Konuşma · BENDENİZ MAÑANA

Hmm... Belki işe yarar. Görelim bakalım.

"Tabii ki var, sakın unutayım deme."

"Başüstüne efendim." Rahat adam göz kırpıyor.

"Olmadığına eminim. En azından hepsi yoktur."

"Olá gezgin adam." Yumuşak ve şaşkın gözlerle sana bakıyor. "Sana nasıl yardımcı olabilirim?"

"Grevbozan mı oldun?" Gözleri neşe saçan adam göz kırpıyor.

Uzaklaş. (Bitir.)

"Grevbozan tam olarak ne oluyor?"

"Bir tür solucan. Yalnızca hayatta kalmakla yetiniyorlar. Gelip bizim işlerimizi daha boktan fiyata yapmak istiyorlar, hem kendilerini hem bizi sikiyorlar. Herkes kaybediyor."

"Onlardan pek hoşlanmıyor gibisin."

"Grevbozanlık yapmak için ya çok aptal olman ya da cidden kötü olman gerek ya da... Sanırım korkmuş da olabilirsin ama kimden, neden korkacaksın ki?" Kalabalığa bakıyor, korktukları şeyin ne olduğunu anlamaya çalışırmış gibi gözlerini kısıyor.

"Açıkçası ben, grevbozanlık yapmaktansa dilenciliği yeğlerim. Caddedeki beyler bağırmak yerine dilenseler belki bir şeyler elde edebilirlerdi."

(Başını iki yana salla.) "Hadi ama, dilenmekten iyidir."

"Bazen gerekeni yapmak lazım." Başını anlayışla sallıyor. "Bu grevbozanlar var ya ama dilenmiyor, namuslarını korumuyorlar."

(Başınla onayla.) "Onlarla konuşmayı denediniz mi?"

"Durumları açıkladık ama dinlemiyorlar." Kafasını olumsuz anlamda sallıyor. "Eğer iri adam sürekli gazlamasa bu kalabalık da makul davranıp evine giderdi."

İri adam... Grevbozanların liderini kastediyor.

"Bir dakika, o kadar kişi nereden geldi?"

"Bilmiyorum. Yerden falan bittiler sanırım."

"Hayır... Yine bununla uğraşmak istemiyorum. Götveren mi dedin bana sen?"

"Hayır, hayır, grevbozan dedim."

"Evet, ben bir grevbozanım. Fakir ve ezilmişim." (Yumruğunu salla.) "Çalışma hakkı!"

"Bu güzeldi, memur bey." Sırıtıyor. "Endişelenme, biz RHM ile kardeşiz."

"Düşünsene... Siz polisler grev yapıyorsunuz ama sonra başka polisler gelip, 'Polislik yapmamıza izin verin! Hem de daha ucuza!' diyor." Kıkırdıyor, ardından bir şey fark ediyor...

Pşşt... Ona çalıntı kartınızı gösterin. İşte mükemmel an geldi!

"Konu açıldı madem! RHM'yi buraya getiren de ne? Vahşi Kuzey'e yani... Mücadelemizi görmeye mi geldiniz?"

"Ben bir grevbozan değilim. Polisim." (Devam et.)

"Ah, takılıyordum sadece." Gülünce kırışıklıkları daha da derinleşiyor. "Polis grevbozan görülmüş şey değil."

Gözleri neşe saçan bir adam kafasını eğerek "Grevbozan mısın?" diye soruyor.

Grevbozan kavramına aşina değilsin ama siyasi bir şey gibi. Belki arada sırada uzandığı matarayla bir ilgisi vardır, ne dersin?

Ne dedi lan o sana?! İb*e mi demek o? Öff, sıçtığımın veledi yetmezmiş gibi bir de...

Boiadeiro sana saygıyla bakıyor. Ardından, kıyafetlerindeki kan damlalarını işaret ediyor.

"Evet, vuruldum. Abartılacak bir şey yok."

"Hâlâ da yaşıyorsun." Onaylayarak başını sallıyor. "Eski bir çağı çağrıştırıyor, bu tür şeylerin yaygın olduğu bir çağı. Sende gerçek bir boiadeiro yüreği var."

"Peki. Herkes nerede?"

"Saklanıyorlar, toparlanmaya çalışıyorlar. Liman tamamen kapalı dostum. Giriş ya da çıkış yok, en azından şimdilik."

"İçeri girmeme yardım edemez misin?"

"Hayır. Bugün edemem. Bugün savaş var."

Sakin bir şekilde söylüyor. Önemli bir şey değilmiş gibi.

"Şimdi ne olacak?"

"Zaman gösterecek..." Omuz silkiyor. "Patrona uğradığını söylerim. Eminim memnun olur."

"Cidden acıyor Mañana. Acı... İşte grevinizin sonucu bu."

Omuz silkiyor. "Tüm siyasi hareketler çekişmeli dönemlerden geçer ama senin karışmış olman yazık."

"Eski bir çağı çağrıştırıyor ama... Bu tür şeylerin yaygın olduğu bir çağı... Sende gerçek bir boiadeiro yüreği var."

"Tehlike, boiadeiro yaşam tarzının parçasıdır, değil mi?"

Omuz silkiyor. "Tehlike var tehlike var. Benim endişelendiğim tehlike akciğer kanseri ya da vahşi hayvanların saldırısı, mermi değil."

"Eski bir çağı çağrıştırıyor, bu tür şeylerin yaygın olduğu bir çağı. Sende gerçek bir boiadeiro yüreği var."

"Ee..." Şaşkın gözlerle sana bakıyor. "Limanımızı nasıl buldun?"

İçeriye girdin, muhtemelen patronla da konuştun demek istiyor...

"Bok gibiydi."

"Açık ovalara giden yolda yalnızca bir dinlenme noktası." Başını vakur bir şekilde salladıktan sonra yüzünde geniş bir gülümsemeyle sana dönüyor.

"Evet! Patronla yüz yüze konuştun, tıpkı bir ovalı gibi. Başka soruların varsa konuşmaya hazırım."

"İyiydi."

"İşçi ütopyası." (Başınla onayla.)

"Sağlam yıktın..." selam veriyor. "Uçan bir desperado gibiydin!"

"Uçan desperado da kim veya ne?"

"O yaptığın çok sağlam bir uçan desperado dönen tekmesiydi, boiadeiro. Stepte en sıkı boiadeiro'ların yaptığı türdendi."

"Bir şey değildi."

Başıyla enerjik bir şekilde onaylıyor. "Eee, aklında bu sefer ne var?"

"Evet, yaptım öyle bir şey."