Dramaturgia
- rozmów
- 161
- Miejsca
- 11
Opis
ŚWIETNA DLA: TAJNIAKÓW. AKTORÓW SCENICZNYCH. PSYCHOPATÓW.
Dramaturgia nakazuje ci traktować świat jak scenę, na której występujesz. Pozwala ci kłamać, wymyślać skomplikowane i wspaniałe opowieści, wcielać się w genialne postaci i dokonywać cudów scenicznych w figlarnym amalgamacie kłamstwa i podstępu! Pozwala ci ona również przejrzeć marnych aktorów i ich fałszywe zagrywki. Jeśli skłamią, będziesz o tym wiedział. Natychmiast.
Na wysokich poziomach dramaturgia może uczynić z ciebie nieznośnego, zmanierowanego aktorzynę skłonnego do histerii i paranoi – wiedzieć bowiem, że świat to scena, znaczy wiedzieć, że prawda jest marnością. Niska dramaturgia uniemożliwi ci jednak kłamstwo i jego wyczuwanie. A gliniarz, który tego nie umie, szybko trafi kilka metrów pod ziemię.
Gdzie
11Zadania
117- Znajdź ulicznego chuligana
- Zastąp utraconą bulę
- Zawrzyj pokój z Cunem
- Przesłuchaj kierownika baru
- Obejrzyj ciało ofiary
- Zgłoś zaginięcie odznaki
- Znajdź pieniądze i zapłać Garte'owi za pokój
- Zapłać za szkody
- Porozmawiaj z Garte'em w imieniu Sylvie
- Porozmawiaj z Joyce o szarocie bez Kima w pobliżu
- Znajdź swoją odznakę
- Kto zostawił ubrania w śmietniku?
- Ustylizuj swoje dokumenty
- Przeczytaj swój notatnik i nazwij sprawę
- Informacje Joyce o linczu
- Tatuaże ofiary
- Wyślij ciało ofiary do koronera
- Kto zawiadomił MOR o przestępstwie?
Dialogi
161- „Musimy już tylko zabrać go z tej wyspy” – na jego twarzy pojawia się uśmieszek…
- „Trzy tygodnie temu, gdy bogata wiedźma przypłynęła na swojej galerze. Jej straż honorowa…
- Co cię uderza u tego wyniszczonego mężczyzny, to nie bóle żołądka, kaszel czy…
- „Co?!” – oczy starego mężczyzny wypełnia nagłe, nieoczekiwane przerażenie. „Ale…
- „Zrobił wszystko, co w jego mocy” – przerywa mu porucznik. „Razem zrobiliśmy wszystko, co…
- „To potrwa tylko chwilę, funkcjonariuszu...”
- Oto znów jesteśmy, moja zmarnowana ptaszyno. Fale nadciągają, porywają cię... ale ty nie…
- „No dobrze...” – rzuca ci sceptyczne spojrzenia. „Zrobiłem, co mogłem, żeby pana…
- „Cuno jest teraz świnią” – stwierdza i dłubie w zębach brudnym paznokciem.
- Tu nie chodzi o Cuno, a o Cunoesse.
- „Żebyś wiedział, świnio. Cuno wypełnia tym gównem całe wanny. Cuno to gruba ryba”.
- „Znalazłem kogoś, kto widział powieszenie. Świadka”.
- Zdobądź autorytet w ich oczach.
- „I na pewno wystrzałowo się razem bawiliście” – wymierza kilka zadziornych markowanych…
- Kobieta zawiązuje na polerze skomplikowany węzeł żeglarski.
- Świetnie. Pierwszy krok wykonany. Teraz niech porucznik nacieszy wzrok owocem drzewa…
- Drzwi do pokoju porucznika są zamknięte.