Konuşma · PLAISANCE

Bu sefer faziletinizden ödün vermeyip dürüst olmaya ne dersiniz?

Sıçayım ya, hiçbir işe yaramıyorsun.

Beceriksiz zanaatkâr, suçu aletlerinde bulur imiş!

Neden bu sinir bozucu kadınla uğraşıyorsun ki? Dikkati dağılmışken aç işte perdeleri!

"Bak, han'fendi. Oraya cidden girmem lazım. Takıntılı bir dedektifim ben. Gizemi çözene kadar gözüme bir damla uyku girmez."

"Siz mışıl mışıl uyuyun diye başkalarının mahvolmasına izin mi vereyim? Hayatta olmaz!"

O hâlde... İkinci deneme!

"Bu sözde lanet, basit bir toplumsal yanılgıdan ibaret."

"Hayır, hayır, ruhlarla dalga geçmeyin! Onları sinirlendirmekten başka bir şey yapmıyorsunuz. Bırakın artık şu işin peşini."

"Hayaletlerle başa çıkmak çok basit. Onlara kimin patron olduğunu göstermek gerek."

"O ne demek?"

"Orantısız şiddet. Totemler, hayalet sülalelerini buraya davet etmelerine yol açıyor. Semenine'lıların istediği de bu zaten; çünkü hayaletlerle iş birliği içindeler."

"Beni salak mı sanıyorsunuz?" Kadın sinirleniyor. "Saçmalamayı bırakın ve gidip kitaplara bakın."

"Bu, işletmenin başarılı olamayacağına dair duyduğun korkunun vücut bulmuş hâli sadece."

"Bu kadar iflas tesadüf olamaz. Yeterince dikkatli değillerdi... Aynı hataya düşmeyeceğim. Bırakın artık şu işin peşini!"

Bu düşüncelerin hepsi saçma.

Bugün ağzınızdan bal damlamıyor efendimiz... amma velakin elinizden geleni ardınıza koymamalısınız!

"Sence Dick Mullen bu vakayı çözebilir mi? İmkânsız. Gerçek bir dedektifin..." (Pazılarını sık.) "...sahneye çıkma vakti!"

Hayret içinde sana bakıyor. Ne düşündüğüne dair hiçbir fikrin yok.

Testosteron kokan pozuna hayran kaldı! Fit... yani cüsseli ve etine dolgun vücudunun cazibesi, karşı konulamaz!

İmalı imalı göz kırp.

"Yok artık... Hayır!" Kadın gözlerini deviriyor; fakat belli belirsiz kızaran yanakları kendisini neredeyse ele veriyor. "Saçmalamayı bırakın da kitaplara bakın."

İmalı imalı göz kırpma.

Emektar yalan makinesini çalıştırma vakti!

"Karakoldaki meslektaşlarımız, beni ve partnerimi nasıl tanır biliyor musun?"

"Hayır?" Kitabevinin sahibi kollarını kavuşturuyor.

Teğmen, ağzından çıkacak kelimeleri merakla bekleyerek sana bakıyor.

Başarabilirsiniz, efendimiz. Nükteli sözlerinizi serbest bırakın!

"Suç Kardeşler." (Kim'e bakıp başını salla.) "Bize, yani partnerime ve bana Suç Kardeşler derler."

"Ne..." Kadın gözlüğünün üstünden şüpheci gözlerle bakıyor. "Şaka mı yapıyorsunuz, memur beyefendi? Birlikte suç falan mı işliyorsunuz yoksa?"

Kim arkasını dönüyor ama hemen öncesinde dudaklarında oluşan ufak gülümsemeyi yakalıyorsun. Kahkaha atmamak için kendini zor tutuyor.

Teknik olarak Suç Kardeşler adlı bir ikilinin yapması gereken o, evet. Suç işlemek.

