Konuşma · KIM KITSURAGI

"Fare suratlı olanı mı diyorsun?"

"Ha, evet." Teğmen bir anlık düşünüyor. "Evet, biraz fareye benziyordu, haklısınız. Sizce bu izler onun mudur?"

"Sanmıyorum."

"Hmm, belki haklısınızdır. Başkasının olabilir... ama bence değil."

"Evet."

"Yanılıyor olabilirim... ama büyük ihtimal doğrudur."

"Bir kadın veya çocuk mu?"

"Kadın olabilir mi?"

"Tamam. Nereden anladınız?"

Birinin cinsiyetini yürüyüşünden anlamanın zor olduğunu biliyor.

"Anlamadım."

"Anlaşıldı. Başka bir şey var mı?"

"Çamurdaki çukurlara bakarak rastgele şeyler söylüyorum, neremden uydurduğum hakkında hiçbir fikrim yok."

"Peki," başını sallıyor, "devam edin."

"Anladım işte."

"Çocuk olabilir mi?"

"Emin olmanın bir yolu olduğunu sanmıyorum."

(İşaret et.) "Bir uyuşmazlık var. Bir taban diğerinden daha pürüzsüz."

"İlginç... Ona Aykırı Taban diyelim."

Ha, kolay. Fazla kolay. O bir şoför.

"Bir şoförün sağ ayakkabısı daha çabuk aşınır... çünkü gaz pedalı sağda. Bir de o bulduğumuz terk edilmiş kamyon kabinini hatırlıyor musun?"

"Gaz pedalına yapıştırılmış bir parça zımpara kâğıdı vardı..." Teğmen gözlüğünü düzeltiyor, gözleri heyecanla beraber parlıyor.

"Yani kayıplara karışan kadın şoför de linç olayında orada mıydı? İşte, aykırı taban o!"

"Uyuşturucu ticaretini yöneten de o... Bak sen şu işe."

"Artık linç olayındaki sekizinci kişinin kim olduğunu biliyoruz. Sizce Hardie ve biraderleri uyuşturucu işinde de var mıdır?"

"O piçler mi? Kesinlikle."

"Titus Hardie bu konuda ne söyleyecek bakalım... Bu onları afallatır, bizim lehimize olur..." Küçük not defterine bir şey yazıyor. "Başka?"

"Bence bütün sendika işin içinde. Hatta belki tüm Martinaise..." (Şüpheyle etrafına bak.)

"Titus Hardie'yle başlayalım, bakalım bu konuda ne söyleyecek... Bu onları afallatır, bizim lehimize olur..." Küçük not defterine bir şey yazıyor. "Başka?"

"Kesin bir şey söylenemez. Kadın şoför uyuşturucu ticareti yaptığını saklamış olabilir."

"Haklısınız. Ama yine de gidip Titus Hardie'ye bu konuyu bir soralım, bakalım ne söyleyecek... Bu onları afallatır, bizim lehimize olur..." Küçük not defterine bir şey yazıyor. "Başka?"

"Joyce'un anlattıklarına uyuyor bu; ama varsayımda bulunmak istemiyorum."

"Anlaşıldı. Yine de gidip Titus Hardie'ye bu konuyu bir soralım, bakalım ne söyleyecek... Bu onları afallatır, bizim lehimize olur..." Küçük not defterine bir şey yazıyor. "Başka?"

"Ayak izlerinden birinin kime ait olduğunu bulduk ama hâlâ yedi ayak izi daha var..." Küçük mavi defterine bir şeyler yazıyor.

"Yalan yok, Ruby gerçekten kamyonunda karmaşık bir teşkilat yönetiyor."

"Evet, öyle. Ve şimdi hepsini birbirine bağlayacak somut delilimiz var. Titus'a bunu sormalıyız."

"Kadınlar..." (Başını iki yana salla.) "Her zaman yanıltıcılar."

"Yani..." Sözlerini her zamanki anlık patlamalarından biri olarak görüp hızla yok sayıyor.

"Önce uyuşturucu kaçırma, şimdi de bu... Bu iş daha ne kadar derine gidecek?"

"Bir şoförün sağ ayakkabısı daha çabuk aşınır... çünkü gaz pedalı sağda."

"Yani belki onlardan biri liman işçisi değil de bir şoför müydü?" Gözlerini kısıyor. "Liman kapısının önündeki trafik sıkışıklığı acaba grev kadar uzun sürdü mü?"

Harrier Du Bois'nın zekâsına bir bakın hele!

Haz, topraklama etkisi gibi omurgandan aşağı doğru yayılıyor. Muhteşem aklını kullanıyorsun!

"Bir makine işçisi veya davulcu değilse tabii."

"Hmm... bir davulcu. Emin olamadım ama biraz oluru var gibi."

"Trafik sıkışıklığının orada gözlerimizi dört açmalıyız, belki olası bir şüpheli gözümüze çarpar. Gayet akıllıca, değil mi?"

"Kesinlikle."

"Hı hı." Teğmen bilgiyi not defterine yazıyor, sonra çamurdaki izlere dönüyor.

Sen ve o artık ortak görüştesiniz... Kanun ve kanun olmak. Bu, ilişkinizi olumlu etkiledi.

"Emin değilim. Fazla dikkat çekmek istemeyiz."

"Haklısınız. Göze batmayalım." Teğmen not defterine bir şey yazıyor, sonra çamurdaki izlere dönüyor.

"Vaka çözüldü."

"Vaka çözülmedi." Hiç gülmeden söylüyor. "Ama..."

Benim bir adım var: Raphaël, anasını satayım. Kaç kez söyleyeceğim?

Bir daha asla, Bay Costeau. Herkes adınızın... Raphaël A. Costeau olduğunu biliyor. Bundan sonra size böyle seslenecekler.

"Şu an bütün olayı açığa çıkardım."

"Bütün olayı ha?" Hiç gülmeden söylüyor. "Sayenizde her şey gün yüzüne çıktı."

Dışarıdan mutsuz görünse de teğmen eğleniyor. Gerçekten olayı açığa çıkardığını düşünmüyor tabii.

"İşte karşınızda benim bilincimin altın tahtı, beynim. Ve orada ben oturuyorum. Ona zincirliyim. Oradan bu toprakları yönetiyorum."

"Evet, sonuçta siz Kanun'sunuz. Biz bu toprakların kanunuyuz."