Konuşma · INSULINDE FAZMİTİ

"Şimdi ne olacak..." Arkandaki yaşlı adam bir anda tekrarlıyor. Elini küle koymuş... Kirli ve siyah.

Tuhaf, donakalmış bir hâlde.

"Şüphelimiz pek iyi görünmüyor. Onu kontrol etmeliyiz."

"Şüphelimiz pek iyi görünmüyor. Onu kontrol etmeliyiz... ve ayrıca..." Sazlara işaret ediyor.

"Görünüşe göre böceğin orada yuva gibi bir şeyi vardı, bakın... Belki biraz kanıt bırakmıştır..."

Sazların arasında, fazmitin saklandığı yerde porselen beyazı bir ışıltı görüyorsun.

"Gitti..." Cuno kuzeye bakıyor. "Şu sazların arasındaydı. Amına koyayım, suda..."

"Suda yürüyebiliyor."

"Bir su örümceği gibi veya... su yürüyücüsü gibi..." Diyecek kelime bulamıyor, heyecandan nefes nefese kalıyor. "Bu polis mevzuları çok fena."

"Şimdi ne olacak?" (Bitir.)

Arkandaki yaşlı adam bir anda "Şimdi ne olacak..." diyor. Elini küle koymuş... Kirli ve siyah.

Tuhaf, donakalmış bir hâlde.

"Evet, dede hiç iyi görünmüyor. Onu kontrol etmeliyiz."

"Şüphelimiz pek iyi görünmüyor. Onu kontrol etmeliyiz... ve ayrıca..." Sazlara işaret ediyor.

"Görünüşe göre fazmitin orada yuva gibi bir şeyi vardı... Bak. Zula gibi bir şey..."

Sazların arasında, işaret ettiği yerde porselen beyazı bir ışıltı görüyorsun.

"Bu sudaki ne?"

"Hassiktir..." Gözlerini kısıyor. "O seramik mi? Başka şeyler de var... Sazlık yuvası gibi. Yakından bakmalıyız... Vay amına koyayım..."

Unut gitsin. O şey suda yürüdü!

Evet, bunu yapabilecek kadar hafif. Sonuca odaklan, bir tür yuva için malzeme gibi duruyor. İçine bakmalısın.

Bu ne?

Bir tür yuva için malzeme gibi görünüyor. İçine bakmalısın.

Sadece sen kaldın, RHM'nin bir dedektifi, ağzın açık şekilde duruyorsun.

Sadece sen kaldın, RHM'nin bir dedektifi, ağzın açık şekilde duruyorsun.

Sen geri çekilirken fazmit de sazlara doğru geri adım atıyor. İçinden bir his ona bir daha yaklaşıp uzaklaşırsan onun kaçacağını söylüyor.

Eklem bacaklı, antenleriyle seni takip ediyor. Sen geri çekilirken sonu gelen kasetin tıkırtıları ve hışırtıları gittikçe uzaklaşıyor...

Sen geri çekilirken bir şey böceği telaşlandırıyor. O da bir adım geri çıkıyor... İçinden bir his ona bir daha yaklaşıp uzaklaşırsan onun kaçacağını söylüyor.

Elini yavaşça kaldır.

Anlaşılan böcek seni gözlemlemek için cırıltısını kesiyor. Sazdan tacının altında pırıldayan nokta kadar gözleri hareketleri algılıyor. Şu an dünya durmuş vaziyette.

Bir anda ortam sessizleşiyor.

Hayır. Dur. Korkmalısın.

Elini indir.

Omurgasız tekrar canlanıyor, cırlıyor. Kafasının iki tarafındaki karmaşık gözler ardışık şekilde hareket ediyor, seni takip ediyor.

Diğer elini de kaldır.

Sen elini kaldırırken, omurgasız canlanıyor, uzuvları birbirlerinden ayrı şekilde hareket ediyor. Sanki her birinin kendi aklı varmış gibi. Üstünde birleşen beyazımsı, porselenden saplar.

Sana dua ediyor.

Ellerini indir.

Kafasının iki yanında, çiğ damlalarına benzeyen karmaşık gözleri seni takip ediyor.

(Fısılda.) "İşte böyle. Dua et."

Böcek, farkında olmadan cırlamaya devam ediyor. Hareket ederken püsküllü ve hâlâ bitki gibi görünen yapılar, eklemlerinde hışırdıyor.

Belki tanrısını yemeye hazırlanıyordur?

"Bana dua etme. Ben hiçbir şeyim."

Sazlık yaratığı cırlamasını kesmiyor... İçinden çıktığı sazları ayırmış şekilde senin üstünde duruyor. Püskül benzeri yapılar hâlâ eklemlerinde hışırdıyor.

Çamurlu suda sazların etrafında hareket ederken... arka bacaklarının bazen suyun üstünde durduğunu fark ediyorsun. O kadar hafif...

Ve... altında, suda bir parıldama mı var? Naylon gibi. Bir şey biriktiriyor olabilir mi?

Şimdi değil...

Tabii zamanı değil. Böcek, içinden çıktığı sazları ayırmış bir şekilde senin üstünde duruyor.

"Cuno... Orada bir şey var."

"Bir yuva mı?" Sesi endişeli çıkıyor. "Şimdi oraya ulaşamayız, korkutma onu. Belki sonra..."

"Kim... Orada bir şey var."

"Bir yuva mı?" Sesi endişeli çıkıyor. "Şimdi bir şey yapmayın. Sonra, gittiğinde belki..."

(Arkana bak.) "Beni kokluyor..."

"Feromon, belki de gerçektir..." Teğmenin ağzı açık kalıyor.

Tam şu an her şeye inanabilir.

"Çok fena olay. Senden hoşlanıyor..." Çocuğun ağzı açık kalıyor.

Yaratık, senin sinirlerini şimdilik affetmiş gibi görünüyor. İşte orada duruyor, cambaz ayaklığı gibi bacakları olan ince bir hayalet. Antenleri kafasından sarkıyor, kıvrılmış saç telleri gibi.

Dikkatlice yaklaş.

Nefesini tutarak fazmite doğru yavaşça iki adım atıyorsun. Yaratık bir dizi düşük frekanslı tıkırdama sesleri çıkarıyor, kırlangıç sesleri gibi kafanda yankılanıyor...

Kahkaha gibi. Bir tür mutluluk.

Kaşından bir damla ter düşüp göğsünü ıslatıyor... Üzerindeki kimyasalların kokusu çok yoğun.