Konuşma · TITUS HARDIE

"Ruby'nin nereye gittiğine dair hiç ipucu var mı?"

"Çok uzakta değil. Bu kadarını biliyoruz. Kamyonunu almadı, yani yayan."

"Sana kolay gelsin, birader... Buraları avucunun içi gibi bilir. Onu asla bulamazsın."

"Evet, Al." Sert bir bakış atıyor. "Biz de bulamayız."

"O artık bir..." Adam birasına bakıyor. "Hardie adayı değil sanırım."

"Değil, Glen."

"Ruby'nin ULAN frekanslarıyla ne yaptığını biliyor musun?"

"Ney ney? Hiçbir fikrim yok." Etrafa bakıyor. "Beyler?"

"Şey demişti... şey yapıyormuş..." Sesi çok alçak. "Pus yayıcı."

"Ne?"

"Telsiz ekipmanları hakkında konuşuyorduk. ULAN frekanslarıyla ve pus şeyiyle uğraştığını söylemişti. Daha fazla bilgim yok."

Bu adam bahsettiği şeyleri güç bela anlıyor.

"İşte duydun. Pus şeyi." Titus konuyu noktalıyor.

Elbet öğreneceğini hissediyorsun. Çok yakında.

"Kıyının neresinden aramaya başlamam gerektiğini söyleyebilir misin?"

"Tabii. Orada bazı döküntü yerler var. Briket evler mahallesi. O civarlardaki balıkçılar sendikalaşmayı reddettiği için bakmadığımız tek yer orası."

"Duyduğuma göre keşlerin bazen gecelediği bir kulübe varmış. İşe koyulma zamanı."

"Oradan başlayacağız." Teğmen hızlıca not alıyor. "Bir soru daha: Ruby'nin görünüşü nasıl?"

"Erkeksi. Saçları kızıla boyalı. Kamyoncu gibi görünür."

"Oradan başlayacağım. Bir soru daha: Ruby'nin görünüşü nasıl?"

"Neden korkuyordu?"

"Söyledim ya, senden."

"Benim şahsımdan mı?"

"Evet, senden. Favorili, disko giysili polisten."

Yüreğinde de koca bir boşluk olan. Önce bunu söyle.

"Özür dilerim. Of, neden her şey gölgemden bile köşe bucak kaçıyor?!"

"Öyle bir etkin var gibi. Özellikle de kadınlar üzerinde." Sana bakıyor.

Doğru. Senden kaçmaya çalışan ikinci kadın bu.

"Yani, buraya girdiğini gördüğüm an kızın paranoyak olduğunu ya da kendi mallarıyla kafayı bulduğunu düşünmüştüm ama..." Seni süzüyor. "Artık o kadar da emin değilim."

"Muhtemelen beni şarkıcılık günlerimden tanıyordur."

"Evet, cidden komik. O gülmüyordu ama." Sana bakıyor.

"Komik kravatı da unutma."

"Onu unutmak ne mümkün." Kravatına selam veriyor.

Sen ve ben, ay ışığında milyarlarca yıldızın altında dans edeceğiz.

"Korkmasına şaşmamalı. Ben buraya İnsanlık Deneyi'nin nihayete erişini bildirmeye geldim."

"Tabii. İnsanlık deneyi. Gerçekten komik." Gülmeden sana bakıyor.

"Benden neden korkabileceğine dair hiçbir fikrim yok. Sadece kafasında sıradan düşünceler olan normal bir polisim."

"Tabii, normal," diyor, gülümsemeden.

"Yüreğinde de koca bir boşluk olan."

"Tabii. Biri seni çok fena sikip atmış gibi emdin o silahı."

"Tabii." Göğsüne bakıyor. "Cıvırın teki seni sikip attığı için aşırı manyakça bir şey yapmaya hazır gibi duruyorsun."

"Benden mi? RHM'den mi yani?"

"Hayır, senden. Favorili, disko giysili polisten."

"Ne zaman gitti?"

"Cuma, öğleden sonra. Senin geldiğin gün. RHM'nin buralarda olduğu haberini aldım, sonra Ruby beni görmeye geldi. Gideceğini söyledi. İşte o zaman ufak bir... sohbetimiz oldu."

"Pek bir şey söylemedin ama işe yarayacaktır." (Git!)

"İşe yaramak zorunda." Elini uzatıyor.

Elini sık.

Elini kavrayışı sıkı ve rahatlatıcı. Cilalanmamış bir granit parçasını tutmak gibi.

Sadece granit değil. Tam bir RHM çavuşu kumaşı var.

"Senin polis olman lazım, Titus."

"Şu kalın kafana ne zaman girecek?" Dalga geçiyor. "Ben zaten polisim, sadece senin polisliğinden emin değildim."

Hâlâ da emin değil. "İnsanlar iyi polislerden, Ruby'nin senden korktuğu gibi korkmaz," diye düşünüyor ve sonra adamlarına dönüyor.

"Şu kalın kafana ne zaman girecek?" Dalga geçiyor. "Ben zaten polisim, sadece senin polisliğinden emin değildim."

Sadece aklından geçir.

Yo, o zaten çavuş. Böyle hissediyorsun. O senin ne olduğundan emin değildi.

Biliyorsun, normalde böyle şeyler yapmam, sadece bir şeyler ölçüp biçerim ama...

(Bitir.)

"Balistik laboratuvarı olsa iyi olur demiştin. Bizimkini kullan, bu yaptıklarınızı gerçek bir polis gücüne dönüştür."

"RHM gibi mi?" Elini bırakıyor. "Siz gerçek polis gücüsünüz ama Wild Pines'ın. Buralardaki herkes bunun farkında. O yüzden götünüzü kollamayı ihmal etmeyin."