Konuşma · BENDENİZ MAÑANA

"Kendime Akşamcı Kovboy dediğim söyleniyor."

"Dürüst olmak gerekirse... içerken kaybettim."

"Vay canına! Büyük olay! Bir nevi... yeniden doğmuş gibisin!" Gözleri parlıyor. "Tamam, ne olduğunu bilmiyorsun madem, yeni bir isim bulmaya ne dersin?"

"Bunu düşünebilirim."

"Sonuçta bu dünyada isimsiz yaşanmaz. İsimler önemlidir. Onlar ruhun aracıdır."

"Kulağa korkutucu geliyor, istemiyorum."

"Keyfin bilir ama isimsiz yaşayamazsın, isimler önemlidir. Onlar ruhun aracıdır."

"Denedim. Bulduğum isimleri beğenmiyorlar."

"Yazık. Bu dünyada düzgün bir ismin olmadan yaşayamazsın. İsimler önemlidir. Onlar ruhun aracıdır."

"Adım Harrier Du Bois. Sanırım." (Sonuçlandır.)

"Kararlılık ve onuru gösteren güçlü, sağlam bir isim." Ufak bir selam çakıyor. "Memnun oldum Harrier."

"Peki, galiba adım Harry." (Sonuçlandır.)

"Harry..." diye tekrarlıyor. Suratında garip bir ifade var. "Havalı ama bence daha da havalı bir şey bulabilirsin."

"İsimlerle olayın ne senin? Ruhani ya da felsefi bir şey mi, yoksa..."

"Daha çok şairane bir şey. Bu konuda büyük birleştirilmiş bir teori oluşturma denemeleri hep hayal edilebilen en aptalca şekilde sonuçlandı. Bu, gerçek olduğu gerçeğini değiştirmiyor tabii ki." Başını bilgece sallıyor.

"Yani sana bundan bahsedemem. Sadece gösterebilirim. Belki zamanla anlarsın... Belki de anlamazsın ama kolay da olabilir."

"Makul. Kulağa ilginç geliyor."

"Hayatlarımızı kelimeler yönlendirir, her şeyle kelimesi aracılığıyla iletişim kurarız. Her bir kelime aynı zamanda bir isim de, değil mi?" Gülümsüyor.

"Bence kulağa aptalca geliyor."

"Evet, dostum. Dünya aptalca özellikleri olacak kadar aptal, orası kesin." Sırıtıyor.

"Peki o zaman." (Sonuçlandır.)

Dürüst ol.

"Bir dakika, başka isimlerin oldu mu?"

"Bir sürü ama açgözlülük yapıp isimlerimi almaya kalkma." Neşeyle gülüyor. "Kendi ismin var sonuçta."

"Yani bir... mahlas mı?"

"Mahlas daha çok Guerra Mañana gibi bir şey olurdu." Kıkırdıyor. Sonra bir şey fark ediyor.

"Bendeniz Mañana... Bu nasıl bir isim?"

"Bendeniz yarıncıyım demek."

"Tanıştığıma memnun oldum, Mañana. Kıyak isim."

"Benimki sahibine yakışan bir isim, dostum. İsimler önemlidir."

"Cuno, zırhla ilgili bilgin olduğunu söyledi."

"Heh." Gülümsüyor. "Ufak boia sözünü tutmuş."

"Sözünü mü?"

"Başımı belaya sokacaktı. Pol‑itleri peşime takacaktı. Öyle dediğim için affedersin, benim sözlerim değil."

"Ne oldu?"

"Zırh konusuyla ilgilenmem istendi. Resmî sendika soruşturması, bilirsin işte; zırhı bul, kimin aldığını öğren."

"Öğrendiniz mi?"

"İlk başta neden uğraşmayayım dedim. Belki de zırhın parçaları greve faydalı olur diyordum. Parasıyla birkaç gün daha devam edebiliriz diye düşündüm."

"Ben de çocuğa gittim. Beni hapishane orospusu yapacağını söyledi. Her yerde gözü varmış, polisler onun cebindeymiş ve Jamrock'ın kralıymış."

"Önemsiz ayak işleri yaptığım için bunu hak etmiştim. Soruşturmayı hemen orada bıraktım. Buna rağmen yine de başımı belaya soktu." Gülümsüyor. "Tek bir yanlış hamle yeterli."

"Zırhla ilgili soruşturmada neler öğrendin?"

"İnsanların sarhoş bir sendikacıyla zırhlardan bahsetmekten hoşlanmadığını."

"Başka?"

"Pek bir şey öğrenmedim. Genelde teknik şeylerdi. İlginç kısım orasıydı."

"Peki. Başka ne öğrendin?"

"İş birliği için teşekkürler efendim."

"Sorun değil." Sonunda mataradan bir yudum alıyor. "O çocuğu görürsen Bendeniz Mañana'nın teşekkürlerini ilet. Bana yol gösterdiği için teşekkür et."

Şu anda zırh parçalarının peşinde olmadığı için gerçekten minnettar.

"Ne tür teknik şeyler?"

"Bu armadura üzerine biraz araştırma yaptım. Kütüphanede dostlarım var diyelim," diye açıklıyor, yüzünde çarpık bir gülüş var. "Malzeme bilimine girmedim, yalnızca nasıl çıkarılabileceğine baktım."

"Peki nasıl çıkıyormuş?"

"Parça parça. Toplam dört parçası var. İlk giden kask olmuş, çocuğun dediğine göre kaskı çıkarmış ve tekmeleyerek denize fırlatmış. Ona inanıyorum. Son gördüğümde botlar hâlâ adamın ayağındaydı. Çıkarması fazla zordu."

"Yani, doğru saydıysam iki parçası kayıp: eldivenler ve göğüs zırhı. Ben orada bıraktım. Çok uğraşlıydı. Daha çok bir milicia işi."

"Yani bulunmayı bekleyen dört zırh parçası var ama botları gönderdim bile..."

Neşeli adam omuz silkiyor. "Öyleyse hepsini toplayamayacaksın. En azından daha az iş kaldı!"

"Bir dakika. Dört parça mı? Kask, göğüs zırhı, eldivenler, botlar... Peki ya pantolon ne olacak?"

"Pantolon yok. Önceden vardıysa bile artık yok." Neşeyle omuz silkiyor. "Unut gitsin. Ben unuttum bile."

"Hırslıyımdır. Hepsini bulacağım. Tüm parçaları..."

"Hepsini mi?" Teğmen kaşını kaldırıyor. "Kendini kanıtlamaya hevesli yardımcı memurlar var. Ben bazılarını onlara bırakırdım ama peki. Hadi hepsini bulalım."

Yani bu konuda başarılı olacağını pek düşünmüyor.