Konuşma · KRİPTOZOOLOĞUN EŞİ LENA

"Tekrar merhaba, canım." Gri gözleri, gözlüğünün kenarı üzerinden parıldıyor.

"Şu rozetiniz hakkında..."

"Umarım o zımbırtıyı satabilmişsindir!" İçtenlikle sana gülümsüyor.

"Satmamaya karar verdim. Geri almalısınız." (Rozeti ver.)

"Ayy, sağ ol canım. İtiraf etmeliyim ki bunu tekrar gördüğüme sevindim."

Olayların seyrinden teğmen bile memnun olmuşa benziyor.

"Başka ne vardı, canım?"

"Size tekrar teşekkür etmek istedim."

"Ne demek, canım! Keşke daha fazlasını yapabilseydim."

"3,20'ye sattım. Sizin hakkınız." (Parayı ver.)

"Ah, çok düşüncelisin. Paraya ihtiyacın olmadığına emin misin? Peki o zaman. Sağ ol."

Rozeti geri almayı tercih ederdi ama sana kendini kötü hissettirmek istemiyor.

"Geri aldım. Sizin için anlamını biliyorum. Sizde kalmalı." (Rozeti ver.)

"Ayy, sağ ol canım. İtiraf etmeliyim ki bunu tekrar gördüğüme sevindim. Çok onurlu bir hareket, memur bey."

"Tekerlekli sandalyedesiniz."

"Evet canım, parapleji."

Parapleji, insanın vücudunun alt yarısını kullanma becerisinin sınırlı olması veya hiç olmaması durumudur. Omurilik zedelenmeleri sonucu görülür. Çok yüksekten düşmek veya patlayan el bombasına maruz kalmak gibi.

"Özür dilerim, tekerlekli sandalyeden bahsetmekle kabalık ettim. Devam edelim." (Devam et.)

"Hiç sorun değil. İnsanların sorular sormasına alışkınım. Akıllarından geçirdiklerini biliyorum zaten."

Sesinde acıdan eser yok. Durumunun yarattığı merak hissini çoktan kabullenmiş.

"Parapleji nedir?"

"Yani bacaklarımı kullanamıyorum. Yıllar önce bir kaza geçirdim, görev sırasında sakatlanma dedikleri cinsten."

"Ragbi mi oynuyordunuz?"

"Yo hayır, hiç değil. Gerçi..." Gözleri muzipçe parıldıyor. "Okulda oğlanların maçlarını izlemeye giderdim. Ah o bronz baldırlar..."

Kendi cüretkârlığına şaşırıyor, yüzü kızarıyor.

"Ne oldu peki?"

"Postayla sipariş alan, hızla büyüyen bir ayakkabı firmasında eğitim ve geliştirme müdürüydüm."

"İnsan öyle bir iş güvenli olur sanıyor. Fakat birçok yere gitmem gerekiyordu. Bir keresinde de hatalı kurulmuş bir iskelenin altındaydım."

"Ucuz kurtuldum. Bu neredeyse 20 yıl önceydi. Yüklü bir tazminat da aldım. Bugünlerde öyle bir ödemeyi ancak rüyamızda görürüz." Ellerini, sandalyesinin krom tekerleklerinde gezdiriyor.

"İp cambazı falan mıydınız?"

"Öyle abartılı bir şey değil, canım. Gerçi hangi genç kız kalabalıkların üzerinde süzülmeyi hayal etmez ki?"

"Dağcı falan mıydınız?"

"Öyle havalı bir şey değil, canım. Gerçi gençliğimde sembolik bir zirveye Revachol bayrağını dikmeyi hayal ederdim."

"Ben de parapleji olur muyum?"

"Olmazsın umarım ama hepimiz için yaptığın iş cidden çok tehlikeli." Sana doğru bakarken gözleri hayranlıkla parlıyor.

Armanla duruşun, kadını güvende hissettiriyor.

"Belki o kadar da kötü olmaz; sandalyemde takılır, pinball oynarım..."

"Aslında bu makine bozuk." Pinball makinesinin kirli camına vuruyor.

(Sertçe başınla onayla.) "Birilerinin yapması lazım."

"Ama senin değil. Sen gönüllüsün. Sağ ol, canım."

Demek ki geçmişte bir zaman gönüllü olmuşsun. Kavga dövüş ve kurşun yağmuru için mi? Tam senlik...

"Bu meslekte olmalı mıyım bilemiyorum."

"Fiziksel ve zihinsel kuvvetinin zirvesinde bir adamsın. Başka bir uğraş bulabileceğinden adım gibi eminim!"

"Hmm, el bombası mı? Bir savaşta mı çarpıştınız?"

"Hayır, canım. Ben o kadar yaşlı değilim. Gerçi ben de görev sırasında sakatlandım."

"Ben bir savaşa katılmışım gibi geliyor..."

"Aman! Ne oldu?"

"Galiba kaybettim."

"Kaza konusunda ben de böyle hissediyorum..." Önce aşağı, sonra tekrar sana bakıyor. "Postayla sipariş alan, hızla büyüyen bir ayakkabı firmasında eğitim ve geliştirme müdürüydüm."

"Galiba kazandım."

"Açıkladığınız için teşekkür ederim. Devam edelim." (Devam et.)

"Sorun değil." Başını eğiyor, gözlüğünün ardından sana gülümsüyor.

"Fark ettiniz mi bilmem ama nerede olduğumu veya ne yaptığımı bilmiyorum. Herhangi bir şey bilmiyorum."

"Evet, memur bey, biraz şaşkın gibisin... sersemlemiş bir tilki gibi. Ama durum o kadar da kötü değildir eminim?" Gözleri, endişeyle hareketlerini takip ediyor.

Ne dersen de, seni yargılamayacak.

"Öyle çok içtim ki resmen her şeyi unuttum."

"Eyvah..." İdrak etmesi biraz zaman alıyor. "Nerede olduğumuzu biliyorsun, değil mi?"

"'Whirling‑in‑Rags' kafeteryasında? Anahtarımda yazıyordu."

"Doğru, peki Whirling‑in‑Rags kafeteryası nerede bulunuyor?"

"Şehir kıyısı diye bir yerde."