Polityka

„Disco demolka!” (Wciśnij przycisk).

„Oto początek końca. Prowadzę kawalerię o lwich łbach”. (Wciśnij przycisk).

Porucznik kiwa do ciebie nieznacznie głową, a potem zapisuje coś w swoim niebieskim notatniku.

„Bardzo mi przykro. Nic lepszego nie znalazłem”.

„Podzielmy się symbolicznie, my – prawdziwi revacholczycy, tym posiłkiem. Za Revachol!” (Daj połowę kanapki Renému i zjedz drugą).

„René powinien wynajmować się do takich usług, zainwestować zyski, znaleźć jeszcze kilka osób, rozszerzyć działalność i powtórzyć całość. Praca za pensję to ślepa uliczka”.

„Imponujące. To dzięki ludziom takim jak René Revachol był niegdyś wielki”.

„Wydaje mi się, że przywódca powinien przede wszystkim dbać o swój lud, a nie o siebie”.

„René jest tylko jednym człowiekiem. Potrzebny nam program – coś, co pozwoli starszym osobom wrócić na rynek pracy, zapewni motywację”.

„Taka zależność od innych rodzi tylko większą słabość. Działaj albo giń – półśrodki nie istnieją”.

„Potężni przywódcy – tacy, którzy nie boją się zrobić tego, co konieczne. Oto, czego potrzebuje to państwo”.

„Nie robi to na mnie wrażenia. Tyle bohaterskich czynów i co mu z tego przyszło? Nie, żeby wygrać, trzeba grać. Zadbać przede wszystkim o siebie”.

„Evrart rozumie, co i jak. Grube ryby dbające o drobne płotki, ogólna współpraca – coś wspaniałego!”

Myśl o królu i minionym stuleciu jest całkiem fascynująca.

„Przepraszam. Pogrążyłem się w rozmyślaniach, a potem stało się, co się stało”.

„Wybacz mi” (Rozbij szybę z przykrością).

Krzyknij „jebać policję!” i dopiero wtedy rozbij szybę.

Krzyknij „witaj w Revacholu, szybo!”, po czym ją rozbij.