Konuşma · PLAISANCE

"Her şey raflarda dizili, kendiniz bakabilirsiniz." Kadın gözlüğünü düzeltiyor. "Kitaplıklar sizi kendilerine çekiyor, değil mi?"

Seni zihin oyunlarıyla kitaplıklara yönlendirmeye çalışıyor. Tek istediği satış yapmak, kitaplar umurunda değil.

"Sattığın kitapları bilmiyor musun be?"

Kadın oflayıp pufluyor. "Açıkçası hayır. Kitapların çoğunu kız kardeşim getiriyor. Eminim hepsi iyi yazılmış, edebî şaheserlerdir..."

"Ama hayattaki asıl önemli şeyleri uydurma hikâyelerden öğrenemezsiniz."

"Bir dakika, nasıl bir satıcı kendi sattığı ürünleri bilmez ki?"

"Müşterilerime değerli bir hizmet sunuyorum. İnsanlar kitap aldığı sürece benim için hava hoş." Kemikli parmaklarıyla tuhaf hareketler yapıyor.

"O önemli şeyler nereden öğreniliyormuş peki?"

"Nereye bakacağınızı bilirseniz, gerçekleri bulabilirsiniz. Anlamak içinse zihninizi açıp özgür bırakmalısınız." Kadın esrarengiz bir şekilde başını sallıyor.

"O zaman neden benimle konuşuyorsunuz? Aradığınız her şeyi raflarda bulabilirsiniz. Sizi kitap almaya iten bir şey yok mu?" Kadın madalyonuyla oynuyor ve daha sonra kemikli parmaklarını sana doğru çevirip oynatıyor: "Hadi gidin ve sizi kendine çeken kitaplıklara bakın."

"Of, işler iyice sarpa sardı!" Kadın ansızın içini boşaltıyor, "Ruhani olayların kötü olduğunu düşünmüştüm ama bu suç... çok daha berbat. Üç gündür işe gelemiyorum, dükkânı kilitledim. Satış yapamadım, çeteciler her yerde önüne gelene ateş ediyor. Neden bu korkunç kenar mahallede dükkân aldım ki zaten?"

"Hop, vurulan benim burada. Bak, hem bacağımdan... hem de omzumdan!"

"Of ya, polis bile bu belayla başa çıkamıyor. Şu hâlinize bakın! Mahvolmuşsunuz. Birileri bu sorunu çözmeli." Kadın iki parmağıyla madalyonunu ovalayarak düşünmeye başlıyor.

"Belki de... kitabevini kapatıp bir medyum atölyesi açmalıyım! Evet!" Kafasını sallayarak kendisini onaylıyor. "Çok mantıklı. Suç, altıncı elementtir. En karanlık element."

"İnsanlara negatif enerjilere karşı nasıl korunacaklarını ve suçla nasıl savaşacaklarını öğretebilirim."

"Bir 'medyum atölyesi' mi? Kitabevi bile Martinaise'de daha fazla iş yapar..."

"Mütevazılığın lüzumu yok memur bey. Beni ikna ettiniz, harika bir fikir bu! İlham verdiğiniz için teşekkürler."

"Bu sırada siz de kitap alın. Olabildiğince fazla. Yakında satıştan kaldırılacaklar." Kadının gözleri kararlılıkla parlıyor. "Başka yardım edebileceğim bir şey var mıydı?"

"Açıkçası bunun iyi bir fikir olduğundan emin değilim."

"Hayır, hayır... haklısınız memur bey! Beni ikna ettiniz, harika bir fikir bu! İlham verdiğiniz için teşekkürler."

(Başınla onayla.) "İyi bir plan. Ne de olsa hayat devam ediyor."

"Evet. Martinaise'in tek ihtiyacı, sokakları dolaşarak kafasına göre suçlularla savaşan daha fazla insan zaten."

"Aynen öyle. Dâhiyane bir fikir. Teşekkürler memur bey! Derhâl iş planları yapmaya koyuluyorum."

"Iıı... Vurulan benim burada han'fendi."

"Of ya, polis bile bu belayla başa çıkamıyor... Bakın nasıl da topallıyorsunuz! Birileri bu sorunu çözmeli." Kadın iki parmağıyla madalyonunu ovalayarak düşünüyor.

Bir şey deme, dik dik bak.

"Ve siz... Off, şu hâlinize bakın! Anlaşılan polis bile bu belayla başa çıkamıyor. Birileri bu sorunu çözmeli." Kadın iki parmağıyla madalyonunu ovalayarak düşünüyor.

"Tekrar merhaba saygıdeğer memur bey," diyor kadın söyleyeceklerini ezberlemiş bir robot misali. "Suç, Aşk ve Tanınmış Kişilerin Biyografileri'ne hoş geldiniz."

"Tekrar merhaba saygıdeğer memur bey. Suç, Aşk ve Tanınmış Kişilerin Biyografileri'ne hoş geldiniz." Bakışları soğuk ve sert ama giriş cümlesi hiç değişmiyor.

