Konuşma · INSULINDE FAZMİTİ

Bir keş gibi...

...ve sonra toza bakmaya devam ediyor.

"Of, duş almamalıydım, feromon duş alınca gitti!"

(Bağır.) "Hayır!"

Sesin yalnız başına suda yankılanıyor. Yaşlı adam pek tepki vermiyor.

Şehrin 300 metre içinde, iskelede, özel danışman Trant Heidelstam elini kulağının arkasına koyuyor. Destek Memuru Vicquemare başını sallayarak "Duydum," diyor.

"Böyle bağırdığına göre kafayı iyice sıyırmış olmalı. Neyse, en azından hayatta..." Mavi üniformalı Memur Minot somurtuyor. "Jean, belki bir şey olmuştur? Tehlikede olabilir..."

"Kimse bana inanmayacak... Kimse bunun gerçek olduğuna inanmayacak."

Sesini çıkarmıyor, küle bakıyor. Bağırışlarına tepki vermiyor.

Teğmenin bir fotoğraf makinesi vardı. Bir fotoğraf makinesi fotoğrafını çekebilirdi. Şimdi hepsi senin deli olduğunu sanacak.

"O da neydi öyle?"

"Ne neydi?" Eski asker etrafına bakıyor. "Sazlık senin aklınla oynamıştır, faşizan it..."

Kimin bilgisi olacağını biliyorsun... Bir kriptozoolog!

Kriptozoolog mu? Of, bir tane vardı...

Ona anlatmak bir şey değiştirmez...

Görülen o ki haklısın. Şimdi de elini toza uzatıyor, sebepsiz bir şekilde. Parmağını ona buluyor, çocuk gibi şaşkın.

"Kriptozoolog... Barda bir tane vardı. Eminim o bir şey biliyordu..."

"Ben bilmiyorum..." Şimdi de elini toza uzatıyor, sebepsiz bir şekilde. Parmağını ona buluyor, şaşkın bir çocuk gibi...

"Kriptozoologlara yardım etmeliydim. Artık çok geç..."

"'Kripto' ne?" Yaşlı adama bir şeyler çağrıştırıyor.

Muhtemelen kriptofaşist.

Pişmanlığını bastır. Kendini toparla, devam et. Hatalar yapmadığın bir sonraki hayatında ona ulaşacaksın. Şimdi hayattayken bununla ne yapabiliyorsan yap.

Artık var olduğunu biliyorsun... Başka bir zaman ona ulaşabilirsin. Sonsuza kadar saklanamaz...

"Hay sıçayım. Şimdi ne olacak?" (Devam et.)

"Şimdi ne olacak..." Arkandaki yaşlı adam bir anda tekrarlıyor. Elini külden çekiyor... Kirli ve siyah.

Tuhaf, donakalmış bir hâlde. O pek iyi görünmüyor.

Bak! Sazların arasında, fazmitin saklandığı yerde porselen beyazı bir ışıltı görüyorsun. Bir tür yuvanın içinde gibi sanki.

"Nasıl olur ya... Üzerimde feromon vardı..."

"Hay sıçayım! Sıçayım! Beceremedim..." (Öfkeyle oradan ayrıl.)

(Fısılda.) "Bu Insulinde fazmiti."

"Evet." Teğmen arkandan fısıldıyor. Ceketinin fermuarından gelen tanıdık sesi duyuyorsun... Yavaşça açıyor. Titizce...

Omzunun üstünden bakıyorsun. Teğmenin elinde alüminyum bir parça var. Onu açmaya başlıyor, aşırı derecede dikkatli bir şekilde... Fotoğraf makinesi!

Hayır! Flaş yaratığı korkutacak. Onu uyar, HEMEN!

(Ona işaret et.) "O ne?"

"Fotoğraf makinem."

Hayır! Flaşın sesi yaratığı korkutacak. Onu uyar, HEMEN!

(Fısılda.) "Onu korkutmayacağından eminsin, değil mi?"

"Fotoğraf çekmemiz şart... Yoksa kimse bize inanmayacak." Lensini açmaya devam ediyor.

Göz ucunla böceğin uzuvlarının bir anda sıralı şekilde hareket ettiğini görüyorsun. Kulaklarına yüksek frekanslı tıkırdamalar geliyor...

Ben lezzetli değilim. Beni yeme. Korkuyorum.

"Tamam, fotoğrafı çek."

Metale sürten metal sesiyle, teğmen lensi açıyor. Bir ampulü yuvasına sokmaya başlarken cam elinde parıldıyor...

Böceğin ona döndüğünü görüyorsun, alt çene antenleri uzuyor. Hareketleri seri ve anlık.

Teğmende değişiklik var. Gururuna yenik düşüyor.

"Ampul gürültülü bir ses çıkaracak." Sana dönüyor ve fısıldıyor. "Haklısınız. Onu korkutabilir. Daha iyi bir an yakalamalıyım, o bakmazken."

"Bekleyeceğim. Beklemedeyim," diye düşünüyor, makineyi tutan elleri terliyor.

Cılız mekanizma kendini tekrar sana döndürüyor, antenleri yavaşça havayı kontrol ediyor...

"Dur. Önce ona yaklaşayım."

"Fotoğrafını çekmeyen enayilerden olmayacağım..." Fotoğraf makinesiyle oynamayı bıraktı ama indirmiyor.

Gururuna yenik düşüyor.

Böceğin ona döndüğünü görüyorsun, alt çene antenleri uzuyor. Hareketleri seri ve anlık.

"Beni dinle yeter!"

"Şşş... Peki." Teğmen parmaklarını dudağına koyuyor ve başını sallıyor.

(Fısılda.) "Kim takar milletin ne düşündüğünü, Kim."

Birdenbire kendine geliyor. Başıyla onaylayarak "Anlaşıldı. Tabii ki," diyor.

(Fısılda.) "Bende feromon var, ona yaklaşabilirim."

"Feromonun bir işe yarayacağını sanmıyorum." Fısıldaması kuşkulu bir ıslığa dönüyor... ama şimdi durdu.

"Kim..." (Fısılda.) "Flaş çok gürültülü. O hoşuna gitmeyecek."

"Fotoğraf çekmemiz şart... Yoksa kimse bize inanmayacak." Lensini açmaya devam ediyor.

Omzunun üstünden bakıyorsun. Teğmenin elinde alüminyum bir parça var. Onu açmaya başlıyor, aşırı derecede dikkatli bir şekilde...