Konuşma · MAVİ YAKALI KADIN

"Sorun değil. Bazen hepimiz kötü hissederiz." Sırtını sıvazlamaya başlıyor. "Kendinizi üzmeyin, memur bey."

Bugün; güvenilmez teselliler: paylaşılan sigara, erkeksi şakalar. Bugün; acı öncesi kucaklama.

"Hâlâ oluyor. Kafayı yiyorum."

"Üzgünüm, ne demeye çalıştığınızı pek anlamadım." Sarılmayı bırakıyor.

Teğmen endişeli görünüyor. Kısık bir sesle "Eğer rahatsız hissediyorsanız mola verebiliriz," diyor.

"Size yardımcı olabileceğim başka bir konu var mı?"

"Bir şey gözlerimi açmam için bana yalvardı. Korkunçtu."

"Teşekkürler. Şimdiden daha iyi hissediyorum."

"Güzel." Sarılmayı bırakıyor.

"Çok garip bir sohbet yaşadım. Kafamın içinde bir şeyler bozuldu."

"Bir arıza oldu sanırım. Kafamın içinde."

Kısa bir süre daha gözlerini kapalı tut.

His devam ediyor. Kıyı şeridinde sıcak ve rahat bir his. Yüzeye çıkmaya çalışan bir soru kulağına geliyor, bu hissi kırmaya çalışıyor.

Düşüncelerini sustur. Hiçbir şeyi cevaplamak istemiyorum.

Sarılmaya odaklanıyorsun ve bir anlığına her şey huzurlu geliyor. Kadının kalbinin atışını hissediyorsun, ya da belki de hissettiğin, kendi kalbin.

En son birine sarılalı ne kadar oldu acaba?

Hatırlıyor muyum?

Hayır, hatırlamıyorsun. Böylesi daha iyi.

Ne hatırlıyorum ki ben?

Hiçbir şey.

SAKIN BURAYA BİR DAHA GELME!

Ama hatırlamaya ihtiyacım var.

OF, NEDEN ARIYORSUN BENİ? BENİ ARAMAYI BIRAK! SARHOŞ MU OLDUN YİNE?

LÜTFEN GÖZLERİNİ AÇ!

"Öhö, memur bey," kalın bir kadın sesi rüyandan çekip alıyor. "Ne yapıyorsunuz?" Kadının silüetinin ardında bir dalga sahile vuruyor.

Bilinçaltını gizlice dinliyordun.

Gözlerini kapalı tut.

SENİ GÖRMEK İSTEMİYORUM. SENİ BİR DAHA ASLA GÖRMEK İSTEMİYORUM! BENİ ARAMAYI BIRAK! ÇIK HAYATIMDAN, MAHVETTİN HAYATIMI!

O neydi lan?

Gözlerini aç!

Eh, daha iyi diyorsan...

Dönüp bakacak hiçbir düşünce yok, tekrar edilecek hiçbir sahne... Derin uykunun olması gerektiği gibi sakin bir his.

Kas istiyorum, kas dedim! Erkeksi erkek kasları istiyorum.

Hayır, lütfen. Gerçekten hatırlamak istemiyorum.

Oluşmasına izin ver.

Söyle bakalım, birine yakın olmak, teni tenine durmak nasıl bir his?

Samimiyet mi? Samimiyet, gerçekleşmeyi bekleyen bir faciadır.

Şimdi her şeyi anlıyorum. Diğer varlıklarla yakın olmak için yaratılmışım.

Güzel bir his ama ben bir adamı tercih ederdim. Sağlam bir kas yapısı beni daha iyi destekler.

"Mavi yakalılar için savaşıyorum."

"Nasıl savaşıyorsunuz?" Henüz kucaklaşmayı bozmuyor.

"Birer birer insanlara sarılarak."

"Ha..." Kadın kollarını sıkınca tuhaf bir şey hissediyorsun; o da sana sarılıyor.

"En azından hiçbir şey yapmıyor olmaktan iyidir. Savaşmaya devam edin, yoldaş." Sonra sarılmayı bırakıyor, yanakları kızarmış.

"Kucaklanan insana burjuva değmez."

"Kucaklaşarak."

"Ben istediğime sarılırım! Ben bir sarılma canavarıyım."

"Sarılma canavarı mı? Bunların ne ilgisi var ki?" Henüz kucaklaşmayı bozmuyor.

"Aslında bir başkasının vücudu üzerinde kimsenin bir hakkı yok. Sarılmak canavarca bir şey olarak görülebilir."

"Peki, ee..." Nazikçe geri çekilmeden önce sırtını sıvazlıyor.

"Yok. Canım öyle istedi. Bu yüzden bir canavarım ben."

"Belki de kocanız kayıptır?"

"Benim kocam mı? Hayır, değil."

"Şuradaki küçük kız bana kötü bir kocanız olduğunu söyledi."

"Affedersiniz, kötü bir koca mı?" Duruşu dikleşiyor. "Ne demek istiyorsunuz?"

"Hoş ve yardımsever olmayan cinsten."

"Sokaktaki bir çocuğun söylediklerini öyle yaymak polislerin sık yaptığı bir iş mi?"

Zıt gitmek istemiyor ama savunmaya geçmekten kendini alıkoyamıyor.

"O öyle 'sokaktaki herhangi bir çocuk' değil. Yaşına göre oldukça olgun görünüyor."

"Öyle miymiş?" Kabanının altındaki önlükte elini kurutuyor. Gözlerini kısıyor.