Konuşma · TIAGO

"İblislerinle yüzleşmek üzere geri gelmişsin. Güzel. Şişeyi bir kenara bırakmadan onlardan kaçamazsın."

"Bu çok yorucu." (Bitir.)

"Neden sürekli alkolden bahsediyorsun?"

"Estás crudo, moruk. Senin ta içini görüyorum. Bedenin ve ruhun, aşırı tüketim nedeniyle büyük ızdırap içinde ve bunun farkında bile değilsin."

"Bu sohbet beni rahatsız ediyor. Başka bir konu konuşalım."

"Bir sorunun olduğunu kabul etmek zordur, biliyorum... Ben de bir zamanlar senin gibiydim. El vino'nun zihnimde ve ruhumda yarattığı hasara dürüstçe bakamıyordum."

"Aslına bakarsanız, madem buradayız, tavan tırmanışçısının söylediklerine kulak vermeniz iyi olabilir."

Madem teğmen de aynı fikirde, o hâlde belki kulak vermelisindir?

Şu kaçıklara da bak. İki keyfimiz var, ona da karışmayın ulan!

Siktir oradan yengeç adam, ne yapacağımızı sana mı soracağız? Söyle ona.

"Aslına bakarsan alkol benim kimliğimin temeli. İçmeseydim kendim olmazdım."

"O küçük kimliğin sandığından daha erken mezara girecek, moruk." Üzüntüyle başını iki yana sallıyor. "Hazır olduğuna emin misin? Anne seni bütün bunlardan azat edebilir." Kelimeleri, kilisenin soğuğunda yankılanıyor.

"Burası, Sessizliğin Annesi Kilisesi. Burada daima yerin var." Nazikçe kirişlerde sallanıyor, sözlerini özümsemeni bekliyor.

Ne sik anlattığı hakkında hiçbir fikrin yok. İşine taş koymaya çalışıyor olmasın sakın?

Her ne ise bu konuda oldukça öz güvenli. Baksana, nasıl da zarafetle sallanıyor.

Bu bir rol değil, efendimiz. Benliğini azat etmiş midir bilinmez ama kandırdığı kesin. Bu adam bağnaz.

Sessizliğin Annesi, önemli birine benziyor. Neyle karşı karşıya olduğunu anlayıncaya kadar dikkatli olsan iyi olur.

"Nedense söylediklerinin mantıklı olduğunu hissediyorum."

"Bana güvenme, Anne'ye güven. Ben yalnızca elçiyim, moruk." Sesi, kilisenin soğuğunda yankılanıyor.

"Bana güvenme, Anne'ye güven. Ben yalnızca elçiyim, moruk." Sesi, kilisenin soğuğunda yankılanıyor.

"Sen kendini ne sanıyorsun? Çatılarda dolaşan deli adamın tekisin. Ne bu saçmalık?"

"Benim kim olduğumun önemi yok, moruk. Ben sadece Anne sevgisi mesajını sana iletiyorum. Anne, senin kendi inatçılığında boğulmanı istemiyor." Kelimeleri, kilisenin soğuğunda yankılanıyor.

"Saçmalık. Bunun ne olduğunu bile bilmiyorum."

"Ne olduğunu biliyorsun. Gerçek bu, moruk. Bana katıl ve gerçekle hemhâl ol, Anne'nin sevgisiyle alev alev yan." Sesi, kilisenin soğuğunda yankılanıyor.

Dur, bu ne anlama geliyor?

"Hepsi iyi güzel ama dinî bir mülkün izinsiz işgal edilmesi konusunda konuşmamız gerek."

"Tek konuşmamız gereken, Anne'nin sana nasıl yardım edebileceği, moruk." Sesi, kilisenin soğuğunda yankılanıyor.

Şu kaçık laflara da bak. Ne bu saçmalık?

Yani, belki tuhaf biri ama söylediklerine kulak vermen iyi olabilir.

"Ne hissettiğimi nasıl biliyorsun?"

"Ben de bir zamanlar senin gibiydim; bir sonraki şişeye kadar zamanımı oyalanarak geçiriyordum... İşler çok karanlıktı moruk."

