Konuşma · KRİPTOZOOLOĞUN EŞİ LENA

Tek bir damla erkek gözyaşı dökerken, vakur duruşunu koruyorsun.

"Bunu istemek benim için hiç kolay değil ama sıfırı tükettim. Paranız varsa çok makbule geçebilir."

"Canım, üzerimde yalnızca birkaç sent var. Fakat... Rehinciye satman için bunu sana verebilirim, idare eder." Ceketinin sol cebinden bir hatıra rozeti söküp avucunun içine bırakıyor.

"Harikulade." Teğmen, alaycı konuşuyor. "Rozeti oldu."

Rozet yuvarlak ve hafif lekeli. Üç yelkenli ve arka planda suyun üzerinde yükselen güneş kabartması var. Alttaki çentilmiş yeşil şeritte "Saint‑Batiste 31 Yılı Yaz Yelkenli Yarışları" yazıyor.

Saint‑Batiste Yelkenli Yarışları, şehre aidiyet ruhunu kutlamak (ve bir de para kaldırmak) amacıyla iki yılda bir düzenlenecekti fakat 31 ve 33 yılları olmak üzere iki kerecik düzenlenebildi. 31 yılının yarışları, hoş hatıralar bırakmıştı: Orada olanlar sana güneşte kavrulan tribünlerden, pembe şampanyadan ve beyaz şortlu, bronz bacaklı yağız delikanlılardan bahsedecektir.

Öte yandan, 33 yılının yarışları, doping tartışmalarının ve soğuk yağmurlu havanın gölgesinde geçti. İki yerel şampiyonun unvanını kaybetmesinin ardından, belediye yarışları tekrar düzenlememe kararı aldı.

Bu rozeti satıp paraya kavuşabilirsin.

"Rehinci nedir?"

"Çok basit. Rehinciye değerli bir eşyanı teslim edersin, o da karşılığında sana para verir. Şayet satılmazsa ileride biraz daha pahalıya geri alabilirsin ama zaten bunu yapmazsın..."

"Rozeti nerede satabilirim?"

"Meydanı geç ve kıyı yolunu takip et. Suyun kenarında, eski taş cepheli bir baraka olacak. İkinci el dükkânı orası. Eşimin eski bir dostu oraya sık sık gider. Sahibinin çok yardımcı olduğunu söylüyor."

"Evet, oraya gittik." Teğmen başı ile onaylıyor.

Ivır Zıvırcı Roy'un dükkânında satılabilecek eşyalar, ENVANTER bölümünde EŞYALAR sekmesinde yer alır. Bu eşyaları Roy'la konuşurken satabilirsin.

Oraya gitmiştin, hatırladın mı? Kanalın yanındaki ufak baraka.

"Para bulur bulmaz sizin için geri alacağıma söz veriyorum." (Sonuçlandır.)

"Ah, öyle antika aile yadigârı falan değil ama... Geri almak cidden güzel olurdu."

"Bunun bana yardımı olur, Lena. Teşekkürler." (Sonuçlandır.)

"Rica ederim, canım." Sana bakarak gülümsüyor.

Göz pınarlarından bir iki damla yaş akıtmaya çalış. Duygusal agresyonun dibine vur.

"Sıçayım böyle işe. Bittim ben."

"Dedektif." Sadece senin duyabileceğin şekilde eğiliyor fakat ses tonu ikna edici. "Lütfen kendinize gelin."

"Canım, üzgünüm ama benim sana sunabileceğimden daha fazla yardıma ihtiyacın var gibi." Gergin ve hatta biraz korkmuş görünüyor.

"Tabii. Size sormamalıydım. Ne APTALIM."

"Of, sokaklarda ölüp gideceğim, değil mi?"

"Maaş çeki nedir? Ben maaş çeki falan görmedim..."

"Şaka ediyor olmalısınız." Duruyor, düşünüyor. "Gerçi maaşımız bazen şaka gibi geliyor hani."

"Arkanda güçlü bir sendika olmadığında, geçinmeye yetecek bir maaş alma hakkını aramak kolay olmuyor... Belki de sendika lideri Evrart ile konuşmalısın?"

Zaten konuştun. Evrart'ın parası sonsuza dek idare edecek değil. Daha fazlası gerek. Her yeni gün, yeni bir harcama!

Zaten konuştun. Gururundan çeki almadın.

İyi fikir. Belki çok erken ayrıldın; daha uzun süre otursaydın sana bir şey verebilirdi?

İlginç fikir. Bu Evrart nüfuzlu birine benziyor. Belki allem edip kallem edip birkaç bozukluk kaparsın?

"Tekrar merhaba, canım. Meslektaşınla buluşmuşsunuz nihayet." Teğmene bakıyor.

Teğmen nazikçe başıyla onaylıyor.

"Canım da kim?"

"Aa, sensin, memur bey!"

"Hmm... belki de öyleyimdir?"

"Senin canım diyebileceğin biri var mı peki?" Muzipçe gülümsüyor.

"Eskiden vardı..." (İki kez göz kırp.) "Ama sonra onu kaybettim..."

Göz kırpmak nereden çıktı yahu?

Nörolojik gibiydi... Merkezî sinir sistemi haşat olmuş.

"Kes şu göz kırpmayı." (Arızayı düzeltmek için başının yanına vur.)

"Hâlâ yasını tutuyorsun, anlıyorum. Ben burnumu sokmayayım." Nazikçe gülümsüyor, anlaşılması güç göz kırpışa aldırmıyor.

"Bağışla lütfen! Kafam çok dağınık. Kendimi tanıtmayı tamamen unuttum." Alnını tokatlıyor.

"İsmim Lena. Eşim Morell'le birlikte, dostumuz Gary'nin yakındaki evinde kalıyoruz. Onlar yokken ben de buraya çay içmeye geliyorum." Gülümseyerek yukarı doğru bakarken, gözlüğünün kenarı üzerinden gözleri parıldıyor.

Lena, uyumsuzlar çetesine girebilecek tuhaflıkta. Hemen ayarla onu!

Bir şey yapma. Nörolojik hasar muhtemelen kalıcı.

Nörolojik gibiydi... Merkezî sinir sistemi haşat olmuş.

"Bağışla lütfen!" diyor alnını tokatlayarak. "Kafam çok dağınık. Kendimi tanıtmayı tamamen unuttum."

"Hayır. Bu sefer çiftleşme danslarıyla işim bitti."

"En güzel kısmı çiftleşme dansı değil ki, canım." Gözleri nazik bir şefkatle parlıyor. "Bana düşmez biliyorum ama birinin seninle ilgilenmesine ihtiyacın var gibi."

"Sanırım hepimiz zaman zaman buna ihtiyaç duyuyoruz. Morell olmasa ne yaparım bilmem..."

"Bilmiyorum." (Göz kırp.) "Belki öyle biri vardır?"

"Seni hınzır!" Sana sırıtıyor. "Senin için fazla yaşlıyım, üstelik fazla evliyim."

Kur yapman onu zerre rahatsız etmedi. Başka bir yerde ve zamanda olsaydınız ilgini muhtemelen hoş karşılardı.

"Şu an bundan bahsetmek istemiyorum pek."

"Fazla samimi davrandıysam kusura bakma! Biliyorum, daha yeni tanıştık."

"Ben canımlık falan değilim. Hâlime baksanıza."

"Yakışıklı adamsın, memur bey. Bıyığın, sert çene hatların... Bir de çenendeki şapşal gamzen."

"Bu şapşal gamze bana acıdan başka bir şey getirmedi."