Konuşma · EVRART CLAIRE

"Evet, dediğim gibi. Takip etmeye çalış, tamam mı? Devam edelim."

İsminizi Nüfus İdaresi'nden, diğer her şeyi de burada, Martinaise'deki davranışlarınızdan öğrenmiş.

"Ama bir süreliğine iyi kandırdım, değil mi Harry?" Çok başarılı bir numara yapmış gibi gülüyor. "Şimdi, senin için ne yapabilirim?"

Evrart'ın kocaman elleri klasörün üzerini kapatıyor ama yüzündeki ifade "Hakkında her şeyi biliyorum Harry," diyor.

"Hakkımda her şeyi biliyor."

"Eminim o kadar kötü değildir." Teğmen fısıldıyor. "En kötü ihtimalle eski bir RHM klasörüdür ki ondan bile aşırı şüpheliyim."

"Harry..." Kibarca konuşuyor. "Sadece dostluğumuz açısından mühim şeyler biliyorum. O şeyleri bana sormaktan çekinmemeni umuyorum."

"Gizleyecek bir şeyim yok."

"Ah, Harry..." Klasöre göz atıyor, âdeta içerideki gizemlerden gözünü alamıyor gibi. "Oo, vay... bu cidden iyi bak."

"Eminim o kadar kötü değildir." Teğmen fısıldıyor. "En kötü ihtimalle eski bir RHM klasörüdür ki ondan bile aşırı şüpheliyim."

"Ee, ne dersin Harry?" Koltuğunda kaykılıyor. "Yardıma ihtiyacın var diye tahmin ediyorum."

"Biraz başka şeylerden konuşalım."

"Tabii, Harry, tabii! Kişisel ayrıntılar ve hafıza kaybı üzerinde oyalanmayalım. Benden bir isteğin mi var?"

"Şunu bir anlayalım... Benim tam ismim ne?"

"İsmin Harry..." Klasöre bakıyor. "Harry Du Bois."

Kendini Du Bois gibi hissediyorsun ama Harry gibi hissetmiyorsun. Tuhaf.

Bunların hiçbiri gibi hissetmiyorsun. Sen isminin ne olduğunu biliyorsun. Sofistike bir ismin var. Kont ismi gibi. Ya da güzel bir adamın ismi.

"Kendimi Du Bois gibi hissediyorum ama Harry gibi değil. Daha uzun bir şey sanki."

"Tabii, evet. Harold, Harman, Haroldemus falan. Ama kayıtlarda yazmıyor. Kayıtlara göre Harry Du Bois." Klasöre vuruyor. "Gerçek bir erkek ismi."

Teğmen yüzünü kapatıyor ve sesli bir iç çekiyor.

"Bay Kitsuragi senin hafıza kaybınla birazcık bile empati kuramıyor galiba Harry." Teğmene çatınıyor. "Fakat ben elimden gelen yardımı yapmayı isterim."

"İsmim o değil, benim ismim Raphaël Costeau."

"Peki, Harry." Seni geçiştiriyor. "Harry Raphaël Du Bois De Costeau bile olabilirsin ya da neyi seçersen o olabilirsin."

"Pek beğenmedim."

"Aptallık etme, Harry." Kocaman gülümsüyor. "Harry Du Bois. Gerçek bir erkek ismi. Tam bir sendikalı."

"Tamam, beğendim. İş yapar."

"Ben de seninle iş yaparım, Harry!" İşaret parmağını kaldırıyor. "Şimdi, senin için başka ne yapabilirim?"

"Benim ismim Akşamcı Kovboy."

"Müthiş! Siz RHM memurları lakapları seversiniz. Harry 'Akşamcı Kovboy' Du Bois. Anladım. Ama bana ve nüfus idaresine göre sen daima küçük Harry olacaksın."

"Dur, ben Harry Du Bois sensin sanmıştım."

"Hayır. Cidden değilim. Sensin, Harry."

Bunların hiçbiri gibi hissetmiyorsun. Sen isminin ne olduğunu biliyorsun. Sofistike bir ismin var. Kont ismi gibi. Ya da güzel bir adamın ismi.

"Klasörü nereden aldın?"

"Ah, bunu mu?" Klasörü kapatıyor. "Kurumunuzdaki arkadaşlarım verdi, Harry."

Bunun tercümesi: "Hah hah, sizde çok yolsuzluk dönüyor."

"Bunu çok şüpheli görüyorum. Bir bakabilir miyim?"

"Ne yazık ki bu sadece sendikalıların görmesi için, Bay Kitsuragi. Eminim anlarsın." Tekrar sana dönüyor. "Lütfen devam et, Harry."

"Nerede yaşadığımı biliyor musun?"

"Tabii ki, Harry." Başıyla onaylıyor. "Senin karakolun 41 numara ve Jamrock'ta yaşıyorsun. Jamrock çocuğusun. Evinden çok uzaktasın ama ziyanı yok."

Daha fazla bilgisi varmış gibi görünmüyor.

"Bay Kitsuragi, müsaade eder misin?" Gözlerini seninkilerden ayırmıyor. "Harry ile kayıp kimliği üzerine konuşuyoruz."

"İlla soruların vardır Harry. Hadi ama..." Davetkar bir el hareketi yapıyor. "Çekinme. Hadi sor."

"Hafızam yerinde. Merak etme."

"Bunu duymak çok güzel, Harry. Demek ki haber kaynaklarım yanılmış." Tekrar kahverengi klasöre vuruyor.

"Fakat hafıza sorunları yaşasan bu kocaman leziz klasör boşlukları doldurmana yardımcı olabilir." Sana göz kırpıyor.

Ağzından bal nehirleri damlıyor.

Haber ona ulaşmış bile. Olsun, ziyanı yok.

"Tabii, formaliteleri aradan kaldıralım. Sen bana Evrart de, ben de sana Harry diyeyim!"

Ceset sana böyle demişti. Harry.

"Bu benim adım mı?"

"İnanmıyorum, doğruymuş demek! İnanasım gelmemişti ama sen cidden hafızasını yitirmiş fantastik bir bilim kurgu polisisin, değil mi? Büyülenmiş bir ifadeyle omuz silkiyor. "İhtimali nedir ki bunun?"

"Bence bunun ihtimali..." Sana bakıyor. "Çok düşük."

Kafa karışıklığını gizlemek iyi fikir olabilir... Yani, önce onun olayını bir anlamalı.

"Doğru. Hafızam biraz bulanık."

"Emin ol ki utanacak hiçbir şey yok, Harry. Sen dostumuzsun ve güzel haberlerim var..." Önündeki klasöre vuruyor.

"Sana dair kocaman, kalın bir klasörüm var, Harry. Eminim soracak bir sürü sorun vardır. Belki sana yardımcı olabilirim?"

Ona güvenme. Du Bois kendi ismi bile olabilir. Bunu doğrulaman gerek.

"Eminim benim ilgilenebileceğimi düşündüğün bazı endişelerin vardı." Durup masasındaki kahverengi klasöre bakıyor. "Muhtemelen haklıydın da. Yardımcı olabilirim."

Sadece kahverengi bir klasör. Üzerinde ne yazıldığını göremiyorsun.

"Hafızam yerinde. Seni test ediyorum."