Konuşma · KAFETERYA MÜDÜRÜ GARTE

"Hâlâ 70 reál borcun var. Geceye kadar getirmezsen seni odaya almam." Üst katı gösteriyor.

"Onları içtiğimi hatırlamıyorum. İçkileri ödemem."

"Dosya hatırlıyor! Dosyanın hafızası var!" Dosyayı gösteriyor. "İçkiler konusunda pazarlık edemeyiz, karakolun onları ödemesi imkânsız."

"Camın parasını ödemem."

"İyi, hesaptan düşerim! Kıyamet geçirmiş bok çukurunda uyumak istiyorsan sen bilirsin! Sana başka oda vermeyeceğim."

"Hoşça kal; iş birliğin için teşekkürler." (Bitir.)

"Teşekkür etme bana. Hâlâ içkiler için 30 reál borcun var! Geceye kadar getirmezsen seni odaya almam..." Üst katı gösteriyor.

"Teşekkür etme bana. Hâlâ 70 reál borcun var. Geceye kadar getirmezsen seni odaya almam." Üst katı gösteriyor.

"Cinsel suçlar işlediğini itiraf ettin. Cinsel hapishaneye gönderileceksin."

Gülüyor. "Hayret bir şey..."

"Galiba cinselliğin sosyal bir yapıdan fazlası olduğunu düşünüyorsun. Söyle bakayım, sence kadınlar zihinsel açıdan erkeklerden aşağıda mıdır?"

"Tamam, tamam..." Sakinleşiyor. "Ne döndüğünü biliyorum, tamam. Karakolunu arayacağım... Neydi demiştin?"

"41," diyen teğmen araya giriyor.

"Odanın ücreti için onları arayacağım. Ama içkiler ve cam için bana hâlâ 70 borcun var. Ayrıca kadınların zihinsel açıdan erkeklerden aşağıda olduğunu düşünmüyorum."

"Acaba Sylvie bu konuda ne der?"

"Şimdi de beni korkutmaya mı çalışıyorsun?" Teğmene dönüyor. "Bu ne böyle?"

"Seni eziyet verici hukuki prosedürlerle tehdit ediyorum çünkü soruşturmama engel oluyorsun."

"İyi be, sikeyim böyle işi. Kendim hallederim, karakolunu ararım. Neydi, 41 miydi? Odanın parasını onlardan isterim. İçkileri ve camın parasını hâlâ ödemen gerek. 70 ediyor. Tamam mıyız, memur beyler?"

"Ne olduğunu sen söyleyeceksin. Ona tecavüz mü ettin?"

Kelimeler, basamakları çıkarcasına ağzından dökülüyor. Her şey iyi gidiyor, ta ki en tepeye ulaşıp fazladan bir adım atmana kadar:

"Gayet de tutuklarım, kahpe!"

"Vay, demek şimdi de kahpe oldum. Tamam, ben 'kahpe' olayım, sen de bana borcu olan çulsuz polis ol, kimse de kimseyi tutuklamasın çünkü bu çok manyakça. Bu nasıl?"

"Dilinize hâkim olun beyefendi." Teğmenin sesi kontrollü fakat tehditkâr. Farklı birinden çıkıyor gibi.

Kelimeler, kafeterya müdürünü yerine mıhlıyor. Kıpırdamadan, yanakları kızarmış hâlde tezgâha bakıyor.

"Dedektif..." Sana dönüyor. "Karakolunuzla iletişim kurmanız gerek. Buraya olan borcunuzla ilgili merkezden yardım isteyin. Aracımda kısa dalga telsiz var; vakit bulduğunuzda onu kullanın. Bu soruşturmayı başlatmamız gerek."

"Kusura bakmayın ama para ödemezse burada kalmasına izin veremem... Zaten üç günlük borcu var. Parayı geceye kadar getirmezse işini evden yürütmesi gerek."

"Sikeyim burayı. Sokaklarda şansımı deneyeceğim."

"Yok, gerek yok..." Teğmen bir süre susuyor. "Gidelim. Hoşça kalın, beyefendi."

