Konuşma · PLAISANCE

"Eh, eşim de böyle düşünüyordu." Kadının dudakları ince bir çizgiye dönüşüyor. "Kitap satmayı öneren oydu zaten. Bu iş daha az... salakçaymış, daha kültürlüymüş."

"Ama kültürlü olmak lanete karşı korumuyor, değil mi?" Kadın, tozlu dükkânda etrafına bakıyor. "Belki de onu dinlememeliydim..."

"E harika bir fikirmiş. Sonra ne oldu ki?"

"Eşim aksini önerdi. Daha az... salakça, daha münasip, kültürlü bir iş fikri olduğunu söyledi."

"Müşterilere daha cana yakın davranmayı deneyebilirsin."

"Sesim, gerçek satış uzmanlarından aldığım eğitim sayesinde kusursuzluğa ulaşmıştır beyefendi! O kurslara çok para döktüm."

"Hatta gereğinden fazla..." Kadın tozlu dükkânına bakıyor. "Belki de onun yerine birkaç totem daha almalıydım."

"Sadece yardımcı olmaya çalışıyorum... Peki neon tabelalar ve yanıp sönen ışıklara ne dersin?"

"Beyefendi, burası bir kitabevi, striptiz kulübü değil. Dediğiniz mide bulandırıcı neon ışıklardan asarsam kimse bizi ciddiye almaz."

"Hem bu tür şeyler, yalnızca kıyamet hayaletlerini kışkırtmaya yarar... Bilmiyorsanız söyleyeyim, çaresizliği hissedebilirler."

"Hiç indirim yapmayı düşündün mü? Belki bazı müşteriler için cazip gelir."

"Ürünlerimi ucuza satmak mı?! Kitaplara pek değer vermediğiniz belli oluyor beyefendi."

"Dükkân sinek avlıyor. Sence gizemli büyülerin işe yarıyor mu?"

"Yaşananların lanetten kaynaklandığını neden dosdoğru söylemedin?"

"Lanet hakkında uzun uzadıya konuşmak iyi değildir. Negatiflik..." Kadının içi ürperiyor. "Tehlikeli. Hiçlik hortlaklarından bahsetmek onları sinirlendirir!"

Vay anasını. Hiçlik hortlakları. Bak, yeni şeyler öğreniyorsun.

Bu hortlaklar dişli düşmanlar olabilir. Hazırlıklı ol.

"İlgilenmemi ister misin? Soruşturup lanetin gerçek olup olmadığını öğrenebilirim." (Sonuçlandır.)

"Hayatta olmaz! Ruhani sanatlara aşina olmayan birinin başını belaya sokmak istemiyorum. Lütfen burnunuzu sokmayın. Bırakın ruhlar uykularına geri dönsün."

Efendimiz! Bu vakayı ancak kim çözebilir, biliyor musunuz? Bir paranormal olaylar dedektifi!

Ona işin içinde bir ceset olduğunu söyle. Sonra bak nasıl ötüyor.

Bir dakika, cesetten bahset! İnsanlar onlardan hiç hoşlanmaz.

Ruhani sanatlar mı? Tam da bize göre bir iş.

"Lanetin gerçek olduğunu düşünmüyorum, sadece arka tarafa geçmek istiyorum." (Sonuçlandır.)

"Hayatta olmaz! Cehennemin kapılarını açmanıza izin vereceğimi mi sanıyorsunuz?! Hatta ruhani sanatlara aşina olmayan hiç kimsenin başını belaya sokmak istemiyorum. Lütfen burnunuzu sokmayın. Bırakın ruhlar uykularına geri dönsün."

"Duyduğuma göre sendika, grev parası toplamak için tüm yerel işletmeleri sıkıştırıyormuş... Senin dükkân nasıl hâlâ açık?"

Kadın düşüncelere dalarak boynunda asılı madalyona dokunuyor. "Bu büyüler ve koruma totemleri, kötülükleri benden uzak tutuyor olmalı."

"Boş ver, başka sorularım var."

"Bu lanet kendisini nasıl gösteriyor?"

