Moralista

„Jest trochę tak, jakbym przy każdej rozmowie z ludźmi wybierał odpowiedź D – »żadne z powyższych«. Czy to właśnie moralizm?”

(Również pokręć głową). „Historia jest bardzo skomplikowana i rzadko prosta”.

„Nie boję się. Nie rozumiem tylko, czemu kobiece narządy rozrodcze muszą być kojarzone ze słabością”.

„Policjant kraju, który jeszcze nie powstał”.

„Tak, transport ultrabogaczy powinien być ściślej regulowany. Nie wyglądało to, jakby był bezpieczny”.

Musiałem zagłosować (a może nawet i lobbować) za usunięciem tego malowidła, bo ani trochę nie wierzę w tę bzdurę.

„Wolę nie wyrabiać sobie zdania na takie tematy”.

Wyjdzie, jakbym jej zazdrościł. A nie zazdroszczę.

„Samozwańczą bandę? Autorytet MOR-u pochodzi od Koalicji. A ich?”

„Proszę używać niejasnej retoryki skupionej wokół obsesji jej własną istotą. Ja tak robię”.

„To, że wciąż trwamy, jest dowodem na wiarę, jaką żywimy w siebie nawzajem”.

„Dobrze. Może to niemożliwe. To, co się stało, musiało się stać. Zawsze tak będzie”.

„Odrobiną higieny, skromną opieką społeczną i może jakimś niewielkim programem badawczym”.

„Nie tylko teoretycznie – praktycznie również. Podoba mi się to, co o nich słyszałem”.

„Jeśli polega to na wybieraniu zawsze tej opcji, która nie zmusza do zaangażowania się w cokolwiek, to jasne, że nim jestem. Nie jestem też”.

„Świat potrzebuje finansowej strefy buforowej. Nie trzeba się tak emocjonować”.

„Wpakowała się pani w naprawdę niezłe gówno”.

„To nie ma z tym tutaj nic wspólnego”.