Empatia
- rozmów
- 230
- Miejsca
- 13
Opis
ŚWIETNA DLA: SĘDZIÓW CHARAKTERU. REPORTERÓW. PRZESŁUCHUJĄCYCH.
Empatia wdziera się w cudze dusze i zmusza cię do odczuwania tego, co się w nich kryje. Pozwala ci dostrzegać u innych rzeczy, które łatwo przeoczyć: może ukryty smutek, z którego dałoby się wyciągnąć więcej? Dziwną radość kogoś, kto powinien być nieszczęśliwy? A może ukrytą nienawiść, która może kiedyś ci bardzo zaszkodzić?
Na wysokich poziomach empatia sprawia, że bardzo mocno wczuwasz się w życie innych. Będziesz płakać przez ich smutki, wyżywać się na ścianach przez ich złość i tym samym jeszcze bardziej tracić psychiczną stabilność. Niska empatia zmieni cię jednak w odrażającą bestię niepotrafiącą rozmawiać z kimkolwiek tak, by go nie urazić.
Gdzie
13Zadania
131- Znajdź męża z klasy robotniczej
- Tajemnica korka
- Skontaktuj się z lazaretem swojego komisariatu
- Zbadaj Zgubioną Strefę Handlową
- Wieczorna odprawa z Kimem
- Sprawa zaginionych insektów
- Znajdź ulicznego chuligana
- Spotkaj się z Lilienne na Krańcu
- Zastąp utraconą bulę
- Zawrzyj pokój z Cunem
- Przesłuchaj kierownika baru
- Obejrzyj ciało ofiary
- Zgłoś zaginięcie odznaki
- Znajdź pieniądze i zapłać Garte'owi za pokój
- Zapłać za szkody
- Porozmawiaj z Garte'em w imieniu Sylvie
- Porozmawiaj z Joyce o szarocie bez Kima w pobliżu
- Znajdź swoją odznakę
Dialogi
230- „Szukam wszelkich informacji, jakie może pan udostępnić na temat osoby imieniem Billie…
- „Jeśli chodzi o zawiadomienie o zgonie...” – mówi porucznik, gdy tylko opuszczasz swój…
- „Musimy już tylko zabrać go z tej wyspy” – na jego twarzy pojawia się uśmieszek…
- „Trzy tygodnie temu, gdy bogata wiedźma przypłynęła na swojej galerze. Jej straż honorowa…
- Co cię uderza u tego wyniszczonego mężczyzny, to nie bóle żołądka, kaszel czy…
- „Co?!” – oczy starego mężczyzny wypełnia nagłe, nieoczekiwane przerażenie. „Ale…
- „Zrobił wszystko, co w jego mocy” – przerywa mu porucznik. „Razem zrobiliśmy wszystko, co…
- „To potrwa tylko chwilę, funkcjonariuszu...”
- „A coś nie tak z moim stylem?”
- Oto znów jesteśmy, moja zmarnowana ptaszyno. Fale nadciągają, porywają cię... ale ty nie…
- Myśli, dziecinko. Milion małych światełek w mroku. Jesteś niczym dokładne narzędzie…
- Na zewnątrz jest zimniej, niż się spodziewałeś. Widzisz porucznika stojącego w białym…
- Nie ma najmniejszego sensu stosować tu jakiejś manipulacji. Jesteś towarzyską bestią. Po…
- „No dobrze...” – rzuca ci sceptyczne spojrzenia. „Zrobiłem, co mogłem, żeby pana…
- „Cuno jest teraz świnią” – stwierdza i dłubie w zębach brudnym paznokciem.
- Tu nie chodzi o Cuno, a o Cunoesse.
- „Nie. Cuno ma wyjebane na robale”.
- „Żebyś wiedział, świnio. Cuno wypełnia tym gównem całe wanny. Cuno to gruba ryba”.