Konuşma · KLAASJE (DİSKOCU ORANJE GÜZELİ)

"Belki de yanılıyordur. Unut gitsin. Olağanüstü bir şeyin falan geldiği yok."

"Vuub-vuub-vub-vub." Şarkının sonunda sesi yavaş yavaş azalan bir tubayı taklit ediyor.

"Bir başka fantastik an daha," teğmen, istemeye istemeye durumu kabulleniyor. "Sırada ne var?"

"Ta kuzeybatıdan. Bana öyle söyledi."

"Kıyakmış." Kadın başını sallıyor.

Bir ses var. Sazlıklardan gelen bir ses. Rüzgâr esip, sazlıkların içinden geçince duyuluyor. Körfezde; denizde çürümeye terk edilmiş lastiklerin arasında kalan küçük adalarda.

"Hepimizin unuttuğu bir şey var."

Kadının açık kahverengi gözleri seninkilere sabitleniyor. Daha sonra başını öne indiriyor ve gözleri kâküllerin ardında kayboluyor.

Kadın bu fikrine katılıyor.

Duymazdan gel.

Hareket ediyor... Gözlerinin altındaki şişlikler kıpırtısız duruyor. Bir şey söyle.

"Adamın işini bitiren şey aşk olabilir mi?"

"Gayet tabii, olabilir, evet."

"Ne demek istiyorsun?"

"Ne demek mi istiyorum?" Tek kaşını kaldırıyor. "Hiçbir fikrim yok. Asıl senin ne demek istediğini anlayabilmiş değilim. 'Adamın işini bitiren şey aşk olabilir mi' mi? Bu ne anlama geliyor?"

"Bana öyle söyledi, adamın işini aşk bitirmiş."

"Bu hiç komik değil, memur bey."

Sesi âdeta havayı yarıp geçiyor. Omuzları geriliyor.

İşte. Kadın bir an için Sırtı Dik Eleman'ın kontrolünü elinden kaçırıyor! Görünen o ki kendisini suçlu hissediyor.

"Kendini suçlu hissediyor musun?"

"Tabii ki hissediyorum. Görmüyor musun, akşamdan kalmayım. Kendimi her konuda suçlu hissediyorum."

"Adamın başına gelenler hakkında kendinizi suçlu hissediyor musunuz?"

"Pek çok şeyin yanı sıra, evet. Bir şeyler yapabilirdim. Her zaman yapılabilecek bir şey vardır, öyle değil mi?" Kahve fincanına bakıyor. "Bana başka bir şey sorun."

Ne bu, kadını sorguluyor muyuz? Kadına bunun bir sorgulama olacağını söylememiştin.

"Peki o zaman. Başka soru."

"Tabii, buyurun," diyor hızlıca.

"Göz rengi?"

"Evet, açık mavi. Şey gibiydiler..." Kadın duraksıyor, gözleri yarı kapalı vaziyette devam ediyor: "Küçük mavi galaksiler. O bombok suratta o gözleri görmek çok tuhaftı..."

"Ağzımı bozdum, kusura bakmayın." Sigarasından bir duman alıyor. "Hakkını yemeyeyim, çirkin biri değildi. Ayrıca güzel, yumuşacık bir sesi vardı. O kadar yara izinin içinde çok şaşırtıcı bir şeydi. Onu konuşurken izlemek sıra dışı bir şeydi."

"Çenesinde ve ağzında çatışmalardan kalma bir yara izi var mıydı?"

"Evet. Fena bir şeydi." Kadın, sanki bu kelimeyi söylemekten keyif alıyor gibi... "Sanki suratının yarısı çatlamış da tuhaf bir gülümsemeye sebep olmuş gibi. Bir de o gözleri..."

Belli ki adamı çok çekici buluyor, şu anda bile.

Kendine sakla.

Kadın belli belirsiz titriyor.

"Ah, evet," teğmen birdenbire hatırlayıveriyor. "Eğer hatırlayabiliyorsanız, saçı nasıldı?"

"Açık kahverengi, neredeyse sarışın gibiydi. Rengini koyulaştırmak için briyantin kullanıyordu. Bu da saçlarını yağlı yapıyordu. Okşaması pek keyifli değildi. Yapma şunu dediysem de bir türlü ikna edemedim."

"Kim, forma briyantini ekleyelim demiştim, bunun için bir puan alıyor muyum?"

"Hayır," diyor soğuk bir tonla.

"Tamam."

Bir sigara daha yakmaya çalışıyor. Hava rüzgârlı olmasına rağmen bunu başarıyor.

"Ama bak yazmıştım, şurada..." (Kırmızı renkli otopsi formuna işaret et.)

"Oraya pek çok şey yazmışsınız ama hepsi puan kazandırmıyor."

İşte orada, senin aceleci el yazınla, tam olarak teğmenin işaret ettiği yerde: "SİKİŞGEN.

İşte orada, senin aceleci el yazınla, tam olarak teğmenin işaret ettiği yerde: "POL‑İTLER için SİKİŞ vakti!

"Tamam. Elbette. Buyurun, alın. Kaçırdığımız başka ne var, dedektif?" diye soruyor. Sorguyu tekrar rayına oturtmaya uğraşıyor.

"Sormadığımız neler kalmış bir bakalım."

Genç kadın başını sallıyor.

"İlginç, ben de adamın saçını okşamıştım."

"Yağlıydı, değil mi..." diye soruyor, istifini bozmuyor. Sigarasını ağzından çıkarıyor ve dumanını kısa bir süre ağzında tutuyor. "Artık ortak bir yanımız var."

Otopsi esnasında yapılması gerekenlerin bilincinde. Bu bilgi onu şaşırtmıyor.

"Onu çekici buluyor muydun?"

"Tabii ki. Birlikte olduğum en tuhaf güzelliğe sahip adam oydu. Gerçekten..." Kadın belli belirsiz titriyor.

Ve ekliyor: "Ama artık o ölü. Ne yazık."

"Artık o..." Bakışları avluya doğru kayıyor ama kadın kendini hemen toparlayıp gözlerini camdaki yansımasına dikiyor. "Evet."

"Süper ölü."

"Evet." Bir sigara daha ateşliyor. "Ziyadesiyle ölü."

"Ölü."

"Evet." Bir sigara daha ateşliyor.

Hiçbir şey söyleme.

Bir sigara daha yakmaya çalışıyor. Hava rüzgârlı olmasına rağmen bunu başarıyor.