"Hayır, hayır, öyle değil. Bize Suç Kardeşler demelerinin sebebi, suç işleyenleri adalete teslim etmekten hoşlanmamız... Bir nevi silah arkadaşıyız yani!"

"Gene ne saçmalıyorsunuz? Cevabımı zaten verdim, hayır!"

"Şakalarınıza ayıracak zamanım yok, beyefendi. Son derece ciddi bir durum bu."

"Iıı... Pardon, yine dilim sürçtü."

Ne yani... bu muydu? Öyle bir şey demek istemiyorum ki!

Müşkülpesentlik yapmayı bırakın! Yalanlar olmadan onu ikna edemessinisss.

Hayır, çok aptalca.

Kadın mesafeli duruyor, yüz hatları eskisinden çok daha yumuşak. Ara sıra kızının silüetine kısa bakışlar atıyor.

Önünde duran kadın gözleriyle dükkânı tarıyor, omuzları gergin. Arada bir gözlüğünü düzeltiyor.

İyi, deneyelim bari: "Suç Kardeşler." (Kim'e bakıp başını salla.) "Bize, yani partnerime ve bana Suç Kardeşler derler."

"Meşhur bir özel dedektifim ben, han'fendi. Suçla ilgili her alanda bir adalet timsali ve uzmanıyım."

Teğmen sana göz ucuyla bakıyor. "Ben de saygıdeğer beyefendinin özel partneri John... Shao. Birlikte Revachol'un önde gelen eş gözetim bürolarından birini işletiyoruz."

Shao, halkı hakkında pek fazla şeyin bilinmediği dönemlerde Occident'lıların Seol İmparatorluğu'na verdiği isimdir. Bu barbar "Öteki", o kadar mistikti ki insanların her türlü egzotik fantezilerine konu olmuştu. Efsane devam ediyor ve birçok kişi Shao'nun hâlâ gerçek olduğuna inanıyor.

"Ama dur, dahası da var!"

"Müvekkilimizin eşini mercimeği fırına verirken yakaladığımız anda ona şantaj yapıp parayı cebimize atarız; çünkü özel dedektifler böyle yapar. Bakıyorum siz de evli bir hanımefendisiniz..."

Meslektaşın vurucu iğnelemeler yapmayı iyi biliyor.

"Ne saçmalıyorsunuz siz? Bunun konumuzla ne ilgisi var?" Kadının dudakları tiksintiyle büzülüyor. "Hem eşim asla öyle bir şey yapmaz. Edepli insanlarız biz."

"Pekâlâ, bu kadar boş muhabbet yeter. Bilmeni isterim ki ara sıra sıra dışı dosyaları kabul ettiğimiz de oluyor."

"Söylediğiniz saçma sapan şeylerden sonra size nasıl inanabilirim ki?" Kadının size gıcık olduğu belli.

"Lütfen özrümüzü kabul edin hanımefendi. Daha fazla saçmalamayacağız. Sorununuzu çözmenize yardımcı olmak istiyoruz, hem de karşılıksız." Teğmen özür dilemesine rağmen, gözlerinin içi gülmeye devam ediyor.

"Bu kadar oyalandığımız yeter. Anahtarı verir misin artık?"

"Onca zamandır peşinde olduğunuz şey bu muydu? Arka kapının anahtarını mı istiyordunuz?"

"Evet! Anahtar! Alabilir miyiz?"

"Katiyen olmaz!"

"Aynen öyle ve yapman gereken tek şey, arka kapının anahtarını bize vermek."

"Bence çok iyi bir teklif, han'fendi. Yardımımızı kabul etmeni öneririm çünkü işletmeni kurtarabilmen için bu son şansın olabilir!"

"Doğru. Aşırı zenginlerin gönül ilişkileriyle ilgilenmediğimiz zamanlarda çözdüğümüz esrarengiz olayların haddi hesabı yok."

"Bizim gibi iki profesyonelin yardımını istemekten daha iyi ne..."