Konuşma · KOMÜNİST ÖĞRENCİ STEBAN

Başını tekrar salla.

Bu çocukların bu kadar çok kitap okumuş olmalarından korkuyorsun, değil mi? Belki kitapçıya uğrasan kendini daha iyi hissedersin.

Sorun ne? Okuduğun tek bir kitabı bile hatırlayamadığın için mi korkuyorsun?

Başını evet anlamında salla.

"Sanırım 'evet' demeye çalışıyorsunuz. Bana bir olumlu cevap verebilir misiniz?"

Neden endişelisin? Bolca kitap okudun. Kısa bir ara verip zihnin açıkken tekrar denesen olmaz mı?

Başını hayır anlamında salla.

Başını tekrar salla.

Bu çocukların bu kadar çok kitap okumuş olmalarından korkuyorsun, değil mi? Belki kitapçıya uğrasan kendini daha iyi hissedersin.

Sorun ne? Okuduğun tek bir kitabı bile hatırlayamadığın için mi korkuyorsun?

Genç adam sana endişeli bir bakış atıyor.

"Ehhk..."

"Hırrrh..."

Burası biraz sıcak mı? Sırtının çukurunda ter birikiyor.

Ben gergin değilim, ben bir süperstarım.

Ah, kesinlikle. Soğuk terler döken bir süperstarsın.

Neden böyle oluyor? Kendime geldiğimi zannediyordum!

Geldin. Bir sebepten dolayı çok gergin olmalısın.

Neden bu kadar heyecanlanıyorum? Karşımdakiler iki çocuktan ibaret!

Açık konuşalım, muhtemelen senden çok daha zekiler. Senin ismini sayabileceğinden bile daha çok kitap okuduklarından eminsin...

Tabii sen de arada bir kitap kapağı açsan fena olmazdı.

Bu işin en zor kısmı soruyu, altına yapacak kadar heyecanlanmadan sorabilmek olacak.

"Her şey yolunda mı, jandarm? Yüzün biraz soluk görünüyor..."

Birkaç gündür bir sürü şey okuyorsun. Sana ne sorarlarsa sorsunlar cevaplayabilirsin.

Tabii gerginsen birkaç kitap daha okuyabilirsin.

Bu, mülakatlarda çok başarılı olmamamdan kaynaklanıyor.

Evet, gerçekten berbatsın. Herkesin sana bakması, seni yargılaması düşüncesi açıkçası mideni bulandırıyor...

Kesinlikle terlemiyorum, hayır. (Terini sil.)

Tebrikler, artık çıplak göğsünde parlak bir iz var. Herkes aşırı çalışan ter bezlerinin izlerini görebilecek.

(Sanat malzemelerine işaret et.) "Bu boya zımbırtıları ne?"

İçini çekiyor. "Evet, onun. Birkaç ay önce... içeri taşıyıverdi."

"Eğer gerçekten radikal sanat yapacaksa gerçekten radikal bir ortama ihtiyacı olduğunu söyledi."

"Ayrıca sanırım gerçek bir stüdyoya parası yetmiyor."

"Şimdi merak ettiğim şey şu: Buranın olayı nedir?"

"'Olayı' mı? Esasen buraya sermayenin ezdiği bir rüyanın kırık kemikleri diyebiliriz."

Cılız ve ümitsizce karışık bir metafor.

"Çok güzel, Steban. Bir yazında kullanırsın."

"Teşekkürler, Uli. Fikir doğru olunca sözler ağızdan akıp gidiyor."

Evet, şimdi bu düşünceyi geliştirmeye devam et.

"Sanırım bu aslında karışık bir metafor."

"Hıh. Zaten burjuvanın stilistik değerlerini en iyi bir jandarm dayatır."

"Zaten sadece ilk taslağı."

"Eğer bu yer kırık kemiklerse biz de kemik kurdu olmalıyız."

"Mmm, fena değil."

"Steban'ın asıl fikri kadar iyi değil ama."

"Tamam ama burası ne?"

"Eski bir inşaat alanı." Etrafına bakınıyor. "Yıllardır bu apartmanları restore etmeye çalışıyorlar ama gördüğün gibi çok ilerleme kaydedemediler."

Arkadaşı esniyor, yalın gerçeklik onu sıkmış gibi görünüyor.

"Bu dairelerin eskiden lüks bir apartman olduğunu duydum. Milyon reál değerinde manzarası varmış."

"Olabilir." Evet anlamında başını sallıyor. "İşlemelerin bu kadar gösterişli olmasının sebebi bu olabilir ama biz buranın dünya tarihi açısından önemini söylüyoruz, yani neyi temsil ettiğini, geçmişte ne olduğunu değil."

"Tamam, başka konuya geçelim."

"İstersen dışarı atabilirim. Yakın zamanda bir iki tahliye ihbarı çekmişliğim var."

"İşe yarayacağını zannetmiyorum. O... otoriteden pek etkilenmez."

Bunun tek sebebi, senin henüz onun üzerine kanunun çekicini indirmemiş olman.

Seni it gibi havlatan bir çocuğun üzerine "kanunun çekicini" indirme ihtimalin düşük görünüyor.

Bir daha bu utanç verici konuyu açmayalım.

"Ayrıca insanların jandarmeriya ile iş birliği yaptığımızı düşünmesini istemeyiz."

"Kesinlikle."

"Doğru söyledin, Uli."

Doğru. Ayrıca lütfen bir daha bu havlama konusunu açmayalım.