Siyaset

(Kendini işaret et.) "Ben bir merkezciyim."

"Anlıyorum. Komünistler doğuştan ödlektir. Nitelikten ziyade nicelik."

"Nasıl göründüğünü biliyorum. Ama RHM'yi bir Mazovist devrimci birliğine çevirmek için gizli planlarım var."

"Onurluymuşsun."

İşte bu beklediğim Alaca Karanlık. Otel odasında uyandığımdan beri.

Nefesini tutarak fazmite doğru yavaşça iki adım atıyorsun. Yaratık bir dizi düşük frekanslı tıkırdama sesleri çıkarıyor, kırlangıç sesleri gibi kafanda yankılanıyor...

Ufukta. Pus ateşi. İkimizin de hissettiği bu hayatın sonu geliyor.

"Hayır, beklesene! Listemi tekrar görmem gerek. Affedersin. Listem nerede? Dur!"

"Hadi Revachol'u gökteki kutsal güneşin suretine dönüştürmeyi deneyelim ama sadece ikinci kez. Üçüncüsünde onu zevk düşkünü eş‑cinsellere bırakıp gidelim!"

Kapıya aban ve "Kahrolsun sistem!" diye bağır.

Kapıya abanıyorsun ve kapı çerçevesinde ufak bir çatlak oluştuğunu görüyorsun. Kırmak için sağlam bir darbe daha gerekecek ama başarılı oldun...

Hay babanın kemiğine! Kapının içinden geçmek hangi geri zekâlının fikriydi? Bunun canını yakacağını düşünemedin mi?!

"Aynen öyle. Çünkü pisliğinizi masumlara zorla dinleten, geleneksel değerlerin bir düşmanı olduğunuzu düşünüyorum."

"Öyleler." Teğmen jant kapaklarına bakarak iç geçiriyor. "Onları delil olarak sunacaktım ama hüküm giydirmek için gerekli değillerdi. Sonra da geri istemedi."

"Tabii ya! Zorunlu radyo. Kapatamıyorsun. Reklamlardan çılgınlar gibi para kazanırsın!"

"Evet, onu diyorum. Belki de bu vatandaşlık görevinin bir parçasıydı, yalnızca bunu hükûmet için deniyordun."

"Evet. Mesela insanlara eşitlik getirmenin yeni bir yolu, herkesin aynı istasyonu dinlemesidir. Komünizm için harika bir araç."

Revachol'da başka bir yerde, teğmen de şu anda radyosunu açtı. Tek başınayken kendini gülümsemekten alıkoymaya çalışmıyor bile.