Rozmowa · Titus Hardie

Titus nie jest już tak spięty, jak przy waszym pierwszym spotkaniu. Fakt, że cała ta afera z Klaasje dobiegła już końca, to dla niego duża ulga.

„O boże, była smutna? Tak mi przykro, że ją zasmuciłem”.

„Teraz nic już nie da się z tym zrobić” – kiwa wolno głową. „Mam tylko nadzieję, że uda jej się rozegrać system”.

„Zadzieraj ze Słonecznym Chłopakiem, to się poparzysz”. (Wskaż na siebie).

„Szlag by cię, Słoneczny Chłopaku...” – odpowiada cicho. „Teraz nic już nie da się z tym zrobić. Mam tylko nadzieję, że uda jej się rozegrać system i wyjść na wolność”.

„Jedna trzecia ludzkości zostanie zgładzona, a ty się zamartwiasz jakąś jedną owieczką?!”

„Co?” – pyta. Nic z tego nie rozumie.

„Nadciąga koniec czasów. Kiedy spadnie krwawy deszcz, będzie bezpieczniejsza zamknięta w zagrodzie”.

„Nie mam czasu na tę szajbniętą gadkę” – odpowiada i bierze do ręki nową puszkę piwa. „Mam tylko nadzieję, że uda jej się rozegrać system i wyjść na wolność”.

„Nie wiem, co to znaczy. Po prostu pojawiło mi się w głowie. Przejdźmy dalej”.

„Ciągle żarty się ciebie trzymają...” – wzrusza ramionami. „Nieważne. Mam tylko nadzieję, że uda jej się rozegrać system i wyjść na wolność”.

„Tutaj!” – woła, pstrykając palcami.