Konuşma · TIAGO

"Söylemesi güç. Galiba hâlâ maddi kaygılarımın olduğu zamanlarda burada inşaat işinde çalışıyordum. Yukarıdayken kilisenin esas amacının ne olduğunu fark ettim..."

"O zamandan beri burada epey vakit geçiriyorum. Artık geçmiş benim için çok anlamsız, moruk. Bana ait değildi."

Hmm... Polis baskınına tanık olmuş olabilir mi?

"Bu 'delikten' içtiğinde ne olacak?"

"Kül olacağım fakat yok olmayacağım. Nihayet, dünyanın gerçeklikten önceki hâliyle hemhâl olacağım."

Bu birazcık yerine koyma davranışı gibi değil mi? Bu konuda biraz bilgilisin...

"Kilisede ne yaptığını hâlâ anlamadım."

"Ben bir saerafim meleğiyim, moruk. Anne'nin zafer şarkılarını söylerim."

"Sessizliğin Annesi'ne şarkı söylemen hiç akla yatmıyor."

Gülüyor. "Sesle şarkı söylemeyi kastetmiyorum, moruk. Sessizliğin Annesi bu. Yanan bir yüreğin şarkısı..."

"...şöyle düşünebilirsin: 'Fakat ateş çatırdar!' Hayır, moruk. Ses, yanan maddeden gelir. Alevlerin kendisi ses çıkarmaz."

(Başınla onayla.) "Şarkı söylemek güzel. Herkes daha fazla şarkı söylemeli."

"Bana şarkı söyler misin? Bana bir şey söyle."

"Ne sandın bilmem ama ben marietti kafasında değilim. Söylediğim şarkı ise Anne kadar sessizdir."

"Marietti", bir tür Mesque müziği ve dans stili. Genellikle kutlamalarda, özellikle de düğünlerde rastlanır. Köy kültüründen geldiği için tatlı bir tuhaflığı vardır.

Bir anlığına öfkelendi. Galiba damarına bastın.

Dur biraz, önce Mesque'li olmak hakkında bir şey hatırlamadığını söylüyor ve şimdi bunu mu hatırlıyor?

Bu çelişkiyi kabullen. Adam belli ki kafayı yemiş.

"Fakat ben yanan yüreğin şarkısından bahsediyordum... Şöyle düşünebilirsin: 'Fakat ateş çatırdar!' Hayır, moruk. O yanan maddedir. Alevlerin kendisi ses çıkarmaz."

"Mesque'li olmayı hatırlamadığını söylemiştin sanki."

"Bazı anılar geliyor... Gözümün önünde beliriyor." Bir an düşünüyor. "Bir şey hatırladığım zaman... Bazen tekrar önemliymiş gibi görünüyorlar. Cidden önemli gibi. Ama sonra, Anne'ye şükürler olsun ki yine gidiyorlar."

"Canını sıktı galiba. Ama geçmişini hatırlamadığını söylemiştin."

İç çekiyor. "Bazı anılar geliyor... Gözümün önünde beliriyor. Bir şey hatırladığım zaman... Bazen tekrar önemliymiş gibi görünüyorlar. Cidden önemli gibi. Ama sonra, Anne'ye şükürler olsun ki yine gidiyorlar."

"Kabalık ettim. Özür dilerim."

İç çekiyor. "Hiç önemi yok, moruk. Artık yok."

"Şarkı söylerken trajedi yaşadın mı hiç?"

"Belki yaşamışımdır." İç çekiyor. "Artık hiç önemi yok."

"Geçenlerde şarkımla sahnenin tozunu attırdım."

"İyi ettin kardeş. Fakat şunu bilmelisin ki hiçbir başarı seni istediğin kadar mutlu ve sevgi gören biri yapmayacak. El vino'nun kölesi olmanın bedeli bu."

"Hâlbuki kendini Anne'ye bir teslim etsen, alev alev yanan yüreğinle ona övgüler söylesen o bencil tutkudan arınabilirsin."

"Geçenlerde ben de şarkı söyleme trajedisinden muzdarip oldum."

"Senin muzdarip olduğun şey el vino. Seni kendi bencilliğinle bir başına bırakmış. Senin trajedin bu, moruk."

Hava atma.

Utancını paylaşmana gerek yok.

"Bu senin atkın mı?" (Bulduğun kırmızı atkıyı göster.)

"Galiba benimdi, çok uzun zaman önce..." Elindeki kırmızı kışlık atkıya bakıyor. "Sessizliğin merkezine daha da yaklaşabilmek için onu deri değiştirir gibi atmalıydım. Sende kalabilir. Artık ihtiyacım yok."

Tırmanmasına engel olurdu.

Atkı epey de şık duruyor.

"Saerafimsel var oluş ile bunu mu kastettin?"

"Doğrudur moruk. Öğreniyorsun. Evet, ben Anne'nin bir tür saerafim meleğiyim... Onun zafer şarkılarını söylerim."

"Kilisenin kulesinden mi indin az önce?"

"Öyle, moruk."

"Tamam, başka sorularım var."

"Sen insan mısın? İnsan gibi hareket etmiyordun."

Kıkırdıyor. "Öyleyim, moruk. En azından kısmen... Anne'nin sevgisi, bedene dair kaba saba ayrımları yakıp yok edinceye kadar."

"Kısmen" diyerek ne demek istiyor?

Bir beden şekilsiz olduğu sürece ilkeldir, evlat. Senin eğitimin de burada devreye giriyor.

Bilemiyorum, belki haklı olduğu bir taraf vardır.

Sırada ne var? Çiğ beslenme mi? Tam bir hüsransın.

"Sen boiadeiro musun?"

"Boiadeiro mu? Hayır, moruk. Ben öyle şeylere girmem. Artık varım yoğum Anne'ye teslim olmak."

"Bence bedenimin olması harika! Ayırt edici yanlarının hiçbirini yakıp yok etmek istemiyorum!"

"Çünkü al gol içinde yüzüp durmuşsun, kardeş. Seni ağırlaştırır, sakinleştirir. Sonra da bunun iyi bir şey olduğunu sanman için seni kandırır."

"Anne'ye teslim olsaydın, o saerafimsel var oluşun tadına baksaydın... asla geri dönmek istemezdin."

"Buralı değilmiş gibi konuşuyorsun."

"Daha önce hiç Mesque'li biriyle tanışmadın mı, cabron? Revachol'da epey memleketlim var..."

"Ve bu harika! Böyle kültürel çeşitlilik, ekonomiyi kalkındırır."

Gülüyor. "Ekonomiye katkı sağladığımdan emin değilim, moruk."

"Mesque nedir?"

"Aslında artık ben de pek emin değilim." Bir an düşünüyor. "Bir önemi de yok zaten."