Konuşma · ZARAR GÖRMÜŞ DEFTER

Hayır, bayılmıyorsun. Sen bir insan ölçüm cihazısın, neredeyse tamamen bir fikir adamısın.

Vaka dosyalarını toparlamak zaman alacak ama yapılabilir. Tabii yakından incelemeyi bitirdikten sonra.

"Haftada iki vaka iyi bir vaka yükü mü teğmen?"

"Ha?" Burnunu kendi notlarından kaldırıyor. "İki karmaşık vakaya bakmak çok fazla, evet. Kendinizi cidden zorlamanız gerekir. Bunu önermem. Hata yapmaya başlarsınız."

Başınla onayla ve vaka notlarına dön.

"Benim üstlendiğim miktar haftada iki vakaymış sanırım teğmen. Ama hepsini tamamladım mı emin değilim."

"İki mi?" İki kaşını da kaldırıyor. "Çokmuş. Bu arada, hata yaptığınızı kastetmek istemedim. Haddimi aştım."

"Güzel, hızlı bir tempo. Tam benlik."

"Ben normal bir vaka yükünü tercih ediyorum." Kendi dosyalarına dönüyor. "Yöntem farkı."

Sen öyle değilsin. Sen ebedî bir makinesin.

"Tükendim, evet."

"Sorun değil." Başıyla onaylıyor ve ardından kendi dosyalarına dönüyor. "Er ya da geç hepimiz tükeniyoruz."

"Eminim çok sayıda hata yapmışımdır."

"Sorun değil." Başıyla onaylıyor, ardından kendi vaka dosyalarına dönüyor. "Hepimiz hata yaparız."

"Ben de epey hata yaptım..." Onları düşünmemeye çalışıyor.

Beyaz kâğıtlara bak.

Tam olarak beyazlar denemez. Bazı noktaları güneş ışığı ve alkolden sararmış, kalın mavi el yazısıyla kaplı. Mürekkep sulu boya gibi akmış, sayfaların tümünü kaplıyor. Kâğıt ise kısa paragrafları gösteren silik kırmızı çizgilerle kaplı.

Arada sırada VAKA DOSYALARI; KÂĞIDA DÖKÜLMÜŞ yazan kırmızı bir mühür var. VAKA DOSYALARI bol. Ellerinde tuttuğun 100'den fazla ıslak, buruşmuş, ayrılmış sayfa parçalanmak üzere. Çoğunlukla okunmayacak seviyede olsalar da yeterli derecede düzenli ve kalın görünüyorlar.

Burada neler var? Ne ile ilgililer?

İş. Mücadele. Fakirlik. Jamrock Bölgesi. Bunlar, 51 yılı, yani bu yılın ocak ayına kadar giden soruşturmaların el yazısı kayıtları. Eksik sayfalar ve garip bir adlandırma yöntemi nedeniyle tam sayıyı tahmin etmek zor... Ama en az 20, belki de 30 vaka var. Tabii bunlar üstlenilen vakalar, tamamlanan değil.

Martın ortasındayız... Haftada ortalama iki vaka almışsın.

Nasıl yani? Hepsi bu mu?

Defteri kokla.

Çürümüş yiyeceklerin asidik kokusu selüloza bulaşmış. Artık kokunun temelini o oluşturuyor. Etrafındaysa hafif bir çürümüş et kokusu var, ölüm kokuyor! Üzerine de bolca narenciye esanslı tuvalet temizleyici dökülmüş.

Umumi tuvaletlerdeki pisuvarlara koydukları tarzdan. Fermi-Discrete ya da Axel falan muhtemelen. Bu defter bir noktada umumi tuvalet görmüş.

Kes sesini burun. Yardımına ihtiyacım yok. Kimsenin yardımına ihtiyacım yok!

Burnun ne hata ettiğini anlamıyor.

Teğmen, tuvalet sulu nesneyi burnuna yakınlaştırıp uzaklaştırarak koklamaya çalışmanı izliyor. Güzel, analitik bir koklayış.

Bir süre sonra daha da dayanamıyor. "Affedersiniz, tekrar sormam gerek... Çöpe nasıl girdi?"

"Tarzımı bozuyordu herhâlde."

"Dedektif bey, o..." defteri gösteriyor, "...ne kadar hasar almış olursa olsun resmî evraktır. Muhtemelen devam etmekte olan çok sayıda soruşturmayla ilgili bilgi içeriyordur. Gizli çalışma yapan memurların bir listesini içeriyor bile olabilir. Muhbirlerle ilgili bilgi kesinlikle vardır. Tarzınıza uydurmanızı öneririm. Hepimizin iyiliği için..."

