Konuşma · FİRARİ

Teğmen "Belki hepimiz oraya sığabiliriz..." diyor.

"O küçük tekneye hepimiz sığar mıyız?"

"Aslına bakarsanız, hayır..." Kafasını kaşıyor.

Adam hapisten korkmuyor. Başka bir şeyden korkuyor.

Sevdiğin birinden ayrı kalmak gibi.

"Anladın mı?"

Gösterdiği bütün tuhaf hareketlerinin, oynaşmalarının ve ruh hâli değişimlerinin bir özeti...

"Ne?" Yaşlı adam bunu duyunca gözleri bir anda beklenmedik bir korkuyla doluyor. "Ama beni oraya götüreceğinizi söylemiştiniz, şeye, eee..."

Şu anki korkusu... gösterdiği bütün kontrol dışı hareketlerinin ve ruh hâli değişimlerinin bir özeti...

Rüzgâr şiddetleniyor. Etrafındaki denizin sessizliği bozuldu, küçük titrek dalgalar oluşuyor.

"Yolcu hakların askıya alındı. Olay yerindeki memura sunduğun bilgiler davanda sana karşı kullanılacak."

"Ben..." Şaşkın bir şekilde etrafına bakıyor.

"Sana bir hafta içinde hukuk müşaviri atanacak ve 44 gün içinde mahkemeye çıkmalısın."

"Anladın mı?"

"..."

"Anladın mı?"

"Hayır... İstemiyorum. Burada kalmalıyım." Sazlara bakıyor, gözleri korkuyla dolu.

O cesur bir adam... Neden böyle yıkılıyor?

Alnında ter damlaları oluşuyor. Ter içinde kaldı.

Göz bebekleri de büyüdü, gözleri gitgide kararıyor...

"Senin iznine ihtiyacımız yok." Çocuk sana dönüyor. "Tekneyle ilgili bir konuşmamız lazım ama. Onu nasıl götüreceğiz?"

"Belki Lilienne'den ona göz kulak olmasını isteyebilirim."

"Bu katile göz kulak olmasını mı?" Çocuk kafasını iki yana sallıyor ve onu işaret ediyor.

"Siktiğimin dünyası..." Tozun içinde bir şeye bakıyor... Kim bilir neye. "Bu dünya... Ne olacak bu dünya böyle?"

Şaşkınlık ve öfkesinin altında... seninki gibi bir jamais vu mu yatıyor? Düşünce geçiyor, yerini daha önemli mevzular alıyor...

Dur biraz...

Senin kuzeyinde, yeniden... Sahile geldiğinden beri sazlık fısıldıyor, sazları birbirlerine sürtüyor. Ama sonra, sazlığın ortasında...

Ne?

Bambaşka bir şey duyuyorsun. Bir kemanın kirişleri üzerinde yavaşça çekilen bir yaya benzeyen bir ses. Sazlar ve kamışlardan yapılmış çok küçük bir keman gibi.

...ve sonra gidiyor. Çocuğun sesinde kayboluyor... "Belki tekneye üç kişi sığarız..."

"Sessiz ol, Cuno! Duydun mu onu?"

"Ne?"

"Bu nasıl bir maskaralık yahu! Sen neden bahsediyorsun? Bu..." Yaşlı adamın sesi ani bir esintide kayboluyor. "...gerçekten biz..."

Tüylerin diken diken oluyor.

"Yani hepimiz oraya sığabiliriz mi diyorsun?"

"Neden olmasın?"

Bir şey duyduğunu sanıyorsun ama sadece sazların sesi.

"Belki hepimiz oraya sığabiliriz..."

"Onu karakola götürdükten sonra beni almaya gelebilirsin."

Çocuk bön bön sana bakıyor. Sonra yaşlı adama. "Taşak mı geçiyorsun? Çünkü bunu yapabilirim. Onu götürebilirim."

"Belki de haklısın..."

"Bu siktiğimin dünyası..." Yaşlı adam tekrar bölüyor. "Siz neden bahsediyorsunuz yahu? Bu bir..." Birden esen rüzgârla sesi kayboluyor. "Biz..."

Doğudan soğuk geliyor.

Bir anda tüylerin diken diken oluyor.

"Evet, aslında götürsen pek iyi görünmez."

"O küçük tekneye hepimiz sığar mıyız?"

"Yani, aslında... Hayır." Kafasını kaşıyor. "Batar."

"Tekneye üç kişi sığar mı?"

"Yani... Hayır." Kafasını sallıyor. "O siktiğimin şeyine sadece iki kişi sığar. Bence sen onu götürebilirsin. Ama..." Gözlerini kısıyor, bir şeyin farkına varıyor.

Dur! Ama o zaman da... sen geri dönerken kim ona göz kulak olacak?

"Bu bir problem değil."

Çocuk "Bu bir problem," diyor. "Cuno bu problemin aynısını çocuk okuluna giderken koyduğumun ders kitabında gördü. Tekneyle koyun problemi..."

"Bu maskaralık da ne ya?" Çaresiz bir şekilde etrafına bakıyor. "Bu maskaralığa katlanamıyorum..."

Bir şey oluyor. Dur.

Lilienne. Ondan rica edebilirsin.

"Ama o zaman ben seni almaya gelirken... orada ona kim göz kulak olacak?"

Gözlerini daha da çok kısıyor. "Siktir, tekneyle koyun taşıma bulmacası gibi oldu..."

Onun şimdi farkına vardığı fakat senin anlamadığın bir şey var.

"Ama ne? Anlamadığım bir şey var, değil mi?"

Gözleri fal taşı gibi açılıyor. "Cuno sorunu anlıyor. Sen benim için dönerken bu siktiğimin katiline kim göz kulak olacak?"