Puść swój nos, nie wymiotując przy tym.

Otwierasz ampułkę z amoniakiem i bierzesz wdech. Zapach śmierci wciąż jednak jest silniejszy. To sygnał dla twojego umysłu, że masz uciekać, a dla twojego żołądka – że ma się opróżnić. Stoisz pośród niego ze zmrużonymi oczami.

Kiedy bierzesz wdech, owiewa cię potworny odór. To sygnał dla twojego umysłu, że masz uciekać, a dla twojego żołądka – że ma się opróżnić. Stoisz pośród niego z rękami wzdłuż tułowia i zmrużonymi oczami.

Smród jest odrażający. Wdziera się w twoje usta; jest o wiele gwałtowniejszy i bardziej znajomy, niż byś się spodziewał. To raczej gorączka niż odór. Wypełnia twój umysł i ciebie całego.

Smród jest odrażający. Wdziera się w twoje usta; jest o wiele gwałtowniejszy i bardziej znajomy, niż byś się spodziewał. To raczej gorączka niż odór. Wypełnia twój umysł i ciebie całego.

Ciało wygląda, jakby się z ciebie śmiało, wypuszczając z ust czarną pianę. Każda cząsteczka tego ciała cuchnie śmiercią. To wciąż za wiele, czujesz, jak treść żołądka ponownie ci się cofa...

Ciało wygląda, jakby się z ciebie śmiało, wypuszczając z ust czarną pianę. Każda cząsteczka tego ciała cuchnie śmiercią. To wciąż za wiele, czujesz, jak treść żołądka ponownie ci się cofa...

Z amoniakiem jest tylko gorzej! Połączenie wyciska ci łzy z oczu. Udaje ci się powstrzymać wymioty raz...

Próbujesz – bardzo profesjonalnie – spojrzeć na ciało, lecz twój żołądek się kurczy. Udaje ci się to powstrzymać raz...