Konuşma · BENDENİZ MAÑANA

"Kendini bulmak aceleye gelmez."

"Tabii ki! Çok havalı bir isim. Vakur, şık, tarihi... Görkemli bile denebilir."

"İsmim... şey... Harry."

"Anlıyorum... Seninle tanıştığıma memnun oldum, Harry." Başıyla onaylıyor. "Ama alternatif bir isim de ara, tamam mı?"

"Aslında ben de sizler gibi bir işçiyim!" (Çalıntı kartı göster.)

Adam renkli plastik parçasına, sonra sana, sonra tekrar karta ve yine sana bakıyor.

"İyiymiş ama senin bir liman işçisi olmadığını biliyorum. Hatta sana sansarın yuvasının anahtarını vermiştim, unuttun mu?" Matarasını kaldırıyor. "Sana nasıl yardımcı olabilirim?"

"Hmm..." Bir süre matarasına bakıyor. "Ama bu sen değilsin memur bey."

(Karta yakından bak.) "Sanırım değilim."

"Olmaman daha iyi zaten. Johannes'i yıllardır tanırım, bir gecede tamamen farklı birine dönüşse kötü olurdu."

Kartı incelemek için eğiliyor. "Vardiya kartını nasıl buldun ki?"

İşte şimdi işler karıştı. Zamanı gelmedi. Pardon.

"Yerde buldum, Whirling‑in‑Rags'de."

"Ah, John yine bayılana kadar içmeye mi başlamış? Şu John yok mu, dikkatli olmalı. Kartı alabilir miyim?"

Hayır. Daha işe yarayacak, hırsız parmaklarına güven.

"Tabii, ihtiyacım yok zaten."

"Çok teşekkürler. John'un kartını geri aldığından emin olacağım."

"Çok ahlaklı birisin." Minnettar bir şekilde gülümsüyor. "Onur, birbirimize saygılı bir mesafede durmamızı sağlıyor. Neye ihtiyacın vardı?"

Bugün büyük miktarda onur puanı kazandığını hissediyorsun.

"Hayır, karta buradaki gizli görevime devam etmek için ihtiyacım var. Yoksa kartı öylesine çalmışım gibi olur."

"Ah, peki. İyi şanslar o zaman." Beresini eğiyor. "Neye ihtiyacın vardı?"

"Korkarım olmaz. Kart, devam eden bir soruşturmada kanıt."

"Aa, arkadaşımın başı belada mı? Kim bilirdi ki..."

"O uyurken üzerinden çaldım."

"Bir işaret gibiydi, rüzgâr ayaklarıma kadar getirdi. Bu kişiye karşı yakınlık hissettim."

"Evet," Ciddiyetle başını sallıyor. "Şehir ruhları böyle birleştirir. John da bayılana kadar içiyormuş..."

"Johannes daha dikkatli olmalı. Kartı alabilir miyim?"

"Resim eski."

"Polis olduğun zamandan değil de Santiago John adında iri yapılı ve koyu tenli bir liman işçisi olduğun zamandan mı kalma?"

"Şimdi düşününce, pek makul gelmiyor."

"Evet, hem bana, polis olduğunu da söylemiştin ama şimdi bu konu kapandığına göre..." Kartı incelemek için yaklaşıyor. "Vardiya kartını nasıl aldın?"

"Evet."

"Hiç sanmıyorum. John'u yıllardır tanırım. Ayrıca, bana bir polis olduğunu söylemiştin, hatırlamıyor musun? Onun vardiya kartını nereden buldun?"

Bunu bilemez ki. Belki gençlik fotoğrafınızdır.

"Konuşmamız iyi oldu. Şimdi gitmem gerek." (Bitir.)

"Asılmış adamı kimin öldürdüğüne dair bir fikrin var mı?"

"Paralı askeri diyorsun, değil mi?" Omuz silkiyor. "Onu kim öldürmüş olabilir, işte bütün mesele kesinlikle bu. Böyle bir şey neden yapılır ki?" Başını vakur bir şekilde sallıyor.

"Evrart, adamı Titus Hardie ve biraderlerinin öldürdüğünü söyledi."

"Öyle mi?" Adam bıyığını buruyor. "Onunla ilgili bir şey duymadım ama eğer doğruysa... sonuçta düşman savaşçıydı."

"Adamı sen mi öldürdün?"

"Ben katil olacak türden biri değilim ama bu sadece benim için geçerli. Sendikamız gibi büyük organizasyonlarda her çeşit adam olur. Her türden beceriye sahip olabilirler."

Hardie Biraderler'in yapmış olabileceğini düşünüyor.

"Anlaşıldı." Teğmen not alıyor. "Bu bilgiler, işimize az miktarda yaradı ama... yine de teşekkürler."

"Sorun değil. Araştırmada iyi şanslar. Arayan ben olmadığım için memnunum." Matarasından bir yudum alıyor.

"Teşekkürler... Bu bilgiler, az miktarda da olsa işimize yaradı."

Yalan söylemiyor... Kendisinin yapmadığı konusunda.

Yani şiddete daha eğilimli bir grup rahatlıkla yapmış olabilir, demeye çalışıyor.

"Bir dakika, bu da ne demek?"

"Düşman ajanıydı, onurlu çabalarımızı baltalamaya çalışıyordu."

"Liman şüphe açısından öne çıkan bir yer. Sence... liman işçileri cinayete bulaşmış mıdır?"

"Düşünmesi bile ürpertici!" Şoke olmuş gibi görünerek alay ediyor. "Namuslu işçiler neden böyle bir şey yapsın ki? Tabii bir şey onları buna ittiyse başka."

"Nasıl ittiyse?"

"Ölü adam... düşman bir savaşçıydı."

"Paralı asker özel bir tür yük kayışıyla asılmıştı. Genelde ağır nakliye alanlarında kullanılır, mesela limanlarda."

"Konuyu değiştirelim."

Neşeli bir melodi mırıldanıyor. Sahilden esen rüzgâr saçını dağıtıyor.

"Evrart, bir kapı için anahtarın olduğunu söyledi."

"Anahtar mı?" Parmaklarını bıyıklarının arasında gezdiriyor. "Hangi kapının anahtarıymış?"

"Bir sansarın kapısı dedi."

"Ah, başka bir şey söylemene gerek yok. Tamamdır." Göz kırparak burnunun kenarına dokunuyor.