Konuşma · BENDENİZ MAÑANA

Tabii...

Belki...

Kulağa o kadar havalı gelmiyor. Çok eski, gereksiz, geçmişte kalmış. Disko değil.

"Durumu anladım. Başka bir şey sorayım."

"Tabii ki." Saçlarına bir esinti çarpıyor.

Bu da ne, dünyadan haberler mi var? Şahsi meselelerden bahset. Onu tanı.

Çok iyi oldu. Zihinsel olarak canlanmış hissediyorsun.

"Sen bir... komünist misin?"

"Hayır," diyerek biraz düşünmek için duraksıyor. "Komünist olduğumu sanmıyorum. Değerli bir şey görüp hepsi benim olsun istiyorum demek çok daha eski ve basit bir düşünme biçimi. Bilimsel bir tarafı falan yok."

"Aciz bir çocuk bile böyle düşünebilir. İnsanı bu bakış açısından sadece yapamam ve yapmamalıyım demek alıkoyar."

"Aynen öyle kardeşim."

"Dünya böyle işliyor boiadeiro."

"Güzel. Buna ekleyeceğim bir şey yok."

"'Hiçbiri' diyen türden misin? Zararı yok."

"Kendine ait olmayan şeyleri almamalısın."

"O zaman herhangi bir şey nasıl 'benim' olabilir ki? Sorun değil, aynı fikirde olmamıza gerek yok. Çayırlar hepimize yetecek kadar geniş."

"Ama yaptığın şeyler Dünya Cumhuriyeti ile çok uyuşuyor, neden kendine komünist demiyorsun?"

"Komünistlere karşı değilim, onlar onurlu boiadeiro'lar." Matarasından bir yudum alıyor. "Güzel analizleri de var."

"Ama kendi kurallarım işimi görüyor. Kurallarım işe yaramamaya başlarsa, ki insan kendi kurallarına uymayabileceği gibi kendi kuralları da insana uymayabilir, işte o zaman yeni kurallar benimsemem gerekir. Bu da komünizm olabilir."

Kim olduğunu biliyor. Ayakları yere sağlam basıyor. Kendini ya da başkalarını tanımlamak için siyasi kimliğini öne çıkarma ya da açıklama gereği duymuyor.

"Anladığımdan emin değilim."

"Ben genel olarak tembel biriyim." Çok eğlenmiş görünüyor, sanki özel bir şaka ya da gizemi düşünüyor gibi.

Kendisine komünist diyecek kadar komünist biri olduğuna şüphe yok ama demeyecek.

Bu ilginç konuları konuşmak istemiyorum. Beni ilgilendirmez.

Ama her şey hakkında bir fikir sahibi olup bu fikrini de herkese anlatmalısın.

Neden?

Muhtemelen, kişi radikal fikirlere sahip olsa bile kendisini azınlıktaki bir ideolojinin adamı değil de kendi çıkarlarına hizmet eden bir ılımlı olarak tanıtması gerektiğini düşünüyor.

Sebep?

Fikirlerini soyut bir hakiki düzenin parçası yerine gerçekliğin, var olan tek gerçekliğin, bir parçası olarak sunmak faydalı olabilir. Diğer yandan, bu becerilerini uygularken yalan da söylemiyor. Çıkarcı bir ılımlı.

"Yani temel olarak çıkarcı bir ılımlısın, öyle mi?"

"Öyle de denebilir dostum." Pis pis gülüyor. "Gereksiz yere karmaşıklaştırmış olsan da."

"Tembellik, çıkarcılık ve kayıtsızlık buradaki doktrine kesinlikle uyuyor."

"Koyu liberalizm tınısı mı duyuyorum?"

"En azından bazı insanlar daha yüce ve daha iyi bir dünyaya ulaşmak için gerekli fedakârlıkları yapmaya hazır."

Garip bir düşünce biçimi.

"Sanki kendisine komünist demek için yeterince fazla şey yapmayan bir komünistmiş gibi konuşuyorsun."

"Sanırım anlıyorum..."

Yönetim kurulu, hissedarların temsilcilerini gönderdiği yerdir. Bu temsilciler genelde hissedarların çıkarlarını bile temsil etmez. Yani konsey tabanlı demokrasi gibi değil.

"O zaman minnettar olmanız gerekmez mi? Çoğu insanın sahip olduğundan fazla sonuçta."

"Asla minnettar olmayız. Eğer minnettar olsaydık hiçbir şeye sahip olmazdık. Her şey için savaşmak gerekir."

"En azından yan haklarınız var, o da bir şey."

"Yeterli değil. Bir şeyler elde etmek için yeterli değil. Daha çok olduğumuz yerde kalmamıza yarıyor."

"Ziyaret ettiğim o herif vardı ya, feci bir kolonyal kupa koleksiyonu varmış."

"Evet." Çenesini ovuştururken başıyla onaylıyor. "Bana dairesinin anahtarını veren temizlikçi, elemanın biraz göt olduğunu söylemişti."

"Evet, kupa koleksiyonuna bakılırsa sosyal değerleri kesinlikle... çağ dışı."

"Daha önce de dediğim gibi, bu sansarla ilgili çok fazla şey bilmiyorum ama patronun dediğine göre cidden aşağılığın tekiymiş." Beresine dokunuyor. "Yardımın için teşekkürler, dostum."

"Çokça kupası olduğunu söyledim, hepsi o."

"Hepimizin ırkçı kupalara nasıl odaklandığını görüyor musun? İşte yönetici sınıf tam da bunu istiyor."

"Evet, bu konuda bir tartışmaya girmemiz çok kötü olurdu. Harcamış olurduk güzel bir öğleni... Yoksa ikindi mi ya da gece mi?" Aniden unutkan bir şekilde etrafına bakıyor. "Neyse, yardımın için teşekkürler dostum."

"Bu kadar komik bir kupa koleksiyonu bulunan bir adam çok da kötü olamaz."

"Onu bilemem. Neyse, daha önce de dediğim gibi, patron o sansarın dost canlısı bir boia olmadığını söyledi." Beresine dokunuyor. "Yardımın için teşekkürler."

"Bir dakika... Daha adını bile bilmiyorum. Kimsin sen?"

"Bendeniz Mañana. Son altı, yedi yıldır basit bir liman işçisiyim."

Mañana kulağa Mesque adı gibi geliyor ama pek de Mesque'li gibi durmuyor.

Ona doğduğunda verilen bir isim olmadığı kesin. Kendi seçmiş olabilir. Sanatçı, suçlu ya da devrimci ismi gibi... Bir rumuz, bir mahlas...

"Mañana mı? Mesque'li gibi durmuyorsun..."

"Değilim, Revachol'luyum ama tüm Mesque'lileri de dış görünüşlerinden ayırt edemezsin. Gerçek dünyada işler biraz daha... akışkandır. Her şey göründüğü gibi değildir."

"Doğumda verilen ismin bu değildir herhâlde."

"Bence gerçek isim, çoğu insanın sana seslenirken kullandığı isimdir." Bir şey fark ediyor.

"Madem tanışma faslına girdik... Senin adın ne?"