Adam tezgâhın arkasında sessizce duruyor. Gözleri kırık doldurulmuş hayvana, sonra da dosyaya kilitleniyor. Artık ne diyeceğini bilmez hâlde.

"Evimin nerede olduğunu hatırlamıyorum."

"Pekâlâ..." Teğmen burnundan uzun bir nefes veriyor. "Gidelim. Hoşça kalın, beyefendi."

"Kolay gelsin."

"Evim yok benim."

"Buralarda kalabileceğim başka bir yer yok mu?"

"Bakabilirsin ama... sendika greve fon oluşturmak için çoğu insanı batırdı. Yani bilmiyorum, en iyisi evine gitmen."

"Ne yapacağıma bir bakayım."

Adam bir şey söylemeye yelteniyor ama sonra vazgeçiyor. "Kolay gelsin."

Kelimeler, adamı yerine mıhlıyor. Kıpırdamadan, yanakları kızarmış hâlde tezgâha bakıyor.

"Buraya neden borcum var?"

"Bir bakalım." Dramatik bir şekilde, dosyasındaki bir sayfayı açıyor. "Geceliği 20 reálden üç gece, 60 reál. Bir de yok ettiğin pencere camı var. İşe geldiğimde ilk gördüğüm şey camdaki delikti, o yüzden sakın ben yapmadım demeye kalkma! Onun masrafı da 40 reál."

"Yok ettiğin bir diğer şey de bardaki içkilerin yarısı. Onun hesabı da 30 reál. Aslında daha fazla ama Revachol'da asayiş ve düzen sağlama çabaların için 30'a indireceğiz. Yani 60 + 40 + 30 = 130 reál. Evet, reál burada para anlamında."

"Şimdi ne yapıyoruz?"

Teğmene dönüyor. "Kusura bakmayın ama ödemek zorunda, ödemezse burada daha fazla kalmasına izin veremem. Parayı geceye kadar getirmezse..." Omuzlarını silkiyor.

"Dedektif, belki de şimdilik evden yürütseniz daha iyi olur? Jamrock'ta oturuyorsunuz, değil mi? Çok uzak sayılmaz."

"Buralarda kalabileceğim başka bir yer yok mu?"

"Yüklü borç takacağın başka bir yer mi yani? Sanmam. Sendika greve fon oluşturmak için çoğu yeri batırdı. Evine gitsen daha iyi."

"Evimin nerede olduğunu hatırlamıyorum."

"Dedektif..." Alnında kırışıklıklardan bir desen beliriyor. "Bu durumu merkezinize iletmeniz gerek. Aracımda kısa dalga telsiz var. Onları arayın, yardım isteyin. Bu soruşturmayı başlatmamız lazım."

Adam bir şey söylemek istiyor; sonra vazgeçiyor. "Kolay gelsin."

"Sikeyim burayı. Sokaklarda şansımı deneyeceğim."

"Yo, hayır, gerek yok..." Alnında kırışıklıklardan bir desen beliriyor. "Bu durumu merkezinize iletmeniz gerek. Aracımda kısa dalga telsiz var. Onları arayın, yardım isteyin. Bu soruşturmayı başlatmamız lazım."

"Ne yapacağıma bir bakayım."

"Daha fazla yardımcı olamadığım için üzgünüm." Alnında, gözlüğünün tepesinde kırışıklıklardan bir desen beliriyor. "Bu durumu merkezinize iletmeniz gerek. Aracımda kısa dalga telsiz var, onu kullanın. Bu soruşturmayı başlatmamız lazım."

"Evim yok benim."

"Peki ama para nedir ki?"

"Nesin sen, filozof mu?"

"Uyandığımdan beri, en temel gerçeklik kavramlarını bile hatırlamakta güçlük çekiyorum."

"Yetişkinler bir şeylere ödeme yapmak için para kullanır. Bu pansiyon odası veya..." Dosyaya bakıyor. "...sekiz şişe Çetin Harman ve dokuz paket Royal Ekstra için. Her şey için para kullanıyoruz."

(Devam et ama adama bozuk paraları gösterme. Onlar senin.)

Teğmen Kitsuragi, turuncu pilot ceketinin ceplerinde bir şey ararken naylon hışırtısı geliyor.