Konuşma · ANNETTE

Yağmurdan kaçarken doluya yakalanmış.

"Hava karardığında ışıklar çok güzel görünüyor." Çevre binalara bakıyor, suratında mutlu bir ifade var.

"Her kar tanesi gökten küçük bir hediye gibi." Bir tanesi burnuna düşünce ürperiyor.

"Tekrardan hoş geldiniz, efendim!" Kız, sıcak meyve suyunu yudumluyor. Sana çekingen bir keyifle bakıyor.

"Tekrardan hoş geldiniz efendim! Bu sefer yeni ve heyecanlı bir kitapla ilgilenir misiniz?" Yavaşça olduğu yerde sallanıyor.

"Birkaç soru sorsam olur mu?"

"Olur, efendim. Sorularınızı yanıtlamaya çalışırım. Umarım kitaplarla alakalıdırlar."

"Bu nasıl bir dükkân ki bu arada?"

"Burası bir kitabevi efendim! Kitap, kartpostal ve bazı kutu oyunları satıyoruz." Pencereye işaret ediyor. "İsmi Suç, Aşk ve Tanınmış Kişilerin Biyografileri."

Hoop! HOOOP HOOOP HOOOOP! Yavaş be kızım!

Saçmalama, bunların hepsini biliyorum ben.

Kimseyi kandıramazsın.

Bunların hepsini biliyorum dedim ve biliyorum ulan.

"Efendim, iyi misiniz?" Kızın sesi bir anda zihnine ulaşıyor. "Bir süredir sessizce dikiliyorsunuz da..."

Terbiyeni takın.

"İlginçmiş. Teşekkürler."

"Benim için zevktir! Bilmek istediğiniz başka bir şey var mı?"

"Kitap nedir?"

"Şunlar kitaptır." Tezgâhlara işaret ediyor. "İçlerinde hikâyeler olur, biri size çok uzun bir mektupla bir hikâye anlatıyormuş gibi."

Soruların karşısında sakin kalıyor. Gördüğü tuhaflıkları yüzüne vurmayacak kadar kibar.

"Kartpostal nedir?"

"Kartpostal," bir anlığına seni inceliyor, "küçük bir karton resimdir. Arka tarafına birkaç söz yazıp arkadaşlarınıza veya sevdiğinize yollayabilirsiniz."

"Kutu... oyunu nedir?"

"Kutu oyunları masada oynanan küçük oyunlardır, vakit geçirmek amaçlıdır... Pek çok farklı türü vardır." Düşünmek için duraksıyor. "Ama buradaki denizciler genelde iskambil kâğıdı alır."

Peh... Kitaplar mı? Kartpostallar mı? Çok kolay! Bunları çocuk bile bilir.

Yok be, bu kızın kafasını şişirmek uygunsuz geliyor.

Aptallık etme; bir uzman olarak herkese bildiklerini anlatmak senin görevin.

Bana ne yapacağımı söyleme.

"Efendim, iyi misiniz?" Kızın sesi bir anda zihnine ulaşıyor. "Bir süredir sessizce dikiliyorsunuz da..."

Ben kararımı çoktan verdim.

"Ufaklık, kitabın ne olduğunu biliyorum. Kitaplar içinde hikâyeler olan çok uzun mektuplar gibidir."

"Evet!" Gülümseyerek başıyla onaylıyor. "Tam olarak öyle."

"Kartpostalın ne olduğunu da biliyorum... O da bir arkadaşına veya bir sevdiğine gönderebileceğin küçük karton resimdir."

"Hıhı. Doğru, efendim. Peki kutu oyunları?"

"İnsanların akıllarıyla oyun oynamayı severim."

"Pekâlâ, efendim. Oldukça... aydınlatıcı bir konuşmaydı. Başka nasıl yardımcı olabilirim?"

"Kutu oyunlarını kim takar? Kimse."

"Polisin oyuna vakti yoktur."

"Pekâlâ, bence bu kadarı yeter. Kendimi kanıtladım."

"Öyle diyorsanız öyledir, efendim. Başka nasıl yardımcı olabilirim?"

"Hayır." (Bitir.)

"Merhaba, efendim! Hoş geldiniz, dükkânımız açık!" Tombul kırmızı yanaklı küçük bir kız gülümseyerek sana el sallıyor. Burnu soğuktan kızarmış.

"Selam."

"Yeni ve heyecanlı bir kitap almak ister misiniz?" Isınmak için ayaklarını yere vuruyor.

"Merhaba."

"Kanun benim."

"Biliyorum, efendim." Isınmak için ayaklarını yere vuruyor.

"Herkes sizin kanun olduğunuzun farkında. Kolunuzdaki arma o işe yarıyor. Sürekli söylemenize gerek kalmasın diye var."

"Evet, insanlar kanun olduğunuzun farkında. Sürekli söylemenize gerçekten gerek yok."

"Merhaba, efendim. Soruşturmanız nasıl gidiyor? Herhangi bir laaanet buldunuz mu?"

"Sanırım iyi gidiyor."

"Bunu duyduğuma çok sevindim." Başparmak işaretiyle sevincini gösteriyor. "Bu işi hemencecik çözeceksiniz! Aynı hikâyelerdeki bir dedektif gibi."

"Evet, Lanetli Ticaret Bölgesi'ne girmenin bir yolunu buldum."

"Ooo, bu harika!" Samimi bir şekilde gülümsüyor. "Umarım heyecanlı maceralar sizi bekliyordur! Hatta belki de anneme... daha az endişeli olması konusunda yardımcı olursunuz."

"Kötü gidiyor, gerçekten kötü."

"Bunu duyduğuma üzüldüm." Surat asıyor. "Ama düzelir, endişelenmeyin. Hikâyelerde hep işlerin... kötüye gittiği bir nokta olur, sonra dedektif her şeyi çözer."

"Lanetli Ticaret Bölgesi'ne giremiyorum. Annen arka kapıdan geçmeme izin vermiyor."

"Hıhı. Annem o konuda biraz tedirgin olabiliyor." Olduğu yerde sallanıyor. "Sanırım daha az endişelenmesini sağlarsanız... size güvenebilir."