Rozmowa · Cindy CZACHA

„Witam ponownie, panowie policjanci. Przyszliście podziwiać mój mural?”

„Dobra, o morderstwie nie chcesz rozmawiać. Ale może powiesz mi coś o zaginionym pancerzu ofiary?”

„Co mnie obchodzą jakieś pieprzone cynowe skorupki?”

„Zaraz – nie chcesz wiedzieć, skąd wiedziałem, żeby spytać właśnie ciebie?”

„Nieszczególnie” – przebiega wzrokiem wzdłuż horyzontu. „Wolę nie przeciągać tej pogawędki. Chcę wrócić do malowania świata na czerwono”.

„No dobrze, w takim razie powiedz mi, co wiesz”.

„Chyba mnie nie dosłyszałeś. Co mnie to obchodzi?”

„A czy pancerz nie jest... sztuką? Dla... yyy... ciała?”

„Ech, no dobra, smutna świnko. Powiem ci jedno: widziałam dziewczynkę we wsi rybackiej biegającą z wojskowymi rękawicami. Wyglądała uroczo jak diabli”.

Czy tą dziewczynką mogła być Mała Lily? Dobre miejsce na rozpoczęcie poszukiwań.

„Znam dziewczynkę ze wsi. Małą Lily”.

„To mogła być ona. Mały dzieciak z ogromnymi białymi, pancernymi łapami. Zobaczysz jednego takiego, to jakbyś widział wszystkie”.

Nie było we wsi innych małych dziewczynek.

„Jeśli jeszcze nie byłeś w tej wsi, to znajdziesz tę dziurę na wybrzeżu niedaleko głównego placu” – wyjaśnia, wskazując niedbale ręką gdzieś na zachód. „Miłej zabawy”.

„I jest tam dziewczynka nosząca te rękawice?”

„O nie, nie. Cindy CZACHA wyczerpała już swój dzienny limit donoszenia. Właściwie nie wiem nawet, dlaczego w ogóle ci o tym powiedziałam...”

„Mam słabość do zwierząt. To znowu ta słabość do zwierząt. Cholera” – spogląda na ciebie odrobinę smutnym spojrzeniem.

„Albo słabość do oficerów policji, panienko” – zapisuje coś w swoim notatniku. „W każdym razie, dziękujemy”.

„Rozumiem”.

„Świnko, nie mam pojęcia, dlaczego ci to w ogóle powiedziałam...” – spogląda na ciebie odrobinę smutnym spojrzeniem. „Wyglądasz jak kudłaty pies zbyt długo sterczący na deszczu. Mam słabość do zwierząt”.

„Ech, no dobra, świnko. Powiem ci jedno: widziałam dziewczynkę we wsi rybackiej biegającą z wojskowymi rękawicami. Wyglądała uroczo jak diabli”.

„No, Cindy, pomóż mi trochę”.

„Ten pancerz może się przydać, kiedy ulice znów spłyną czerwienią”.

„Obszczyl i Chuj mi powiedzieli”.

„Fajnie. Mam w nosie te niedoszłe CZACHY – i mam w nosie ten twój pancerz”.

Te niedoszłe CZACHY są jej drogie. Pancerz już mniej.

Nie chce okazywać zaskoczenia niczym, co powiesz.

„Do zobaczenia, Cindy”. [Odejdź].

„Miej się na baczności, parzystokopytny. Jesteś obserwowany”.

„Czy to ciężki olej napędowy?”

„Barwiony na czerwono ciężki olej napędowy przeznaczony wyłącznie do użytku w pojazdach rządowych, mówiąc precyzyjnie” – stwierdza, przyglądając się zawartości wiadra Cindy.

„A co, myślałeś, że maluję akwarelami? Sama spuściłam ten olej z gliniarskich baków – w Jamrock”.

Naprawdę to zrobiła. I jest z tego dumna.

„Lepiej mi go oddaj”.

„Bo co? Zestrzelisz mnie stąd i wyszarpiesz to wiadro z moich martwych rąk?”

„Te opary są bardzo niezdrowe, wiesz?”

„Pomyśl o tym, gdy następnym razem będziesz się woził tym swoim uroczym świnkowozem”.

„Sprytny z tego komentarz kulturowy”.

„Niczego jeszcze nie widziałeś, prosiaczku”.

„A co, myślałeś, że maluję akwarelami? Spuściłam ten syf z baków rządowych pojazdów”.

Zrobiła to sama. Wypompowała, znaczy. I jest z tego dumna.

„To na pewno nielegalne”.

„Zacytuj mi przepis zabraniający malowania murali olejem napędowym, a obiecuję, że zaprzestanę tej działalności”.

„Całkiem sprytny z tego komentarz kulturowy”.

„Niczego jeszcze nie widziałeś, prosiaczku”.

„Opary są bardzo niezdrowe”.

„Pomyśl o tym, gdy następnym razem będziesz się woził tym swoim uroczym świnkowozem”.

Spróbuj wyjaśnić swoje artystyczne zamiary.

Nie masz umiejętności niezbędnych do wykonania czegoś takiego, ale – ooo w mordę! – sam pomysł rozwali jej mózg!

„Stworzę niezwykle szczegółowy szkielet prehistorycznego ptaka, który wyginął sto milionów lat temu”.

Mruży oczy...

„Potem go pomaluję na czerwono ciężkim olejem napędowym. A potem go, kurwa, podpalę”.

Porusza ustami. „Podpalisz?” – szepcze do siebie.

„Jak feniksa, rozumiesz? Co ty na to?”

Garbi się i rzuca ci ponure spojrzenie. „Powiedziałabym, żebyś spadał. Nie masz wymaganych zdolności technicznych”.

„Ale myślałem, że spodoba ci się mój pomysł!”

„Podoba mi się twój pomysł. Sama powinnam na to wpaść. Nie potrzebuję takiej konkurencji w mojej okolicy”.

Cholera, to było za mocne.

„To nie fair!”

„Takie jest krwawe prawo krwawych ulic, przegrywie”.