"Lanet... tahmin ettiğinizden çok daha kötü. İnsanı kökünden bitiren bir hastalık." Kadın, loş dükkânda etrafına bakarken içi ürperiyor.

"Bu parasal sıkıntı getiren bir lanet." Sesi bir fısıltıya dönüşüyor. "Yıkım... ve iflasa yol açıyor." Gözlerini tekrar perdelere çeviriyor.

O... perde az önce hareket mi etti?!

"Pekâlâ. Biraz kafam karıştı. Tam olarak ne demeye çalışıyorsun?"

"Herkes bu binadaki eski işletmelerin er ya da geç iflas ettiğini bilir. Ve habis ruhları hâlâ burada, kötü ticari kararlar ve heves kırıcı gelir tablolarından besleniyorlar!"

"Bu binada yanlış bir şeyler var. Buraya geldiğimden beri ürkütücü bir varlığın enerjisini hissedebiliyorum. Sanki beni burada istemiyormuş gibi."

Tanıdık geliyor.

"Tuhaf... Ben de istenmiyormuşum gibi hissediyorum. Bu ne anlama geliyor?"

"Gerçekten mi?" Enerjini anlamaya çalışırken gözleri kısılıyor. "Belki de karanlık enerjiler sizi sömürüyordur. Burada fazla kalmamalısınız, tehlikeli olabilir."

Bir şey deme.

Kadın gözlüğünü itiyor, huzursuz ve gergin duruyor.

"Bir dakika, bu mu yani? Biraz daha... doğaüstü bir şeyler bekliyordum."

"Ama memur bey, koca şirketlerin iflas etmesi hiç de doğal değil! Kötü ticari kararlar ve heves kırıcı gelir tablolarından beslenen iblislerden bahsediyorum!"

"Ah! Annette de önceki kiracıların maddi sıkıntılar yaşadığını söylemişti."

"Olay o kadar basit değil, memur bey. Doğaüstü şeylerden bahsediyorum. Kötü ticari kararlar ve heves kırıcı gelir tablolarından beslenen iblisler var burada!"

"Boş ver, başka sorularım var."

"Peki ya arka kapıdaki totemler? Onlar da mı Semenine'lıların işi?"

"Evet, Semenine'lılar son derece yeteneklidir ve totemleri inanılmaz kuvvetlidir. Daha güçsüz totemler, burada etkisiz kalır zaten."

"Peki o kapının arkasında ne olduğunu sorabilir miyim?"

"Başarısızlık... Olması gerekenden çok daha fazla başarısızlık!" Kadın kafasını sağa sola sallayarak arkasını dönüyor.

"Hiç birilerinden yardım istedin mi?"

"Evet, birden fazla parapsikoloğa ve hatta birkaç Semenine'lı medyuma bile başvurdum. Bana bu totemleri verdiler." Başıyla, perdelerin üstünde asılı, kafese benzer tuhaf ziynete işaret ediyor.

"Bu totemler, yaklaşan kıyameti uzakta tutuyor ve bizi binanın derinliklerindeki karanlığa karşı koruyor. Ama artık... yeterli olmadıklarını düşünüyorum."

"Peki... tamam! Çünkü burası, herkesin söylediği gibi lanetli! Boşu boşuna Lanetli Ticaret Bölgesi demiyorlar ya!"

"Sadece bir depodan ibaretse, hemen girip baksam bir şey olmaz herhâlde... Sonuçta lanetli değil ya?"

"Olmaz!" Gözlerini kaçıran kadın, ister istemez somurtuyor... ve birden şalteri atıyor:

"Sadece bir depoysa neden bir Semenine'lı totemi tarafından korunuyor?"

"Sadece bir süs o!" Gözlerini kaçıran kadın, zorla gülümsemeye çalışıyor... ve birden şalteri atıyor:

"Sadece bir depoysa neden perdelerin üstünde o tuhaf ziynet asılı?"

"Sadece bir depoysa neden bu kadar gerildin?"

"Gerilmedim, sadece..." Gözlerini kaçıran kadın, ister istemez somurtuyor... ve birden şalteri atıyor: