Rozmowa · Cindy CZACHA

(Odwróć się do Cindy). „No dobrze. Pomożesz mi znaleźć tych komunistów?”

„O tym właśnie musimy pogadamy. Nie wiem, z kogo mam kręcić te kiełbachy!”

„Jakie to smutne. Świnka nie wie bardzo wielu rzeczy, prawda?”

„Zgadza się. Ukręcę soczyste kiełbachy z całego 41. komisariatu”.

Przez krótką chwilę dłoń porucznika zawisa nad notatnikiem, w którym właśnie coś zapisywał.

„Nieźle. Naprawdę radykalna z ciebie świnka”.

Ten zapach dobiegający z jej wiadra... To nie farba, a ciężki olej napędowy.

Zabarwiony na czerwono ciężki olej napędowy wykorzystywany jest tylko w pojazdach rządowych. A w każdym razie taki jest zamysł.

Z muru nie unosi się zapach świeżej farby. Używa ciężkiego oleju napędowego.

„Uuu... Świnki nauczyły się korzystać ze schodów. Nie sądziłam, że to możliwe, gdy się ma takie raciczki. A tu proszę!”

„No, to masz kłopoty, młoda damo!”

„Tak, wujku Maynardzie. Ogromne kłopoty” – stwierdza, zakładając ręce na piersi. „Zaraz wyciągniesz swój wykrywacz metali oraz kolekcję kapsli i szrapneli”.

„My, policjanci, nie lubimy zamkniętych drzwi i niedostępnych miejsc. Ani ludzi mających przewagę wysokości”.

„Taa, masz mnie. Dynamika naszych relacji uległa całkowitej zmianie” – stwierdza, zakładając ręce na piersi.

„Szkoda mi na to czasu”. [Odejdź].

„Zgadza się. Ewoluowaliśmy”.

„Taa, widać. Fajne mutacje” – stwierdza, zakładając ręce na piersi.

„Ulice ponownie spłyną czerwienią. Nadejdzie wielka fala sunąca w Rue d'Esperance. Tak będzie” – zapewnia dziewczyna, wpatrując się w łódź żaglową przycumowaną do pomostu.

„Ulice nie spłyną czerwienią ani niczym innym. Kim pani jest?”

„Jestem pieprzona Cindy CZACHA – co jeszcze podać? Datę urodzenia? Grupę krwi? Kiedy ostatnio testowałam się na wirusowe zapalenie wątroby typu C?”

To jest ta Cindy, która zdaniem panów Obszczyla i Chuja ma pancerne rękawice. Teraz tylko dobrze to rozegraj...

Coś o czaszkach, rękawicach... O co chodziło? Może później cię olśni.

„Chcę tylko poznać twoje imię, mała damo. Nie musisz być taka drażliwa”.

„A ja chciałam być uprzejma. Wam, świniom, nie da się dogodzić” – mimo bezczelnego tonu odkłada pędzel na bok.

Czuje sfrustrowanie swoją pracą i cieszy się z okazji do walki z władzą na inne sposoby.

Pędzel. Artystka? Czerwona plama to... miejski ekspresjonizm?

„Nie mów do mnie takim tonem. Prawo to ja”.

„Odwal się, świnio. Sztuka stoi ponad prawem” – mimo bezczelnego tonu odkłada pędzel na bok.

„Zacznijmy od twojej grupy krwi, potem już pójdzie”.

„Pójdzie w jakim kierunku? Nękania nieletnich?”

„Posłuchaj swojego partnera, świnio. Trzymaj swoje obleśne racice z dala od małych panienek” – mimo bezczelnego tonu odkłada pędzel na bok.

„No proszę! Nie jest tylko świnią, ale też psem. Nie mam dla ciebie żadnej kości, piesku” – mimo bezczelnego tonu odkłada pędzel na bok.

„Żółtaczka. Tak, kiedy miałaś ostatnie badanie?”

„Miałam całą serię testów zaledwie tydzień temu. Jestem właściwie zbieraniną interesujących stworów. Trochę jak weteran wojenny” – mimo bezczelnego tonu odkłada pędzel na bok.

„Odpowiedz tylko na kilka pytań, dobra?”

„Pytaj, świnio. Odpowiedzi nie obiecuję” – mimo bezczelnego tonu odkłada pędzel na bok.

[Odejdź].

„Wydajesz się całkiem czadowa. Ktoś ty?”

„Jak masz na imię, panienko? Zdaje się, że dopuszczasz się nielegalnych czynów”.

„Witam ponownie, panowie policjanci. Przyszliście podziwiać mój mural?”

„Ulice ponownie spłyną czerwienią. Nadejdzie wielka fala sunąca w Rue d'Esperance. Tak będzie” – zapewnia dziewczyna, wpatrując się w łódź żaglową przycumowaną do pomostu.

„Ładna kamizelka, panie władzo. Chodzimy na zajęcia plastyczne?”