Polityka

„To bardzo ambitne. Wspaniałe jest to, co robisz tu dla ludu pracującego”.

„Zdaje się, że masz to opracowane. Możesz liczyć na mój głos”.

„Tak, wszyscy ich nienawidzą. Może poza ultraliberałami. Takimi jak na przykład ja”.

„Narkotyki to dla mnie za wiele. Zamierzam to zgłosić”.

„Co to ma niby znaczyć? Jestem bardziej po lewej niż ty”.

„Masz rację, że mi nie ufasz. Dbam o siebie. Jestem cwaniakiem. Mataczę. Organizuję sobie forsę”.

„Och, ależ ja niczego ci nie proponuję, trzymam sobie tylko banknot” – chowa go do kieszeni. „Ale jestem skłonny podzielić się wiedzą. Coś jeszcze?”

„Och, ależ ja niczego ci nie proponuję, trzymam sobie tylko banknot” – chowa go do kieszeni. „Ale jestem skłonny podzielić się wiedzą. Coś jeszcze?”

„Nie stoję po lewej stronie. Jestem revacholskim patriotą”.

„Nie zasługuję na te informacje. Nie zapracowałem na nie...”

„To znów jakiś pełen zepsucia spisek, co? Nie jestem ani po lewej, ani po prawej. Robię to, co dyktuje mi serce”.

„Wszedłem do środka. Miał na ścianie chwalebną flagę Niepodległego Revacholu”.

„Świetnie” – odpowiada, uśmiechając się przez moment.

„To nie będzie konieczne. Wszyscy powinniśmy trochę ochłonąć” – odpowiada porucznik, po czym łapie cię i wyprowadza z sali.

„To nie będzie konieczne. Pójdziemy już. Niech wszyscy trochę ochłoną” – odpowiada i wyprowadza cię z sali.

„Praca w policji jest jak najbardziej godna szacunku, szanowny panie”.

„Ktoś, kto chciałby naprawić świat, zanim przyjdzie jego koniec. Przyszło ci to do głowy?”

„Nie umiem nie czuć się częściowo odpowiedzialny za powstanie niezdrowej kultury, której uczepiła się ta kobieta. Przykro mi”.