Konuşma · BENDENİZ MAÑANA

"Olá Akşamcı Kovboy, boiadeiro grande!" Yumuşak ve buğulu gözlerle sana bakıyor.

"Martinaise'e bir cinayeti soruşturmaya geldim."

"Cinayet mi? Kulağa zor bir işmiş gibi geliyor. Beni cinayet soruşturur hâlde bulamazsın."

"Aynen öyle. Neredeyse imkânsız. Çözemeyeceğime %91 eminim."

"Muhtemelen." Başıyla onaylıyor. "Ben nereden başlayacağımı dahi bilemezdim. Liman çok daha iyi... En azından benim gibi dürüst bir sendikacı için..."

"Belki kimin yaptığını söyleyerek bana yardımcı olmak istersin. Ne dersin?"

"Tabii, policía." Sinsice sırıtıyor. "Ben yapmadım. Beni listenden çıkarabilirsin. İşin biraz daha kolaylaşır."

Çıkaralım mı? İyi biri. İyiyi sevmem.

O yapmadı. Doğruyu söylüyor.

(Fısılda) "Ne yaptığımı hiç bilmiyorum."

O da fısıldıyor: "Sorun değil. Ben de ne yaptığımı hiç bilmiyorum. Bugünün hangi gün olduğunu bile bilmiyorum." Biraz düşünüp karar veriyor: "Söyleme. Bilmeyince gün daha iyi geçiyor."

"Aslında çok eğlenceli ve kolay."

"Sana inanmıyorum. Maceraperestlerin Postası da aynısını söyledi. Beni postacı yapmaya çalıştılar. Çok eğlenceli, çok kolay dediler. Sadece yürüyorsun dediler." Hatırlayınca kafasını olumsuz anlamda sallıyor.

"Hiç de öyle değildi. Burada, limanda çok daha iyi durumdayım. Bolca boş vakti olan dürüst bir sendikacıyım."

O, bu zorlu sokaklarda posta teslim edecek kadar dayanıklı değil ama sen yaparsın. Bu polislikten bir şey çıkmazsa belki...

"Peki, benim de bir adım var..."

Yaklaşan kıyamet, altın kırmızısı. Senin içinde ama aynı zamanda dışında da... Ufukta, suyun kıyısında. En içte ama daha gerçekleşmedi de... O açıdan bakınca mantıklı görünüyor.

Sen Akşamcı Kovboy'sun. Her zaman Akşamcı Kovboy oldun. Hep çok geçti.

Hayır. Akşamcı Kovboy olmak istemiyorum.

İstemeyecek ne var? Derinliği, katmanları, renkleri, ilişkileri, her şeyi var!

"Evet... Tamam, ben kesinlikle Akşamcı Kovboy'um."

Elini uzatıp bağırıyor: "Boiadeiro!"

Adam derinden etkilendi. Gözlerinin takdirden yaşardığını görüyorsun. Senin için çok mutlu.

Elini havada bırak.

"Peki, boiadeiro..." Bir an durup durumu düşünüyor. "Sanırım elin üzerinde söz hakkım falan yok."

"Boiadeiro da nedir?"

"Boiadeiro, cidden havalı biri demek."

Kelimenin arkasında büyük bir tarih var gibi ama... önemli değil. Anlıyorsun. Ne anlama geldiğini biliyorsun.

Anlayışla başını salla.

Matarasından bir yudum alıyor ve sana da uzatıyor.

Evet! Hadi parti başlasın artık, öne çıkma zamanın geldi adamım!

"Görev başındayken içmeye niyetim yok."

"Bıçak sırtında yaşayan biri ha? Bana daha fazla kalır!" Gülüyor ve matarasından bir yudum daha alıyor.

"Konuşmak istediğin başka bir şey var mıydı, boiadeiro?"

"Teşekkürler, almayayım. Muhtemelen çıldırırım."

"O zaman belki de birlikte çıldırırız. Kulağa eğlenceli geliyor ama tabii kontrol etmem gereken bir grev de var."

"Aynen!" (Bir yudum al.)

"Bu gibi günlerde içini ısıtır. Hatta her gün ısıtır."

Kesinlikle doğru tercih oldu. Şu yumuşacık akışına bak, aromanın tadını çıkar. Boğazından nasıl da kayıp gidiyor, sıcak bir öpücük gibi. İşte akşam bu. Sen bu dünyaya geldiğinde çoktan vakit geçmişti.

Damarlarında alkollü sıvının dolaşması hiç çekici gelmiyor.

"Tam olarak ne türden havalı biri? Yalnızca havalı olan biri değil, değil mi?"

"Ben ve sen gibi yani. Aynen öyle." Matarasından bir yudum alıyor ve sana da uzatıyor.

Sessiz kal.

Elini sık.

Karşılığında o da elini sağlam bir şekilde sıkıyor.

"İsim uydurmak fazla tehlikeli geliyor."

"Evet." Başıyla onaylıyor. "İsim, insanı öldürebilecek türden bir şey. Mañana bu bakımdan güzel bir isim."

"İsmim... Akşamcı Kovboy."

Sen Akşamcı Kovboy'sun. Epey zamandır Akşamcı Kovboy'sun.

Aklına yalnızca Hunk Handy, Fucke Waldéz ve Bosco geliyor. Bunları söylemesen daha iyi.

"Hmmm... Aslında bir ismim yok."

"İyi bir isim bulmak zaman alabilir, orası doğru."

"Bulamıyorum. Üzgünüm."

"İsmimi tamamladım! Raphaël Ambrosius Costeau."

"Emin misin?"

"En azından bulabileceğim diğer isimlerden daha iyi."

"Dur biraz. Yavaş ve sakin ilerle, kadere teslim olma. Cidden güzel bir isim bulmak zaman alabilir..."

"Bir Raphaël'e ne yapacağını söyleyemezsin."

"Sen öyle diyorsan..." Omuz silkiyor ve etrafına bakınıyor.

"Peki, belki tekrar denerim... Daha sonra."