Konuşma · KAFETERYA MÜDÜRÜ GARTE

"Doğru duydun. Kendim hakkında bildiğim tek şey varsa o da tam bir öfkeli feminist olduğum."

"Öyle mi? Feminist bey..." Devamı ağzından çıkmadan kendini tutuyor; muhtemelen bir şey söylememek en iyisi diye düşünüyor.

Bir Düşünce kazandın! Bu diyalog sona erdiğinde, DÜŞÜNCE DİYARI'na gidip özel bonuslar ve etkiler elde etmek için düşünceyi İÇSELLEŞTİR.

"Kulağına çük mü kaçtı? Feministim dedim."

"Güzel. Fakat bu soruşturmanın bir zaman çizelgesi var, cesedin çürüme aşamaları bizi buna zorluyor. İşimize devam etmemiz gerektiğini söylüyor."

"Feminist değilim, sadece yüzünün alacağı ifadeyi görmek istedim."

"Nesin o zaman, şovenist misin? Hah!"

Verdiği cevabın pek iyi olmadığını fark edinceye dek gülümsüyor. Sonra tekrar çatınıyor.

"Duydun beni."

"Gizem çözüldü!"

"Öyle mi? Linç olayını araştırman gerektiğini sanıyordum, çalışanlarıma karşı davranışlarımı değil."

"Gitti çünkü bu seni hiç ilgilendirmiyor."

Polis olduğunu söylemiyor mu herkes sana?

"İkinci keredir bu konuya girmekten kaçıyorsun."

"Yok artık! Sylvie denen kişiye bu takıntın ne senin? Geç şunu!"

Belki de "Sylvie denen kişiye" takıntılı olan odur? Kesinlikle öyle görünüyor.

"Yaklaşan kıyametle bağlantısı var."

"Öyle mi? Belki de vardır... Belki de kıyametle bağlantısı vardır." Homurdanıyor. "Sylvie burada değil çünkü ondan telefon numarasını istedim. Arkadaki ceset de vesile oldu tabii ama asıl benim yüzümdendi. Umarım anlıyorsundur..."

"İyi."

"Gayet iyi."

"Polis değil miyim ben? Her şey beni ilgilendirir."

"Biliyor musun, aklıma tek bir şey bile gelmiyor."

"Biliyordum."

"Benimle derdin ne senin?"

"Seninle neden derdim olsun? Kahraman polissin sen."

"Yani hem polis hem de kahraman mıyım?"

"Evet, öylesin!" Alaycı bir hayranlıkla sana bakıyor. "Madalyalı gerçek bir kahraman."

"Ne yaptım?"

"Ne yapmadın ki? Önce cesedi indirdin, sonra cinayeti çözdün, sonra pansiyon odamı mahvetmedin. Belki grevde ara buluculuk bile yapmışsındır?"

"İnanmıyorum, hepsini yaptım mı?"

"Hayır, esasında yapmadın. Buraya geldiğinden beri tek bir faydalı iş yapmadın."

"Ne yapıyordum o zaman? Beni buralarda gördün mü?"

"Hayır, seni buralarda görmedim. Yeni geldim dedim, hatırlasana." Önce sana, sonra teğmene bakıyor. "Başka bir şey var mıydı?"

"Bunların hiçbirini yapmadım sanırım?"

"Aynen öyle. Üstelik bu üstün başarını elde etmen sadece üç gününü aldı."

"Bunca zamandır ne yapıyordum? Beni buralarda gördün mü?"

"Ses tonunu beğenmedim. Bir memurla böyle konuşulmaz."

"Oo, öyle mi?" Bir şey daha söyleyecekmiş gibi omuzlarını kabartıyor ama sonra kendini tutuyor.

"Haklısın, konuşulmaz."

Şahsına en ufak bir saygısı yok ama bu adam kendini kanunlara saygılı bir vatandaş olarak görüyor. Sen de o kanunun temsilcisisin.

"Alaycı konuşuyorsun."

"Öyle mi? Yoksa geldin, cesedi indirdin, cinayeti çözdün ve pansiyon odamı temiz mi tuttun?"

"Buzdolabı var mı burada?"

"Ne?!"

"Ih-hm.." Teğmen sana doğru öksürüyor. "Şimdi olmaz."

Şu an ona ceset dolabı sormak için uygun bir zaman değil.

"Onu kim öldürdü?"

"Kimin öldürdüğünü bilmiyorum, polis değilim ben. Bu senin işin."

Buldum! Adamı ağaçtan sallandırmışlar dedi. Kimin yaptığını bilmiyorsa neden çoğul konuştu?

"Başka bir sorum var."

Teğmen, bir şeyler çiziktirdiği küçük defterin sayfasını çeviriyor.

"Adamı sen mi öldürdün?"

"Delirdin mi sen? Tabii ki ben öldürmedim."

Birden gerginleşiyorsun, kaslarına kan pompalanıyor. Avlanma dürtün, "Onu kışkırtmalısın," diyor. "İyice damarına bas."

"Tamam, seni bu konuda kışkırtmayacağım."

"Ay, teşekkürler."

"Adamı sen mi öldürdün Garte?"

"Hayır, ben yapmadım."

"Bana söyleyebilirsin Garte. Sen öldürdün, değil mi?"

"Hayır." Teğmene dönüyor. "Bu durum hoşuma gitmiyor. Bu ne böyle?"