Polityka

„Najlepiej jest nie być komunistą. Przyjmowanie radykalnych poglądów znacząco utrudnia zrozumienie innych ludzi”.

„Burżuazyjna miłość burżuazyjnej bogini-królowej do świata pogrążającego się w burżuazji. Ot, płuca właśnie”.

„Ale czemu nie jesteś komunistą? Komunizm jest prawdą”.

„To jacyś obcokrajowcy? Założę się, że tak”.

„Przykro mi, że prawo pozostaje w niezgodzie z twoją wizją”.

„Nie mam czasu na dobre samopoczucie. Jestem bardzo zajętym funkcjonariuszem policji”.

„Następnym razem radzę się pilnować”.

„Towarzysz Nilsen, ojciec LRS”. (Unieś pięść).

„Przepraszam”.

„Złowrogimi bóstwami”.

Zmuś się do słuchania.

„Boże, strasznie mi przykro”.

„Supergwiazdami”.

Porucznik milczy, ale masz wrażenie, że otworzył szerzej oczy – jakby nie spodziewał się, że kiedykolwiek usłyszy z twoich ust tak przekonującą myśl.

„Ludźmi wykonującymi swoją pracę, jak wszyscy inni”.

„Dzięki bogu uniknęliśmy przynajmniej tego fiaska...”

Czy nie lepiej dla wszystkich byłoby, gdyby praca i kapitał osiągnęły jakiś rozsądny kompromis?

Cholerni komuniści. Trzeba było wytłuc wszystkich, kiedy była okazja.