Moralista

„W przyrodzie istnieje równowaga, panie Gary. Człowiekowi nie jest pisane bawić się w boga”.

„To ideologia. Ma szlachetne cele, ale wykorzystywano ją też jako pretekst do straszliwego rozlewu krwi”.

„Na pewno wszystko będzie dobrze. Ten apartamentowiec potrzebuje powolnej zmiany. Tak powolnej, że aż niedostrzegalnej”.

Dzięki, dobrze wiedzieć. Nie mam na ten temat opinii.

„Czyli że jego idee przynoszą kłopoty?”

„To Kras Mazow! Z nim to były same kłopoty”.

„Takie, które będzie inspirować do służby publicznej przywódców przyszłości”.

„Wspaniale, że tak ci się poukładało, ale nie uważasz, że powinieneś podzielić się tym bogactwem z resztą społeczeństwa?”

„Dziwne. Istnienie bogaczy nie rozbudza we mnie żadnych emocji...”

„Ale... walczyłem ze złymi, podłymi ideologiami. Jestem bohaterem”.

(Pomachaj w stronę nieba). „Dzień dobry, miła międzynarodowa społeczności. Dziękuję, że nad nami czuwasz”.

Hmmm. Ta historia wydaje się problematyczna, ale to rzeczywiście ważne, żeby nauczyć dzieci podstawowych koncepcji ekonomicznych.

„Mądrze. Ja też wolę się w nic nie pakować”.

Jesteś teraz nieco bardziej moralistyczny, kolego. Odrobinę normalniejszy. Nawet jeśli nie chciałeś taki być.

„Jestem po dziesięćkroć bardziej radykalny niż pan. Jestem radykalnym centrystą. Trzymam to szaleństwo na ulicach w ryzach”.

„Ma pan rację. Ja też jestem zrównoważonym, moralnym człowiekiem, na którego Miarogłowy nie ma wpływu”.

Naprawdę mają takie parcie, żeby jak najszybciej skończyć swoją pracę? Brzmi to niebezpiecznie...

Ktoś poważnie zaniedbał swoje obowiązki podczas naprawiania tych szkód.