Konuşma · TOMMY LE HOMME

"Patronlar, dostum."

"Ben bu patronların kendini ne zannettiğini bilmiyorum ama bu sadece onlar için iyi bir anlaşma gibi görünüyor."

"Benim veya senin için iyi olmadığı kesin. Benim mesela... dört bozukluğum olsa, işleri ters gitmiş bir polise bir iki bozukluk verirdim."

"Yani fakirsin. Anladım. Başka ne soracaktım ben..."

"Bilmem. Ne lazım?"

"Mantıklı. Önce iş sonra aş."

"Mantıklı mı? Bok gibi bir durum."

Belki de insanlara sevmedikleri insanların aslında haklı olduğunu söylemesen daha iyi olur...

"Şimdilik başka bir şey yok, güzel sohbetti." (Bitir.)

"Evet..." İsteksiz bir asker selamı veriyor.

"Kendini özletme." İki parmağıyla bir asker selamı veriyor.

"Soruşturma sırasında kadın şoförle tanıştım... Adı Ruby."

"Peki..." Biraz kaygılı görünüyor.

Soruşturma ile ilgili... bilgileri böyle paylaşmanızın akıllıca olduğuna emin misiniz beyim?

Bunu ona söylemek ÇOK kötü bir fikir.

Teğmen sana kısa bir bakış atıyor.

Ne yapıyorsun sen?

"Kaçtı."

"Ohhh... helal olsun. Sana da helal olsun... Gerçek kötülere odaklansanız iyi olur. Paralı askerler falan. Etrafta çok kötü insan var..."

"O yapmadı inanın bana. Eğer kötü bir şeyse o yapmadı. Onu uzun süredir tanımıyorum ama ben insanları tanırım."

Rahatladı.

"Tamam. Bugün soruşturmanın detaylarını yeterince paylaştınız."

"Evet, aynen öyle. Daha fazla paylaşamam."

"Böylesi daha iyi. İşini kendine sakla... Seninki gibi işlerde böyle yapmak gerekir."

"Kendini vurdu."

"Ne?"

İnanamıyor.

"Çıldırmıştı. Bir anda... oluverdi."

"Oluverdi mi?" Gözleri büyüyor ve hızlı hızlı nefes alıp veriyor. "Öldü mü? Yani o benim..."

Benim yüzümden mi öldü?

Ona bir panik atak yaşattın. Bunu kaldıracak durumda değil.

"Siktir git tamam mı? Siktirip git de rahat rahat panik atağımı yaşayayım. Bu saçmalıkla ilgili daha fazla şey duymak istemiyorum. Artık polislerle konuşamam..."

Ciddi. Artık seninle konuşmayacak.

"Gidelim."

Teğmen sana sinirli olmak için fazla yorgun. Sadece gitmek istiyor.

"Sana onun peşine düşmemenizi söylemiştim! SÖYLEMİŞTİM!" Hızla nefes alıp veriyor. "Ne oldu? O... O..."

Öldü mü diyemiyor.

Ona bir panik atak yaşattın. Bunu kaldıracak durumda değil.

"Söyleme. Bas git ve bir daha da benimle konuşma tamam mı? Artık polislerle konuşamam. Bu saçmalığa daha fazla dâhil olmak istemiyorum."

Daha fazla bulaşmak istemiyor. Bu kadarı onun için çok fazla.

"Hayatta. Kaçmaya çalışırken kendini bacağından vurdu." (Yalan söyle.)

"Siktir, bu benim için çok fazla..." Ayaklarına bakıyor ve nefesini düzenliyor. "Bilmek istemiyorum. Kaçtı mı bilmek istemiyorum..."

Nefesi sakinleşmiyor. "Biraz nefeslenmem gerek, kusura bakma..."

Ona hafif bir panik atak yaşattın. Üstesinden gelmesi gerek.

"Tamam. Yeterince detay paylaştınız. Gidelim."

Teğmen sana sinirli olmak için fazla yorgun. Sadece geri dönmek istiyor.

"Çok üzgünüm. Benim hatamdı."

"Üzgün mü?" Gözleri büyüyor ve hızlı hızlı nefes alıp veriyor. "Öldü mü? Yani o..."

"Tamamen sıçıp batırdım. Peşine düşmemeliydim."

Gözleri büyüyor ve hızlı hızlı nefes alıp veriyor. "Öldü mü? Yani o benim..."

İnanamıyor.

"Kaçmasına izin verdim. Bir şey yapmadı."

"Ohhh... helal olsun. Sana da helal olsun dostum. Bu çok..." Söyleyecek bir söz arıyor...

"Merhametli. Düpedüz merhametli... Siz polisler bu telden çalmaya devam ederseniz insanlar da sizinle daha çok iş birliği yapar."

Rahatladığı açık.

"Endişelenme, kaçtı." (Yalan söyle.)

"Ohhh... helal olsun. Sana da helal olsun... Gerçek kötülere odaklansanız iyi olur. Paralı askerler falan. Etrafta çok kötü insan var..."

"O yapmadı inanın bana. Eğer kötü bir şeyse o yapmadı. Onu uzun süredir tanımıyorum ama ben insanları tanırım."

"Şimdilik hepsi bu kadar. Görüşürüz." (Bitir.)

"İyice şeye döndü... Şeye..." Doğru kelimeleri arıyor. "Kar arafına. Ne var ne yok?"