Konuşma · BENDENİZ MAÑANA

"Evet, şuradaki iki buçuk metrelik Semenine'lı ırkçı." Kapıların üzerindeki köprüyü işaret ediyor. "Onu geçiyor..."

Eğer her şey bu kadar basitse, grev kırıcılar neden merdivenlerden çıkıp gitmiyor?

"Korkaklığı bırak, bana hemen şimdi yardım etmen lazım!"

"Agresifleşmeye gerek yok." Matarasından bir yudum alıyor. "Sorman gereken kişi ben değilim."

"Neden? Liman kapısını geçmem gerekiyor. İçeri girmeme izin vermelisin!"

"Neden grev yapıyorsunuz?"

"Payımız için pazarlık ediyoruz."

"Payınız mı?"

"Evet." Kendinden çok memnun görünüyor.

"Bir dakika, yani maaş ya da emeklilik için falan değil mi?"

"Onlar... zaten var."

"Yüzünü bulan..."

"...astarını ister. Ben de öyle hep dahasını isterim."

"Ah, tamam. Ekonomiyle ilgili şeyler. Anladım. Başka bir şeyi konuşmak istiyorum."

"Ne kadar büyük bir pay istiyorsunuz?"

"Normalde hepsini ama şimdilik limandaki tüm işçilerin şirketin yönetim kurulunda olmasını istiyoruz. Böylece karar alma sürecine dâhil olabilirler."

Bu müfsit konuşma kulağa komünizm gibi geliyor. (Yanlış anlaşılma olmasın diye açıklık getireyim: Komünizm temel olarak zenginleri öldürmeyi ya da Graad'ın güneydoğusunda bir işçi kampına sürmeyi ister. Komünistsen bunu açık açık söyleme ama.)

"Kafanızda yanlış bir algı var gibi. Büyük bir şirketin yönetim kurulu demokrasi konseyi değildir."

"Çok boktan bir kurul. Yani birilerinin reform yapması gerekiyor. Şahsen ben kararlar verilirken o şişkolarla yüz yüze olmak istiyorum."

"Şişkolar dürüst insanları her zaman sömürürler."

"Şirket sahipleri limandan zaten fazlasıyla faydalanıyor. Bundan kimsenin şüphesi olamaz. Çok fazlasını alıyorlar."

"Doğru."

"Evet, olay şu: Başka bir kapitalist her an göz açıp kapayıncaya kadar binalardan hiçbirine sahip bile olmadan mekânı ele geçirebilir."

Matarasından bir yudum alıyor. "Öyleyse, neden bir şeyleri ele geçirme yetkisi olanlar yalnızca onlar olsun?"

"Hâlâ kafamı karıştırıyor ama neyse."

"Zenginler fakirlerin iyiliğini ya da geleceğini düşünmeden onları sikebiliyorsa, arada sırada neden fakirler zenginleri sikemesin?"

"Mantıklı gibi."

"İyi de sahiplerinin liman üzerinde hakları olduğunu düşünmüyor musunuz? Sonuçta varlığını sağlayan onlar değil mi?"

"Yani siz de bir şeyler almanız gerektiğini düşünüyorsunuz, öyle mi?"

"Anladığımı sanmıyorum."

"Ve bu reformu da siz yapacaksınız ve kendiniz faydalanacaksınız, öyle mi?"

"Patron Evrart hakkında neler söyleyebilirsin?"

"Artık onunla tanıştığına göre en iyisi kendi kararını vermen olur." Omuz silkiyor. "Bence kabiliyetli bir idareci ve düzgün bir iş adamı."

"Sendika liderinin görevleri ne?"

"Biraz köyün şefi oluyorsun gibi. Limanı yönetiyor, buranın sahipleriyle ya da diğer ilgili taraflarla anlaşmalar yapıyor. Kendi tarafında olanları kolluyor."

"Yani yozlaşmış diyorsunuz?"

"Of, neden yozlaşmış olmasın ki? Zorlu ve düzensiz bir dünyada yaşıyoruz ve bu dünyada..."

"...o ihtiyar, bizim çıkarımız adına yozlaştı ve biz de bunu biliyoruz. Hatta bunun için minnettarız bile. Bireysel olarak fazla müsrif değil."

"Haklısın. Tam bir çilekeş."

"Kabul, makul derecede müsrif, evet. Bu da onun imtiyazı. Yozlaşmış bir heriften aziz gibi davranmasını bekleyemezsin. Öylesi manipülatif bir illüzyon olurdu."

"Hem, dünyada yozlaşmış olmayan sistem yok ki. En yozlaşmışı da merkezcilik."

Senin öyle olmadığını söylemek istiyorsun ama... sansarın kapısı konusu var.

Adamın siyasi teorileri var ve bugün onu yüzüstü bırakmadılar.

"Masası bana müsrif göründü."

"Makul derecede müsrif tabii ki. Bu da onun imtiyazı. Yozlaşmış bir heriften aziz gibi davranmasını bekleyemezsin. Öylesi manipülatif bir illüzyon olurdu."

"Yozlaşma mı diyorsun?"

"Sanırım haklısın, kendi kararımı vermeliyim." (Sonuçlandır.)

"Muhtemelen limanda, konteynerindedir. Doğrudan oraya gidebilirsin." Kafasındaki bereyi düzeltiyor.

"Siyasi durumu düşünerek epey zaman geçirmiş gibi görünüyorsun."

"Evet, yeterince boş vaktim oldu." Kollarını genişçe açarak ne kadar boş vakti olduğunu gösteriyor. "Neyse ki her zaman vakit var."

Kahverengi gözlerindeki bakışlar sayesinde anlıyorsun ki onun için zamanı hakkında söz sahibi olmak en önemli şey.

Şimdi her şey çözülüyor: grevbozanlar hakkında konuşma tarzı, genel tavrı... 500 yıllık Frankonegro boiadeiro kanunlarının takipçisi. Bu kanunlar da Vesper'den uyarlama...

Soylu bir köylünün ya da gezgin bir çobanın kanunları... Kendi inançlarına göre hareket et, eylemlerinde bağımsız ol, arkadaşlarına sadık ol...

Ben de bir boiadeiro olabilir miyim?

Hayır.

Korkuluklarda oturmaya devam ediyor, kolları genişçe açılmış ancak gerekirse istese hiç çaba göstermeden daha da açabilecekmiş gibi geliyor. Zaman sonsuzluğa uzanıyor.

Ama...

Hayır.

Peki...

Aslında...