mantıklı konuşuyor!"

"Yardımın için teşekkürler. Gary ile birlikte kampı kaldırmaya başlayacağız. Başka soruların olursa şimdi sor! Sen işe koyulduğunda gitmiş olacağız."

Peki buradan ayrılmaya çok hevesli olan arkadaşı Gary ne olacak? Belki onunla da konuşsan iyi olur.

Kriptit konusunda konuşmak istiyorsan daha sonra bunun için de vaktin olacak.

Peki ya bilgi... avdayken gerekirse?

"Yardımın için teşekkürler. Gary ile birlikte kampı kaldırmaya başlayacağız. Başka soruların varsa şimdi sor!"

"Sonunda makul davranıyorsun! Hemen şimdi toplanmaya başlıyorum."

"Tuzaklardan birinde fazmit varsa ne yapayım?"

"Hemen bana getir ama tuzağın sağlam kapandığından emin ol."

Buluşu sizin yapmanız konusunda içi pek rahat değil ama... bu konuda kendisine bile yalan söylüyor.

"Peki ya fazmitle yabanda karşılaşırsam?"

"Bu pek mümkün değil memur bey ama ne olur ne olmaz..." Ufak bir beyaz sprey tenekesi çıkarıyor. "Kendi geliştirdiğim bir feromon karışımı sıkacağım üstüne."

Bunu duydun mu? Feromonlar! Gençler konusunda haklıydın...

"Demek gençlerin öpüşmesine neden olan şey gerçekten fazmitmiş..."

"Ah, konuyla bir bağlantısı olduğunu pek sanmıyorum. Neyse, bu feromonlar böceği sana çekecek ya da en azından seni gördüğü gibi kaçmasını önleyecek. Epey yoğundur, bir hafta kadar idare eder."

"Sık bakalım."

Seni garip kokan spreye boğuyor ve başıyla, tatmin olmuş şekilde onaylıyor.

Ölen sazlıkların, suya batan hasretin kokusu...

Açıkçası, asılmış adamın çürümüş kokusundan çok da farklı değil.

Teğmen burnunu buruşturuyor. "Umarım bunu yemiyorsunuzdur. Kutsal su gibi, çok kıymetliymiş gibi kutuya dokunmanıza bile izin vermeden sıkıyor..."

"Bu gerçekten kıymetli. Tek dozu bile yapmam 50 reále mal oldu. Tabii, kendi araştırmanı fonlamanın nasıl bir şey olduğunu anlamanızı beklemiyorum." Küçümseyerek teğmene bakıyor, ardından spreyi cebine geri koyuyor.

"Sık bakalım... Bol bol sık." (Koltuk altını aç.)

Seni garip kokan spreye boğuyor. Diğer koltuk altını da açtığında duble sıkıyor ve başıyla, tatmin olmuş şekilde onaylıyor.

"İstemiyorum, teşekkürler."

"Sen bilirsin." Spreyi cebine geri sokuyor. "Dediğim gibi, fazmitle karşılaşma şansın neredeyse sıfır."

Ama sen... Bu koku üzerinde olmalıymış gibi hissediyorsun. Kötü bir şey olabilir.

Ahmaklık etme. Feromonu al, seni daha seksi yapacak.

"Misk kokusu ve araştırma kimyasallarından yaptım. Feromonlar böceği sana çekecek ya da en azından seni gördüğü gibi kaçmasını önleyecek. Epey yoğundur, bir hafta kadar idare eder."

"Fikrimi değiştirdim. Bolca feromon sık." (Koltuk altını aç.)

"Bu sahilde saklanan birini arıyoruz. Başka bir şeyi aramak bizi ona yönlendirebilir."

"Neden olmasın?" Teğmen omuz silkiyor. "En azından bir sürü sazlığa bakmak için bahanemiz olur."

"Aynen öyle." Adam kabaca gülüyor. "Kesinlikle öyle. Umarım sağlam çizmeler giymişsinizdir."

"Bazen biraz ara vermek ve ana meşgaleye dinlenmiş gözlerle dönmek işe yarayabilir." Başıyla onaylıyor.

"Bu kriptit olayına kendimi kaptırdım. Bağımlı oldum."

"Sen de zehri kapmışsın bakıyorum..." Kabaca gülüyor. "Kendini aramaya kaptırmak tahmin edeceğinden çok daha kolaydır."

Pek de emin olmayarak, "Partnerim şaka yapıyordu. Biz de bir şey arıyoruz. Hazır buradayken sazlıklara da baksak iyi olabilir. Sazlıklara bakacağımızı varsayıyorum, doğru mu?" diyor.