Polityka

„Dziękuję, towarzyszko. Własność to jak kradzież”.

„Nie zasłużyłem na ten prezent. Powinnaś była zmusić mnie, żebym bardziej pomataczył”.

„Prywatyzacja nie jest bezprawna. Jest czadowa i zabawna. Może po prostu nie pamiętacie zbytnio historii?”

„Nie wiem, skąd ta informacja, ale jest błędna. MOR ma ścisłe zasady i jest silny. Czyli odwrotnie niż wy, socjaliści”.

„Nieźle. Dobry początek. Przejdźmy o krok dalej – zbrojne powstanie. Jakie plany ma Związek?”

„Nie powinnaś była mi tak pomagać. Jestem twoim wrogiem. Natura to walka”.

„Załatwmy to podręcznikowo, dobrze?”

„Czemu?! Niosę wieści o nadchodzącym końcu”.

„Chcesz razem ze mną doprowadzić do powstania i obalić cały ten jebany system?”

„Boże... Nie wiem czemu, staram się, jak tylko mogę...”

„Jestem mocno wadliwą osobą, ale przynoszę światu radość”.

„Tak” – kiwa głową. „Supergwiazdorski glina. Oczywiście. Znowu to”.

„Udaje mi się! Moja ciężka praca wreszcie popłaca! Staję się sławny!”

„Wiedziałem. Wiedziałem, że jestem kimś znanym. Supergwiazdą”.

„Jak rewolucjonista?”

„Tylko nie ten profetyczny bełkot...” – odpowiada i odwraca wzrok.

„Wiedziałem, Kim! Wiedziałem, że jestem supergwiazdą”.

Porucznik milczy.