Empatia
- rozmów
- 230
- Miejsca
- 13
Opis
ŚWIETNA DLA: SĘDZIÓW CHARAKTERU. REPORTERÓW. PRZESŁUCHUJĄCYCH.
Empatia wdziera się w cudze dusze i zmusza cię do odczuwania tego, co się w nich kryje. Pozwala ci dostrzegać u innych rzeczy, które łatwo przeoczyć: może ukryty smutek, z którego dałoby się wyciągnąć więcej? Dziwną radość kogoś, kto powinien być nieszczęśliwy? A może ukrytą nienawiść, która może kiedyś ci bardzo zaszkodzić?
Na wysokich poziomach empatia sprawia, że bardzo mocno wczuwasz się w życie innych. Będziesz płakać przez ich smutki, wyżywać się na ścianach przez ich złość i tym samym jeszcze bardziej tracić psychiczną stabilność. Niska empatia zmieni cię jednak w odrażającą bestię niepotrafiącą rozmawiać z kimkolwiek tak, by go nie urazić.
Gdzie
13Zadania
131- Porozmawiaj z chłopakami Hardiego o handlu narkotykami
- Przekonaj Acele do rozmowy o jej znajomych
- Hardie i Świniarka
- Spytaj Evrarta o Acele i fabrykę narkotyków
- Kup spodnie FALN od Cuna
- Wyciągnij całą historię z Titusa
- Spraw, aby dezerter przyznał się do winy
- Zabierz wypchanego ptaka do Garte'a
- Ofiaruj Dolores Dei figurki
- Znajdź narzędzie zbrodni
- Zgłoś na komisariat znalezienie ciała
- Ciało na promenadzie
- Powrót
- Spytaj ogrodniczkę o prace ogrodowe w marcu
- Przesłuchaj samozwańczych mścicieli
- Odpocznij w wieży przeciwlotniczej
- Spytaj Kima o seolicką bazę danych
- Zgubiony hostel?
Dialogi
230- Na półce stoi rząd kubków. Na każdym z nich widnieje ludzka postać: ciemnoskóra kobieta…
- „Nie zapłaciłem jeszcze kierownikowi baru za szkody”.
- „Myślałem, że postanowiliśmy zostawić to koronerowi” – porucznik kręci głową. „Nie róbmy…
- „Tak. Wymagało to perswazji, ale mam nazwisko najemnika i kilka szczegółów…
- Nagle twoje ciało ogarnia paraliż. Agresywny biały szum wypełnia twoją czaszkę –…
- Gruby, oprawiony w brązową skórę dziennik jest pełen szczerych notatek i wykresów.
- „Dobrze, zróbmy... krok wstecz”. (Zakończ).
- „I jeśli teraz podłączysz to do tego...”
- „Ten wózek to jebana torpeda!” – wykrzykuje młody mężczyzna.
- „Witam ponownie. Czym mogę służyć przyjacielowi?” – choć nie widzisz jego twarzy, nie…
- Stoi nad tobą matka humanizmu – drogocenne, skomplikowane woskowe malowidło na…
- „Nie wydaje mi się, żeby było się tu nad czym pochylać”. [Odejdź].
- „Acele”.
- „To tylko przesłuchanie, tak? Przesłuchujesz mnie – tym się zajmują gliniarze”.
- „Och, to... Nie uwierzysz mi. Dlatego nie ma sensu, żeby o tym opowiadała”.
- „O, czyli już ją pan spotkał? To dobrze, dobrze”.
- Nic ci się nie rzuca w oczy. Nic niezwykłego.
- Cisza w tej części kościoła jest niemal namacalna. Wszelka poruszająca się materia i…