"Ah, ben ızdırabımla gayet içli dışlıyım."

"Tümüyle değil. Ben de bir zamanlar senin gibiydim. El vino'nun zihninde ve ruhunda yarattığı felaketin farkında değilsin. Durman gerek moruk."

"Süper. Yine tepeden bakan laflar. Çok orijinal."

"Bir sorunun olduğunu kabul etmek zordur, biliyorum. Ben de bir zamanlar senin gibiydim. Kendi yüreğime dürüstçe bakamıyor, acı içinde olduğumu göremiyordum."

Orada... bir adam mı var? Sanki yapıdaki ahşap işçiliğinin bir kısmı canlanmış ve şimdi de dikkatle seni inceliyor.

Yengeç adam bu!

"Iı... Yengeç adam sen misin?"

Adam hafifçe öne eğiliyor; sabit ve muğlak bakışlarını üzerine dikiyor; ardından konuşuyor...

"Huy edinilmiş alkol kullanımı yüzünden adamlıktan çıkmışsın, tırsak olmuşsun, moruk. Ama endişelenme, her şey yoluna girecek. Doğru yere geldin."

Bu, Villalobos aksanı. Mesque'te bir yarımada ve Jamrock'ta bir semt. Revachol'da hatırı sayılır oranda Villalobos aksanıyla konuşan Mesque'li var.

Orada dur bakalım. "Adamlık" mı? Bu ne şimdi?

Bir şey deme.

"Burada, Anne'nin şefkatiyle sarmalanabilirsin. Sen hazır olduğunda elinden tutacak ve seni şişenin dibindeki kederden çekip çıkaracak."

Teğmen usulca fısıldıyor: "Bu adamın da uyuşturucuyu huy edindiği kesin. Onu sorgulamamız şart mı?"

"Bu dinî mevzular canımı sıkıyor," diye düşünüyor. "Belki bir de tavanlara tırmanma işi." Bütün bunlar teğmenin gerçekliğe bakışına pek uymuyor.

Ayrıca o şişe mevzusu da neydi? Son zamanlarda o kadar da içmedin bile! Üzerine gelmesinler artık, yeter be...

"Polisim ben. Seninle polis mevzuları konuşmam gerek. Alkol kullanımı hakkında bir şey bilmiyorum." (Şişeyi arkana sakla.)

"Evet, tabii." Gözlerini seninkilerden ayırmıyor. "Alkol kullanımı hakkında bir şey bilmiyorsun. Her şey kontrolün altında kardeş. Arkanda sakladığın kontrolü gördüm."

"Beni tanımıyorsun. Neler yaşadığımı bilmiyorsun!"

"Ben de bir zamanlar senin gibiydim; bir sonraki şişeye kadar zamanımı oyalanarak geçiriyordum... İşler çok karanlıktı moruk."

"İyi, peki. Bazı zorluklar yaşıyorum. Ama bana nutuk çekmene gerek yok, ne yapmam gerektiğini biliyorum."

"Tümüyle değil. Ben de bir zamanlar senin gibiydim. El vino'nun zihninde ve ruhunda yarattığı felaketin farkında değilsin. Durman gerek moruk."

"Bu sohbet beni rahatsız ediyor. Başka bir konu konuşalım."

"Bir sorunun olduğunu kabul etmek zordur, biliyorum... Ben de bir zamanlar senin gibiydim. El vino'nun zihnimde ve ruhumda yarattığı hasara dürüstçe bakamıyordum."

"Ben gayet iyiyim, sağ ol!"

"Bir sorunun olduğunu kabul etmek zordur, biliyorum. Ben de bir zamanlar senin gibiydim. Kendi yüreğime dürüstçe bakamıyor, acı içinde olduğumu göremiyordum."

"Polisim ben. Seninle polis mevzuları konuşmam gerek. Alkol kullanımı hakkında bir şey bilmiyorum."

"Evet, tabii." Gözlerini seninkilerden ayırmıyor. "Alkol kullanımı hakkında bir şey bilmiyorsun. Her şey kontrolün altında moruk. Kontrolün kokusu buraya kadar geliyor."

"Üstüme iyilik sağlık!" (Kaç.)