Kadın derin derin nefes alarak kendisini sakinleştirmeye çalışıyor. Yavaşça soğukkanlılığını geri kazanıyor; fakat hâlâ aklından geçenleri kelimelere dökemiyor.

"Tekrar merhaba saygıdeğer memur bey. Suç, Aşk ve Tanınmış Kişilerin Biyografileri'ne hoş geldiniz."

"Ne öğrendiniz?" Kadın endişeli görünüyor. "Ha bir de lütfen kitap alın. İçlerinde faydalı bilgiler bulabilirsiniz."

"Arka kapıyı... kırdınız mı?" Kadın üzgün ve şaşkın görünüyor. "Ama neden? Anahtarı vermiştim size."

"Erkek adam anahtar kullanmaz."

"Umarım kısa sürede bir çözüm bulabilirsiniz. Totemler kırıldı, geçit açıldı..." Kadın ürperiyor. "Söyleyin bana, ne buldunuz orada?"

"Kapıya ayar oldum. Bana ters ters bakıyordu."

"Emin değilim, aklım başımda değildi."

"Arka kapıyı... kırdınız mı?" Kadının yüzünden düşen bin parça, dokunsan ağlayacak gibi. "Totemlerim... kapım... hepsi gitti. Karanlık ruhani enerjiler, dükkânımı asla terk etmeyecek..."

"Hınçla içeri dalarken ne düşünüyordum bilmiyorum açıkçası..."

"O zaman... her şey bitti." Kadının omuzları görünmez bir yükün altında eziliyormuşçasına çöküyor. "Sanırım artık kaçış yok."

"Yani etrafa bakındım... Ne gördüğümü söyleyebilirim."

"Pekâlâ. Dinliyorum. Şu noktada yapacak pek bir şey yok..." Kadın omuzlarını silkiyor, kaderine boyun eğmiş belli ki.

Maskesi düştü. Artık korkusunun arkasında saklanan merakını görebiliyorsun.

"Ama... sözünüze devam etmeden önce... Habis Mahluk ile karşılaştınız mı?" Kadın, canavarın ismini söylerken gözlerini kısıyor.

"Mahluk mu? Hayır, sanmıyorum."

"Evet, bacanın içinde yaşayan Habis Mahluk... Kadın şekline bürünüyor, muhtemelen bir cadı. Onu ilk kez gördüğüm anda lanet hakkında söylediğinden çok daha fazla şey bildiğini anlamıştım."

"Bacalar genelde birinin içinde yaşaması için fazla dar değil mi?"

"Hayır, bu baca binanın merkezî kazanının bir parçası ve kocaman. Yaratık bir çeşit metal güvenlik telinin arkasında saklanıyor... Kim bilir orada neler yapıyordur..."

"Herhâlde doğa dışı büyüler." Kadın ürperiyor. "Bu Mahluk'u bulmalı ve ona binadaki diğer şirketlere ne olduğunu sormalısınız. Ve lütfen onunla konuştuktan sonra buraya geri dönün. Lanet hakkında bildiklerini duymayı iple çekiyorum doğrusu."

"Madem gizemi çözmeye can atıyorsunuz, kazana geri dönmelisiniz. Belki içine bağırmayı falan deneyebilirsiniz, ha? Gürültü yapın yani. Her zamanki gibi bulursunuz siz bir yolunu."

Soğukkanlı durduğuna bakma, teğmen de bu sırrı açığa çıkarmak istiyor.

Kazana geri dönmelisinisss, gürültülü sesssler çıkarmalısınısss.

"Baca... Cennet ve cehennem arasındaki geçit, tabii ya. İşte şimdi taşlar yerine oturdu!"

"Evet, bu baca binanın merkezî kazanının bir parçası ve kocaman. Yaratık bir çeşit metal güvenlik telinin arkasında saklanıyor... Kim bilir orada neler yapıyordur..."

"Merkezî kazanın bir parçası olan bacayı mı diyorsun?"

"Evet, söylentilere göre devasa bir bacaymış. Yaratık üst kattaki metal güvenlik teli gibi bir şeyin arkasında saklanıyor... Kim orada neler yapıyordur..."

"Metal kepengin arkasında saklı bacayı mı diyorsun?"

"Evet, duyduğuma göre kendisini içeri kapatmış... Baca, bodrum katındaki merkezî kazana bağlı, gidip baksanız iyi olur. Kim bilir orada neler yapıyor?"

"Eski düşmanım Mahluk..." (Gözlerini kapat.) "Onu görmedim ama varlığını hissettim."

"Gerçekten mi?" Kadının ağzı açık kalıyor. "Doğruymuş o hâlde... Kadın biçimindeki bu enerjiyi ilk kez gördüğümde bile, onun lanetle bir bağlantısının olduğunu anlamıştım. Bacanın içinde yaşadığını gördünüz mü?"