Konuşma · COUPRIS KINEEMA

"Motorlu bir araç, dedektif. Eminim bu kavrama aşinasınızdır. Bunlar neredeyse bir asırdır var."

"Sen Martinaise'e vardığında beni bu uyandırmış olmalı. O şeytani ses."

"Evet, affedersiniz... Coupris Kineema'nın motorunun sesi... biraz belirgindir."

Bunu oldukça kötü gizlenmiş bir gururla söylüyor.

"Çalıştırıp bir yere gidebilir miyim?"

"Hayır, ne yazık ki." Duruşunu dikleştiriyor. "Elimizde bir cinayet vakası var, hatırladınız mı?"

"Bu Coupris Kineema, benim otomobilim. İsterseniz alet çantasını ve telsizi kullanabilirsiniz." Kabine doğru başını sallıyor.

Şüpheli taşıma parmaklığına bak.

Otomobilin arkasındaki kafes biraz rahatsız görünüyor. Dört parlak jant kapağı koltuğa dayanıp istiflenmiş. Gümüş kenarları karanlıkta parıldıyor.

"Bu dördüne yakın zamanda el koydum. Martinaise Kanalı'nın oradaki ikinci el dükkânında bunları satabiliriz."

"Nasıl yani 'el koydun'?"

"Birkaç hafta önce genç bir adamı trafiğin hızından daha yavaş gittiği için durdurdum. Meğer bir Koalisyon memurunun oğluymuş, hem de yüksek mevkilerden."

(Kim'e bak.) "Bu yolsuzluk değil mi?"

"Bilmem, öyle mi?" Teğmen katı bir suratla sana dönüp bakıyor. "Onları delil olarak sunacaktım ama hüküm giydirmek için gerekli değillerdi. Sonra da geri istemedi."

(Jant kapaklarına bak.) "Anladım, ben de olsam bunlara el koyardım. Büyüleyiciler."

"Öyleler." Teğmen jant kapaklarına bakarak iç geçiriyor. "Onları delil olarak sunacaktım ama hüküm giydirmek için gerekli değillerdi. Sonra da geri istemedi."

"Sen de jant kapaklarını mı aldın?"

"Hıhı," başıyla onaylıyor. "Hem kapakları aldım hem de madde etkisinde araç kullanmaktan tutukladım."

"Teşekkürler. Yardımın için minnettarım." (Jant kapaklarını al.)

Sen jant kapaklarını alırken teğmen başıyla onaylıyor.

İçeride bir kumanda kolu takımı, kancaya asılı bir telsiz, bir alet çekmecesi ve yakıt ön ısıtıcısı sayacının hafif parıltısını görüyorsun.

"Üzgünüm, bunları alamam. Doğru olmaz." (Jant kapaklarını alma.)

"Tamam, şimdi almayın, sonra bu muhabbeti tekrar yapmamız gerektiğini fark ettiğimizde geri gelir alırsınız."

Olası görünüyor.

"Tamam da ne ki bunlar?"

"Bunlar jant kapağı, tekerlere takılan saçma sapan şeyler. Tekerler durduğunda..." Elleriyle dönme hareketi yapıyor. "Kapaklar dönmeye devam ediyor. Gerçek bir işlevleri yok, sadece gösteriş amaçlı."

Pek de karşı çıkmayacağı bir gösteriş.

Açıkçası bu kulağa harika bir fizik gösterisi gibi geliyor.

"Bir ikinci el dükkânından bahsetmiştin."

"Evet, Ivır Zıvırcı Roy, kanalın yakınında; oraya gitmiştik. Yanılmıyorsam geç saatte açık olmalı."

Ivır Zıvırcı Roy'un dükkânında satılabilecek eşyalar, ENVANTER bölümünde EŞYALAR sekmesinde yer alır. Bu eşyaları Roy'la konuşurken satabilirsin.

"Evet, buranın 100 metre güneyinde bir tane var, Ivır Zıvır falan gibi bir adı vardı. Yanılmıyorsam geç saatte açık olmalı."

"Ee... Bunları senin araca takmak mı istiyordun?" (Kineema'ya işaret et.)

"Hayır, hayır. Bu saçma olurdu. Yalnızca..." Duraksıyor. "Onları neden sakladım bilmiyorum. Önemi yok. Onları bu otomobile takamam zaten. Jant kapaklı bir polis... çok abartı olurdu."

"Evet. Abartı derecede havalı."

Karanlıkta zor görünecek şekilde hafifçe gülümsüyor.

"Doğrusu da satmamız olurdu."

"Ödenmemiş pansiyon faturanızı bir ahlaki nimete dönüştürmeyin, dedektif. Yemezler."

Kınandık. Ekleyecek bir şeyim yok.

Sessiz kal.

Jant kapakları o kadar parlaklar ki teğmenin gözlüklerinden yansıyorlar. O da sessiz kalıyor.

"Benim yüzümden bunları satmak zorunda olduğun için üzgünüm."

"Dediğim gibi, zaten bir işe yaramıyorlar. Bunların bende olduğunu daha önce hatırlamalıydım..."

Yine de teşekkürler.

Başınla onayla.

"Evet. Fazla abartı."

"Kesinlikle."

Telsizi al.

Farlar nasıl açılıyor?

Ön ısıtıcıyı açıp bekliyor, anahtarlarını çıkarıyor ve "Tamam. Hazır. Ben çeviriyorum, siz de ÇALIŞTIR tuşuna basıyorsunuz; ön ısıtıcının yanında," diyor.

Heyecanını gizliyor; teğmen kıymetli otomobilini göstermekten oldukça memnun.

MOTORU ÇALIŞTIR tuşuna bas.

Arabanın göstergeleri turuncu bir parıltıyla aydınlanıyor. Dakika başı devir ibresi sıçrıyor ve Coupris Kineema'nın motoru tiz bir hırıltıyla çalışıyor.

Uykusundan uyanan bir leopar gibi. Hem esniyor hem kükrüyor.

O ses. Şimdiden sürmeye başlamış gibi rüzgârın saçını okşadığını hissediyorsun, ama nereye?

Evet, nereye?

Pejmürde tahta evlerle çevrili dar bir sokağa, 8/81 otoyolu yukarıdan bir yılan gibi çörekleniyor. Çocuklar viyadüğün altında oynuyor. Sen geçerken bakışlar sana dönüyor...

İleride ne var?

Köpekler Vadisi, önündeyse tanıdık bir kubbe, renksiz bir uğur böceği gibi. Binanın önünde senin otomobilin için atanmış bir park alanı var.

Burası 41. Polis Karakolu; senin için ev kavramına en yakın yer. Oldukça uzak...