Konuşma · BENDENİZ MAÑANA

"O anahtar tam burada. Şunu da söyleyeyim, grev sırasında bize yardımcı olman çok güzel. Mavi yakalıların kardeşliği budur işte."

"Sansarın tekiyle ilgili bir şeyler duydum ama bana hiç de yerli bir kutup sansarı gibi gelmedi, anlarsın ya…" (Göz kırp.)

"Kutup sansarı mı? Ah... Anladım. Aslında Occident'lı olduğundan epey eminim. Yani kardeşine karşı suç işleyeceksin ırkçı dostum."

"Whirling‑in‑Rags'in arkasındaki seranın arkasında bulunan bir bodrum kapısı arıyorsun, tüm bildiğim bu. Organizasyonumuz farklı bölümlere ayrılmış durumda. Yani birbirimizin işine fazla karışmayız."

"Tamam, peki anahtarı nereden buldunuz?"

"Temizlikçi verdi. İyi biri. Hayattan ve cidden, gerçekten önemli olan şeylerden bahsettik." Bakışları uzaklara dalıyor.

"Bulunduğumuz bu karışıklıktan başka şeylerden bahsettik. Bu anlamsız uğraşlar ve düzenbazlıklar... Ne işe yarıyor ki?" Cevap vermeni beklemiyor. "Çocuklarımızı beslemeye sanırım."

"Bu görevle ilgili bilmem gereken başka şeyler var mı? Şu sansar ile ilgili ya da? Ne zaman evde olacak?"

Kafasını sallıyor. "Ben daha çok felsefi bir liman işçisiyim. Büyük resimden bahsetmeyi severim. Kim olduğumdan, senin kim olduğundan, ne uğruna mücadele ettiğimizden..." Matarasından büyük bir yudum alıyor.

Yani sana söylemeyecek çünkü bilmiyor ama artık Evrart için çalıştığından sana boşboğazlık yapabilir.

Onun kim olduğu ve ne uğruna mücadele ettikleri mi? İlginç.

Ona Hardie Biraderler'i sor.

"Anlaşıldı."

"Ben daha çok felsefi bir liman işçisiyim, anlarsın ya. Büyük resimden bahsetmeyi severim. Kim olduğumdan, senin kim olduğundan, ne uğruna mücadele ettiğimizden..." Matarasından büyük bir yudum alıyor.

"Anahtarı nereden buldun?"

"Bir fırsat gördüm ve kaçırmadım. Üçkâğıtçıyım, didiniyorum."

"Hehe, üçkâğıt ve didinme konusundan o kadar emin değilim ama..." Sana el sallıyor. "Fark etmez. Yaptığın şey iyi bir şey. Teşekkürler."

"Bunu siyasi emellerle yapmıyorum."

"Demek 'hiçbiri'ni seçen tiplerdensin, öyle mi? Anlıyorum. Ben de mesafemi korumayı severim." Başıyla onaylıyor. "Yine de fark etmez. Yaptığın şey iyi bir şey. Teşekkürler."

"Bu kapıyı kendim için açmıyorum, tüm işçiler için açıyorum."

"Komünist olduğunu biliyordum." Kafasını eğerek gülümsüyor. "Bu yaptığın da iyi bir şey. Teşekkürler."

"Bilmem, bir ispiyoncunun kapısı falandır herhâlde."

"Senin bana söylemeni umuyordum."

"Tabii, anlıyorum... Hiçbir şey bilmiyorsun." Göz kırparak burnunun kenarına dokunuyor.

"Grev ne ile ilgili?"

"Ciddi bir konu, eminim fark etmişsindir. Patron memnuniyetle anlatırdı ama ne yazık ki artık ona ulaşamazsın."

"Bilirsin... Ciddi konular." Gülümsüyor. "Eminim büyük patron memnuniyetle anlatır. Önce ona sorman gerekecek."

Konuşkan biri. Grevle ilgili konuşmak istiyor. Sendika lideriyle tanıştıktan ve organizasyonla aranı iyileştirdikten sonra dön.

Konuşkan biri. Grevle ilgili de konuşmak istiyor ama şu anda komuta zincirini kırıp anlatamaz.

Bir şeyler ima ediyor gibi ama şu anda anlayamayacak kadar akşamdan kalmasın (ya da aptalsın).

"Bir ceset konusunda yardım istiyorum."

"Ceset hâlâ ağaçta asılı mı?" Sanki en temel inançlarını düşünüyormuş gibi çenesini ovuşturuyor. "Evet, zorlu bir durum... Üzgünüm, bu konuda yardım edemeyeceğim."

"Cesetlerden pek hoşlandığımı söyleyemem. Belki sendikadan biri yardımcı olabilir." Omuz silkiyor.

Bu korkağın derdi ne? Adalete engel mi oluyor yoksa?!

"Yani benim kapıdan geçmeme izin verebilecek misin?"

"Ben o işi yapmıyorum. Geçiş yetkisi verebilecek biri değilim." Bir yudum alıyor ve matarasıyla merdivenlerin tepesini gösteriyor. "Geçiş kendi iznini verir."

Neşeliliğinin altında aniden biraz şüpheci görünüyor.

O kadar basitse grevbozan lideri neden yolu kapatan korumalar konusunda seni uyardı?

"O kadar basit mi? Sadece geçip giriyor muyum?"

"Evet... Kafatasçı'yı geçip giriyorsun."

"Kafatasçı mı? Sanırım onunla tanışmıştım."

"Evet, şuradaki iki buçuk metrelik Semenine ırkçısı." Kapıların üzerindeki köprüyü işaret ediyor. "Onu geçiyor..."

"Peki."

"...ardından kapıyı açan butona basıyor..."

"Hı hı."

"...sonra onu tekrar geçiyor..."

"Tamam."

"...ve ofisten limana girmiş oluyorsun. Esta!"

"Hmm. Anladım. Önce birkaç sorum olacak."

"Hmm, nedense o kadar da kolay olmayacak gibi geliyor."

"Endişelenme, eminim tamamen imkânsız değildir. Mesela, Kafatasçı'yı bir fiziksel mücadelede yenebilirsin."

"Ya da Semenine'lı ırkçı dünya görüşünü kabullenebilirsin ya da hmm..." bıyığıyla oynuyor, "Belki cidden tamamen imkânsızdır."

"Anladım. Bir şey daha vardı..."

"Tabii." Adam neşeli bir melodi mırıldanırken rüzgâr bıyıklarını oynatıyor.

"Fiziksel mücadelede onu yenen oldu mu?"

"Yok, daha olmadı." Gözleri senin üzerinde sabitleniyor, seni tartıyor. "O... aşırı güçlü."

Şanslı Sağ ve Meşum Sol'dan birkaç sağlam kroşenin çözemeyeceği bir şey değil.

"Grevbozanlardan onun dünya görüşüne geçmeye çalışan oldu mu?"

"Jean-Luc'un kendisi bile felsefenin, grevbozanların kabul etmesi için... fazla cüretkâr olduğunu söylerdi. Yeterli sezgiye sahip değiller."

"Kafatasçı'yı mı geçeyim?"