Söylemesi kolay... Bu zavallı tipsiz kopya kâğıdı ve plastik nasıl très disco olsun ki?

Hodri meydan. Bu tipsiz dosyayı beklenmedik derecede göz alıcı hâle getirecek sanatsal unsurlar görürsen kaçırma.

Asıl yapmam gereken şey bunu anlamaya çalışmak. (Vazgeç.)

Bilemiyorum... Ne kadar düz durduğunu gördün mü? Düz mandal, alelade tuvalet kokan kâğıtlar... Biraz daha enerji lazım! Neyse, devam et. Bir şey dememişim varsay.

Bilemiyorum, nedense kötü şeyler olacakmış gibi hissediyorum. İçinde beni kovalayan bir şey varmış gibi.

Neden bahsediyorsun? Kimsenin seni kovaladığı yok... Aç gözünü dostum! Geliştir şu polis defterini!

Peki öyleyse. İyi bir fikir gibi görünüyor. (Kabul et.)

Öyle... Ne kadar düz durduğuna baksana! Düz bir mandal, alelade tuvalet kokan kâğıtlar... Biraz daha enerji lazım. Neşen yerine gelsin.

Of, cidden tehlikeli gibi. Sakın bir daha atma.

"Şimdi, izninizle..." Kendi gıcır gıcır mavi defterini tekrar açıyor. "Ona bakınca, kendiminkinin mükemmel durumda olduğundan emin olmak istedim."

Gereksiz. Zaten harika görünüyor. Seninki öyle mi? Her tarafından dışkı damlayan lanet bir şey...

"Whirling'den biri çöpe atmıştır belki? Nereden bileyim. Ben sıkıcı biriyim."

"Sıkıcı mı? Tehlikeli daha uygun olur. İçindekilerin komple sayımını yapıp RHM'nin organize suçlar veya nicesi gibi düşmanlarının eline geçmediğinden emin olmalısınız. Resmî notlarda bazen muhbirlerin ve hatta gizli ajanların isimleri bile olabiliyor."

"Sanırım artık polis olmak istemiyordum."

"Bunu duyduğuma üzüldüm." Bir anlığına nasıl cevap vereceğini bilmiyor.

Senin için üzülüyor.

"Her neyse, şanslıyız ki buldunuz. Her şeyin orada olduğundan emin olun. Resmî notlar... tehlikelidir. Gizli bilgiler içerirler."

"Ona baktıkça kötü şeyler seziyorum. Belki de Büyük Katliam'ın başlaması için kaybetmem gerekmiştir."

"Katliamın başlaması için kaybetmeniz mi gerekti? Neden bahsediyorsunuz?"

"Kelamım budur."

"İşbu kişi esaslı bir sayım da yapmış mıdır?" Kötü durumdaki notlara işaret ediyor. "Eksik var mı kontrol etmeli, hepsi orada mı emin olmalısınız. Resmî notlar muhbirlerin, hatta gizli görevdeki memurların isimlerini içerebilir. Eğer bazıları RHM düşmanlarının eline geçtiyse gerçekten katliam yaşanabilir."

"Bilmiyorum."

"Ben de bilmiyorum." Kötü durumdaki notlara işaret ediyor. "Eksik var mı kontrol etmeli, her şey orada mı emin olmalısınız. Resmî notlar muhbirlerin, hatta gizli görevdeki memurların isimlerini içerebilir. Eğer bazıları RHM düşmanlarının eline geçtiyse gerçekten katliam yaşanabilir."

"Garip... alametleri varmış gibi karanlık bir hava seziyorum. Belki kaybetmem gerekmiştir?"

"Karanlık havası yüzünden kaybetmeniz mi gerekti? Ne diyorsunuz siz?"

"Benim ya da başka birinin pansiyon odamdaki tuvalete düşürdüğüne emin sayılırım. Aynı tablet gibi kokuyor." (Burnuna dokun.)

"Tamam, peki..." Bir anlık sessizlik oluyor. "Ama neden?"

"Yok, hâlâ konuşmak istemiyorum."

"Tamam, sorun değil." Başka bir yöne dönüp kendi notlarını düzenlemeye başlıyor. Seni de kendi notlarınla baş başa bırakıyor.